論壇回覆創建
-
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]8[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]29[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第廿六章 義與利[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]昔時,聖人有言:「君子喻於義,小人喻於利」。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]大凡有道德修養、心識純正之君子,其言語、身行、造作、待人接物上,必然合於公正、平實,而以公眾利益為考量取擇,甚至於捨自我而為公,惟恐眾人有所不便、有所權益喪失,是以,凡仁人君子必捨小我、以全大我。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]因以整個團隊、社會、國家之整體作考量,是故君子常捨己身私慾,廣為群體人類謀更大福利,而此義行必有所捨得個人之執,配合全體意見,然後付諸行動;亦會捨己時間以配合公益活動之推動,亦常會捨己錢財,以使公益事業能得綿延不絕。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]對於所捨之時間、金錢、權力、感情等,從生活表面來看,是比他人付出更多,亦即有形物質損耗不少;但是,往往觀察精修此道之人,其生活必定更充滿自在、和樂與滿足,蓋因無所爭、無所執,又能捨得,具有公義之心以付諸行動,不懈不怠,愈挫愈勇,常保情緒之平穩,因此,常可感格上天慈憫,付出三分,而回報以七分,此為真正義行之利也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]反觀,無德小人坐擁高官厚祿而思獨霸天下,不能滿足現有之利益,永遠心存少事高利最好;平時好逸惡勞,食是美餐,衣是華服,住是高樓大廈,行是轎車代步,又有鈔票入袋,何等清閒逍遙,有事經手則草率而應付了事;光陰如梭,一去不回,時時心存邪思、自我、利慾,常以報酬算計所做,不肯用心於事業,腦中盡是被名利所迷昧茫然,一旦福報享盡,將淪落至何種地步,則不可知,此為小人汲汲營求利慾之下場也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]是以故,君子與小人之區分,乃在義與利而已,願世人體悟而慎行之。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]9[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]5[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第廿七章 見賢思齊[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]所謂「見賢」,是乃先天俱足而思齊也,見不賢而內自省。遇有賢德之人,願效法其行,奉為準則,因先天以來本性不昧,故能思齊進培德之心志;而不賢乃後天之不良惡習,不必追隨,故知自我內心省思,察查有否受到污染。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一個賢德之士必知書達禮,能知恭敬長上,能知暗室不欺,必然處事盡一己心力,遇事則勇於擔當,不肯推卸;在心性上能降伏三毒、五蘊、四非,是以心之正量,令人不怒而威,言出而必行,難行能行,難為能為,故其言也正,言而有信,信必誠,誠者使眾之源也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]賢德者,雖不強人之難,而眾人隨之步正大道,期能效之、齊之德也;反之,為人不賢,乏德之人,因不知恭敬,以待人接物,處處躲避責任,與人不知誠實信譽,處事打馬虎,不肯用心,其言行乃因心性之不正,起無誠信之行,眾人見之卻步,是故無賢德者,雖表面風光,實孤心自賞也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]願世上有心人,每遇他人言行舉止欠當,宜時時捫心自問,自己有否違犯,有則速悔改,無則愓而持之,進德修業上,方有所增長也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]9[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]12[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第廿八章 重聖輕凡[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]「重聖」者,看重聖務,利人利己,教育道德之謂也。「輕凡」者,淡然放下一切俗心、俗情、名利之謂也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一個有道德修養之人,必定對於世間之瑣事不宜太在意,對於私慾並不是很重視,因為修德之人知道,太過看重世間之名利、權勢、情愛,終將迷昧心識,而沉淪於有我之慾望幻想當中,而不自知。反之,無德之人卻喜好爭權奪利,沽名釣譽,終日沉迷在自我慾心之夢幻之中,不肯自拔,枉費大好之人生,枉費學識之高人一等,竟只肯對於有利自己利益之事,方肯去做,而對於他人有利之德業,不肯盡心盡力,甚至根本不做,因為有我執我慾深重。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無德者一昧重視俗情瑣事,不能真心反省,亦不會思惟自己究竟錯在何處?究竟什麼地方與眾人無法達成共識?僅依我執破壞團體和諧與向心力;當知一個團隊欲有共識及向心力並不容易,若在一個和合之僧團中,以我執我慢破壞和合僧團內之和諧與向心力,而無德之人又是自我不肯擔起團隊之責任,帶頭修德,當知此人是為邪師、是為魔眾。世人與修行者,當慎之,莫親近邪師,當恭敬和合僧團。因和合眾,諸佛常眷顧,而非和合眾常得諸魔圍繞。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行之人必需重聖輕凡,以修德拋我執,共凝聚向心力,以達成團隊利眾之共識,而得超凡入聖也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]9[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]15[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第廿九章 護道[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修身養性之人,對於護持衛道,當不遺餘力。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]道德是乃發自於內心,無形之自我約束與規範,一切合乎禮儀節度之事,方才去做。如欲有儀規,必先有知,所謂「致其知,在格其物」,修行欲知何者當為,何者不當為,須歷經一番教育,從學知而習作,方能知曉禮規之所在,由於知曉禮儀規範,便知心中物質欲望、思想觀念之執欲,當知戕害我人身心深矣![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]真修行者,必能格除物欲及心中執欲,如此進德修業不難,而修行道德,必能守護防衛道德之受侵犯,而嚴己之性,律人之道,以身教之,循循善誘,則圓融人我互蒙其利也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]至希世人,無論有修無修、有皈依無皈依,必須常親近善知識、善友,以互相研討道德禮節,加以用心實現於日常生活之中,願我人真誠修心養性,保身護衛大道之普化,教育蒼黎,格除心物,了知先天本性之善德,無人、無我、無眾生、無壽者,潛心是道,用心是德,則大道不遠矣![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]9[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]19[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第三十章 信諾[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]信者,忠信、誠信之謂也;諾者,乃持守實踐之道也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行之人於心性上,必須做到信守諾言,凡有言,當實現之;而能力不及或無法實現之事,千萬不可言出,以保自身信譽。