論壇回覆創建
-
[font=標楷體]呂祖先師
[/font][font=標楷體]呂 祖 的 事 跡 : 呂 祖 即 呂 巖 , 亦 作 呂 喦 , 字 洞 賓 , 號 純 陽 子 。 由 於 道 教 全 真 道 派 奉 呂 巖 為 純 陽 祖 師 , 故 世 稱 呂 祖 。 據 《 歷 世 真 仙 體 道 通 鑒 》 , 呂 祖 生 於 唐 貞 觀 十 二 年 ( 6 3 8 年 ) 四 月 十 四 日 , 河 中 府 永 樂 縣 人 。 其 父 呂 讓 , 初 為 太 子 右 庶 子 , 遷 海 州 刺 史 。 呂 巖 生 於 林 檎 樹 下 , 出 生 時 異 香 滿 徑 。 幼 時 極 其 聰 明 , 日 誦 萬 言 。 及 長 , 身 高 八 尺 二 寸 , 面 淡 黃 , 笑 臉 , 微 麻 , 三 茈 鬚 。 一 說 武 后 時 三 舉 進 士 而 不 第 。 唐 文 宗 開 成 二 年 ( 8 3 7 年 ) 舉 進 士 , 後 遊 廬 山 , 遇 異 人 受 長 生 訣 而 得 道 。 另 一 說 , 呂 巖 兩 舉 進 士 不 第 , 後 在 赴 長 安 道 中 , 遇 鍾 離 祖 師 , 授 枕 作 黃 粱 夢 。 夢 中 舉 進 士 , 登 科 第 , 歷 任 顯 官 , 入 臺 閣 , 擢 侍 從 , 居 朝 三 十 一 年 。 偶 上 殿 應 對 差 誤 , 被 罪 謫 官 , 南 遷 江 表 , 路 值 風 雪 , 僕 馬 俱 瘁 , 一 身 無 聊 , 方 自 嘆 息 。 忽 然 夢 覺 , 入 睡 前 所 煮 黃 粱 米 飯 尚 未 炊 熟 , 世 稱 「 黃 粱 一 夢 」 。 醒 則 悟 , 遂 棄 家 , 隨 鍾 離 祖 師 赴 終 南 山 鶴 嶺 修 道 。 據 傳 , 唐 僖 宗 廣 明 元 年 ( 8 8 0 年 ) , 呂 祖 遇 到 崔 公 , 崔 公 授 《 入 藥 鏡 》 , 呂 祖 即 知 修 行 性 命 , 不 差 毫 髮 。 後 在 湘 潭 、 岳 陽 、 湖 北 一 帶 游 歷 度 人 。 又 據 《 呂 祖 本 傳 》 , 呂 祖 得 鍾 離 之 道 以 後 , 又 得 火 龍 真 人 天 遁 劍 法 , 一 斷 煩 惱 , 二 斷 色 欲 , 三 斷 貪 嗔 。 初 遊 江 淮 , 即 以 靈 劍 除 長 蛟 之 害 。 後 奉 天 帝 之 命 , 居 荊 山 洞 府 。 年 六 十 四 上 朝 元 始 天 尊 、 玉 皇 大 帝 。 自 是 隱 顯 變 化 不 一 , 惟 其 誓 願 宏 大 , 是 以 浮 塵 濁 世 , 行 化 度 人 , 傳 說 眾 多 。 元 代 道 士 苗 善 時 曾 編 有 《 純 陽 帝 君 神 化 妙 通 紀 》 七 卷 , 匯 集 呂 祖 一 百 零 八 化 的 故 事 , 無 不 以 勸 人 盡 忠 行 孝 、 積 善 除 邪 為 本 。
敕 封 和 奉 祀 : 對 呂 祖 的 信 仰 和 崇 拜 , 大 約 自 北 宋 末 年 起 開 始 興 盛 。 宋 徽 宗 宣 和 元 年 ( 1 1 1 9 年 ) 封 呂 祖 為 妙 通 真 人 。 南 宋 時 已 有 專 門 奉 祀 呂 祖 的 寺 廟 , 並 有 塑 像 供 奉 。 元 世 祖 至 元 六 年 ( 1 2 6 9 年 ) 褒 贈 純 陽 演 正 警 化 真 君 。 元 武 宗 至 大 三 年 ( 1 3 1 0 年 ) 又 加 封 為 純 陽 演 正 警 化 孚 佑 帝 君 。 呂 祖 神 誕 之 日 為 四 月 十 四 日 , 道 教 信 徒 多 於 神 誕 日 赴 道 觀 中 呂 祖 殿 燒 香 奉 祀 , 或 還 願 , 或 祈 願 。 華 南 地 區 和 南 洋 華 人 盛 傳 呂 祖 籤 文 , 遇 有 急 難 , 常 於 呂 祖 殿 神 像 前 求 籤 問 卜 , 祈 求 神 示 。
[/font]參 考 文 獻:《 歷 世 真 仙 體 道 通 鑒 》 , 《 純 陽 帝 君 神 化 妙 通 紀 》 , 《 甘 水 仙 源 錄 》
圖片來源:中國美術全集繪畫編.寺觀壁畫(一一O), 文物出版社 及 北京銀冠電子科技公司 聯合製作出版
-
[font=標楷體]呂洞賓[/font]
[font=標楷體]被專稱為呂祖先師的呂洞賓是唐朝人.[/font]道教八仙之一。名巖,字洞賓,自號「純陽子」。唐朝京兆府(今陝西省長安縣)人。曾以進士授縣令。他的母親要生他的時候,屋裏異香撲鼻,空中仙樂陣陣,一隻白鶴自天而下,非如他母親的帳中就消失。生下呂洞賓果然氣度不凡,自小聰明過人,日記萬言,過目成誦,出口成章,長大後「身長八呎二吋,喜頂華陽巾,衣黃欗杉,系一皂鞗,狀類張子房,二十不娶。」當在襁褓時,馬祖見到就說:「此兒骨相不凡,自市風塵物處。他時遇盧則居,見鍾則扣,留心記取。」後來呂洞賓游廬山,遇火龍真人,傳授天遁劍法。六十四歲時,游長安,在酒肆遇見一位羽士青一白袍,在牆壁上題詩,呂洞賓見他狀貌奇古,詩意飄逸,問他姓名。羽士說:「我是雲房先生。居於終南山鶴嶺,你想跟我一起去嗎 ? 」呂洞賓凡心未已,沒有答應。這位雲房先生就是「鍾離權」。
到了晚上,鍾離權和呂洞賓一同留宿在酒肆中。雲房先生獨自為他做飯,這時呂洞賓睡著了,他夢見自己狀元及第,官場得意,子孫滿堂,極盡榮華。忽然獲重罪,家產被沒收,妻離子散,到老後了然一身,窮苦潦倒,獨自站在風雪中發抖,剛要嘆息,突然夢醒,鍾離權的飯還沒熟,於是鍾離權題詩一首「黃良猶未熟,一夢到華肴。」呂洞賓驚道:「難道先生知道我的夢 ? 」鍾離權道:「你剛才的夢,生沉萬態,榮辱千端,五十歲如一剎那呀 ! 得到的不值得歡喜,失去的也不值得悲,人生就像一場夢。」於是呂洞賓下決心和鍾離權學道,並經「十試」的考驗,鍾離權授他道法。呂洞賓有了道術和天遁劍法,斬妖除害為民造福。
呂洞賓被全真教奉為北方五祖之一(王玄甫,鍾離權,呂洞賓,劉操,王重陽),世稱呂祖、純陽祖師,呂洞賓在八仙中最為出名,有關他的傳說很多。
[img=300,302]http://www.greatchinese.com/gods/godspict/ludongbin.jpg[/img]
-
[font=標楷體][font=DFKai-SB][size=14pt]持盈九[/font][font=DFKai-SB][size=14pt][/size][/font][/size][/font]
[font=標楷體][font=DFKai-SB][size=14pt]持而盈之[/font][font=DFKai-SB][size=14pt],[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不知其己。揣而銳之[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt], 不可長保。金玉滿堂, 莫之能守。富貴而驕, 自遺其咎。功成名遂身退,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]天之道。[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt][/size][/font][/size][/font]
[font=DFKai-SB][size=14pt][font=標楷體] [/font][/size][/font]
[font=DFKai-SB][size=14pt][font=標楷體]註[/font][/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt][font=標楷體]:[/font] 此言知進而不知退者之害, 誡人當知止可也。持而盈之, 不如其已者, 謂世人自恃有持滿之術, 故貪位慕祿, 進進而不巳。老子意謂雖是能持, 不若放下休歇為高, 故不如其已。倘一旦禍及其身, 悔之不及, 即若李斯臨刑, 顧謂其子曰: {吾欲與若復牽黃犬, 出上蔡東門逐狡兔, 豈可得乎?} 此蓋恃善持其盈而不已者之驗也, 故云知足常足, 終身不辱, 知止常止, 終身不恥, 此之謂也。謂世人以智巧自處, 恃其善於揣摩, 而更益其精銳之思, 用智以取功名, 進進而不巳。老子謂雖是善能揣摩, 畢竟不可長保。如蘇張縱橫之術, 彼此相詐, 不旋踵而身死名滅, 此蓋揣銳之驗也。如此不知止足之人, 貪心無厭, 縱得金玉滿堂, 而身死財散, 故曰: 莫之能守, 縱然位極人臣, 而驕泰以取禍, 乃自遺其咎, 此蓋知進不知退者之害也。人殊不知天道惡盈而好謙, 獨不見四時乎? 成功者退, 人若功成名遂而身退, 此乃得天之道也。[/size][/font] -
[font=DFKai-SB][size=14pt]若水八[/font][font=DFKai-SB][size=14pt][/size][/font][/size]
[font=DFKai-SB][size=14pt]上善若水。水善[/font][font=DFKai-SB][size=14pt], 利萬物而不爭。處眾人之所惡, 故幾於道矣。居善地。心善淵。與善仁。言善信。政善治。事善能。動善時。夫惟不爭。故無尤。[/size][/font][/size]
[font=DFKai-SB][size=14pt] [/size][/font]
[font=DFKai-SB][size=14pt]註[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]: 此言不爭之德, 無往而不善也。上, 最上; 謂謙虛不爭之德最為上善, 譬如水也, 故曰: 上善若水。水之善, 妙在利萬物而不爭。不爭, 謂隨方就圓, 無可不可, 唯處於下; 然世人皆好高而惡下, 唯聖人處之, 故曰: 處眾人之惡, 故幾於道。幾, 近也。由聖人處謙下不爭之德, 故無往而不善; 居則止於至善, 故曰: 善地; 心則淵靜深默, 無往而不定, 故曰: 善淵。與, 猶相與, 謂與物相與, 無往而非仁愛之心, 故曰: 與善仁; 言無不誠, 故曰: 善信; 為政不爭, 則行其所無事, 故曰: 善治; 為事不爭, 則事無不理, 故曰: 善能; 不爭, 則用捨隨時, 迫不得已而後動, 故曰: 善時。不爭之德如此, 則無人怨, 無鬼責, 故曰: 夫惟不爭, 故無尤矣。[/size][/font] -
[font=DFKai-SB][size=14pt][font=標楷體] [/font][/size][/font]
[font=DFKai-SB][size=14pt][font=標楷體]無私七[/font][/size][/font]
[font=標楷體]天長。地久。天地所以長且久者, 以其不自生, 故能長生。是以聖人後其身而身先。外其身而身存。非以其無私耶。故能成其私。[/font]
[font=標楷體]註:[/font] [font=DFKai-SB][size=14pt]此言天地以不生故長生,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]以比聖人忘身故身存也。意謂世人各圖一已之私,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]以為長久計,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]殊不知有我之私者,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]皆不能長久也。何物長久,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]唯天地長久。然天地所以長久者,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]以其不自私其生,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故能長生。其次則聖人長久,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]是以聖人體天地之德,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不私其身以先人,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故人樂推而不厭,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]後其身而身先。聖人不愛身以喪道,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故身死而道存,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]道存則千古如生,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]即身存也,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]外其身而身存。老子言此,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]乃審問之曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]此豈不是聖人以無私而返成其私耶?[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]且世人營營為一身之謀,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]欲作千秋之計者,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]身死而名滅,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]是雖私,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不能成其私,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]何長久之有?[/size][/font] -
[font=DFKai-SB][size=14pt]谷神六[/size][/font]
[font=DFKai-SB][size=14pt]谷神不死,[/font][font=DFKai-SB][size=14pt]是謂玄牝。玄牝之門,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]是謂天地根。綿綿若存。用之不勤。[/size][/font][/size]
[font=DFKai-SB][size=14pt]註:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]此言道體常存,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]以釋上章虛而不屈,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]動而愈出之意也。谷,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]虛而能應者。以譬道體至虛,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]靈妙而不可測,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]互古今而長存,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]谷神不死。且能生天生地,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]萬物生生而不已,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]是謂玄牝。牝,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]物之雌者,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]即所謂萬物之母也。門,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]即出入之樞機,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]謂道為樞機,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]萬物皆出於機,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]入於機,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]玄牝之門,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]是謂天地根。綿,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]幽綿不[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]絕之意,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]謂此道體至幽至微,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]綿綿而不絕,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]若存。愈動而愈出,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]用之不竭,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不勤。凡有心要作,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]謂之勤。蓋道體至虛,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]無心而應用,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故不勤耳。[/size][/font] -
[font=DFKai-SB][size=14pt][font=標楷體]守中五[/font][/size][/font]
[font=DFKai-SB][size=14pt][font=標楷體]天地不仁。以萬物為芻狗。聖人不仁。以百姓為芻狗。天地之間。其猶橐籥乎。虛而不屈。動而愈出。多言數窮。不如守中。[/font][/size][/font]
[font=標楷體]註:[/font] [font=DFKai-SB][size=14pt]此言天地之道。以無心而成物;[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]聖人之道,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]以忘言而體玄也。仁,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]好生愛物之心。芻狗,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]乃縛芻為狗,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]以用祭祀者。且天地聖人,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]皆有好生愛物之仁。而今言不仁者,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]謂天地雖是生育萬物,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不是有心要生,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]蓋由一氣當生,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不得不生,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故雖生而不有。譬如芻狗,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]本無用之物,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]而祭者當用,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不得不用,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]雖用而本垢非有也,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]天地不仁,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]以萬物為芻狗。聖人雖是愛養百姓,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不是有心要愛,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]蓋由同體當愛,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不得不愛,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]雖愛而無心;[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]譬如芻狗,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]雖虛假之物,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]而尸之者當重,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不得不重,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]雖重而知終無用也,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]聖人不仁,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]以百姓為芻狗。猶,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]似也。橐,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]即皮韝,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]乃鼓鑄物之器。籥,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]即管籥。乃氶氣出音之器。屈,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]枉已從人之意。動,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]猶感觸也。謂橐籥二物,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]其體至虛而有用,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]未嘗恃巧而好為,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故用不為伸,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不用則虛以自處,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]置之而亦不自以為屈,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]虛而不屈。且人不用則巳,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]若用之,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]則觸動其機,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]任其造作而不休,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]動而愈出。然道在天地,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]則生生而不巳;[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]道在聖人,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]則既已為人己愈有,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]既已為人己愈有,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]既已與人已愈多,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]大道之妙如此。惜乎談道者,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不知虛無自然之妙,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]方且眾口之辯[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]說,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]說而不休,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]去道轉遠,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故日:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]多言數窮,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不若忘言以體玄,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不若守中。蓋守中即進道之功夫也。[/size][/font] -
[font=DFKai-SB][size=14pt]不盈四[/size][/font]
[font=DFKai-SB][size=14pt]道沖章第四[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]道沖而用之或不盈,淵兮似万物之宗,挫其銳,解其紛,和其光,同其塵,湛兮似若存,吾不知誰之子,象帝之先.[/size][/font]
[font=DFKai-SB][size=14pt]註:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]此讚道之體用微妙,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]而不可測知也。沖,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]虛也。盈,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]充滿也。淵,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]靜深不動也。宗,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]猶依歸也。謂道體至虛,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]其實充滿天地萬物,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]但無形而不可見,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]用之或不盈。道體淵深寂漠,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]其實能發育萬物,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]而為萬物所依歸,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]但生而不有,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]為而不宰,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰似萬物之宗。或,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]似,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]皆不定之辭。老子恐人將言語為實,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不肯離言體道,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故以此等疑辭以遣其執耳。[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]銳,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]即剛勇精銳,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]謂人剛[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]銳之志,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]勇銳之氣,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]精銳之智,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]此皆無物可挫,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]唯有道者能挫之,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故日:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]挫其銳。如子房之博浪,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]其剛勇可知,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]大索天下而不得,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]其精[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]銳可知,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]此其無可挫之者,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]唯見挫於圯上老人一草履耳。由子房得此而進之於漢,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]卒以無事取天下。吾意自莊周以下,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]而功名之士,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]得老氏之精者,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]唯子房一人而巳。以此較之,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]周[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]善禮而良善用,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]方朔[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]得之,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]則流為詭矣,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]其他何足以知之。紛,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]謂是非紛擾,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]即百氏眾口之辯也。然各是其是,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]各非其非,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]此皆無人解之者,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]唯有道者,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]以不言之辯而解之,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]所謂大辯若訥。以道本無言,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]而是非自泯,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰解其紛。和,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]混融也。光,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]智識炫耀於外。即所謂飾智驚愚,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]修身明汙者,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]是也。唯有道者,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]韜光[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]內照,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]光而不耀,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]所讚眾人昭昭,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]我獨若昏;[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]眾人察察,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]我獨悶悶,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]和其光,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]與俗混一而不分。正謂呼我以牛,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]以牛應之;[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]呼我以馬,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]以馬應之,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰同其塵。然其道妙用如此,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]變化無方,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]而其體則湛然不動,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]雖用而無跡,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]湛兮或存。要妙如此,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]而不知其所從來故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]吾不知誰之子,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]且而不是有形之物,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]或象帝之先耶。帝,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]即天帝。象,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]或似也。愚謂此章讚道體用之妙,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]且兼人而釋者。蓋老子凡言道妙,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]全是述自已胸中受用境界,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故愚亦兼人而解之,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]欲學者知此,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]可以體認做工夫,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]方見老子妙處。字字皆有指歸,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]庶不為虛無孟浪之談也。[/size][/font] -
[font=標楷體]不尚賢章第三-安民三[/font]
[font=DFKai-SB][size=14pt]不尚賢,使民不爭. 不貴難得之貨,使民不為盜. 不見可欲,使心不亂. 是以聖人之治,虛其心,實其腹,弱其志,強其骨,常使民無知無欲,使夫知者不敢為也. 為無為,則無不治.[/size][/font]
[font=DFKai-SB][size=14pt] [/size][/font]
[font=標楷體]註:[/font][font=標楷體] 此言世人競有為之跡, [/font][font=標楷體][font=DFKai-SB][size=14pt]尚名好利嗜欲之害,[/font][font=DFKai-SB][size=14pt]教君人者治之之方,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]以釋上章處無為之事,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]行不言之教之實效也。蓋尚賢,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]好名也。名,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]爭之端也。故曰爭名於朝。若上不好名,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]則民自然不爭。貴難待之貨,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]好利也。利,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]盜之招也。若上不好利,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]則民自然不為盜。故日苟子之不欲,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]雖賞之不竊。所以好名好利者,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]因見名利之可欲也,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故動亂其心以爭競之,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]若在上者苟不見名利有可欲,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]則民亦各安其志,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]而心不亂矣,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰不見可欲,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]使心不亂。然利,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]假物也。人以隋誅為重寶,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]以之投雀,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]則飛而去之。色,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]妖態也。人以西施為美色,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]麋鹿則見而驟之。名,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]虛聲也。人以崇高為貴名,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]許由[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]則避而遠之。食,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]爽味也。人以太牢為珍羞,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]海鳥則觴而悲之。是則財色名食,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]本無可欲,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]而人欲之者,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]蓋由人心妄相思慮之過也。是以聖人之治,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]教人先齗妄想思慮之心,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]此則拔本塞源,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰虛其心;[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]然後使民安飽自足,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]心無外騖,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰實其腹。然而人心剛強好爭者,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]蓋因外物誘之,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]而起奔起競之志也。故小人雞嗚而起,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]孳孳為利;[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]君子雞嗚而起,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]孳孳為名,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]此強志也。然民既安飽自足,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]而在上者則以清淨自正,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不可以聲色貨利外誘民心,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]則民自[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]絕貪求,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不起奔競之志,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]其志自弱,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故日弱其志。民既無求,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]則使之以鑿井而飲,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]耕田而食,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]自食其力,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰強其骨。如此則常使民不識不知,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]而全不知聲色貨利之可欲,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]而自然無欲矣。故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]常使民無知無欲。縱然間有一二黠滑之徒,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]雖知功利之可欲,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]亦不敢有妄為攘奪之心矣,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]使夫如者不敢為也。如上所言,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]乃不言之教,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]無為之事也。人君苟能體此而行以治天下,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]則天下無不治者矣,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]故結之曰:[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]為無為,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]則無不治。老子文法極古,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]然察其微意,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]蓋多述古;[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]或述其行事,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]或述其文辭,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]似此為無為則無不治,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]乃述上古聖人之行事者。至若是謂等語,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]皆引古語以證今意,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]或以己意而釋古語者。且其文法機軸,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]全在結句,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]是一篇之主意,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]蓋結句即題目也。讀者知此,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]則思過半矣。至其句法,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]有一字一句,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]二字一句者極多,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]人不知此,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]都連牽讀去,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]不但不得老子立言之妙,[/size][/font][font=DFKai-SB][size=14pt]而亦不知文章之妙也。[/size][/font][/size][/font]