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]仁人君子於修身養性,必謹慎言行,因為君子一諾千金,從沒有言出,而不能行者,於行為之造作上更是嚴謹。因為一個人的舉動,正代表一個人的莊嚴度,舉動若使人視之輕浮,則其人之言必不受重視;反之,若舉止端莊,則人人視若泰山,言而有信,人必從之,故仁人君子慎言行也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]反觀現今許多人好出快語,從未考慮現有能力,一旦有事便急於應諾,但在實際上,卻無法付出行動,以致造成自我信譽受損,造成他人更多之不便與損失;有些人則分明能力上足以勝任,甚至於超越所負之重任,但卻渾渾噩噩度日,使大好時光浪費在自己的敷衍了事中,徒然枉費生命;有些人則吃在東家,睡在西家,薪在南家,反而做事在北家,如此之行徑,對所擔任之職務上,已喪失忠貞,忠貞既失,何有信諾可言。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]如此之偏差行為,非但在士農工商有之,就連在修行之人亦有之;雖是習性之使然,但一朝入道修行,不可不改此過也;更不可不忠於職守,信於責任,唯在用心多少而已矣![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]9[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]22[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第卅一章 萬緣放下[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行者,聞道修身養性,求取善知識,俱須萬緣放下。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一切世間事物,皆乃十二因緣所造就,故所有事皆有我執、我知而障蔽,故而名利修行之榜者,當捨棄我執我知我見,方能得真道。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一切修行者皆有其執處,有執於事業,有執於威勢,有執於感情,有執於兒女,有執於金錢、房舍[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]…[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]等,皆因無法看破,以致於形成我執之處,而修行之人便是要破我執,心有執念道德難成。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]是以故,修身養性之人,首先萬緣放下,事事盡其在我,而結果隨其自然,任其因緣,則以盡心盡力故,大道之可成也,修身有功也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]子路夫子 跋[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]子路夫子 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]9[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]26[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]夫人生在世,總須修行,修行首在多聞,廣學研討而致知,正視諸心識變化,而識之唯心,心識常變因物欲深心執重,難以瞬間格除,故修身乃修道之基,養性為齊家之彰,修身必漸格心執心欲,而養性德必除身之偏行,際此寶書完功,願廣挽迷黎以善正,則不枉顏曰「修身養性」也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]子路 跋於懿敕拱衡道院[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天運辛巳年八月初十日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]紫竹觀音 跋[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]紫竹觀音菩薩 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:修身養性賀完功,期勉眾生多閱研,寶書降蒞實萬幸,當能珍而明其理,文雖淺來詞雖簡,不肯用心亦徒然。理雖俗,義雖短,不知研,又何來,修行者,知皈依。法理但看個中義,等閒視之寶枉然,知寶惜寶珍研寶,修身養性體實踐,超凡入聖慰仙神。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]紫竹觀音 跋於懿敕拱衡道院[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天運辛巳年八月初十日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]完書玉旨[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關 登台[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]10[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]3[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:今夜恭接完書玉旨,命本堂城隍五里外接駕,命本堂福神十里外接駕,其餘神人排班候駕。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]欽差金闕御史太白金星 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:修身養性書珍寶。啟育迷蒙德澤長。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]利己益人彰本性。功圓果滿姓名香。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:今夜吾奉詔為「修身養性」完書頒佈玉詔。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]玉詔宣讀。神人俯伏。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]欽 奉[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]玉皇大天尊玄靈高上帝 詔曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]朕居凌霄,位居尊而鑑卑,無時不以蒼生為念!查爾南瞻部洲台疆新社懿敕拱衡堂暨唯心宗道場,奉旨著造「修身養性」一載之期,神人一致,共為普化大命不遺餘力,門下諸修道子可謂盡心盡力,今值完書之際,合該頒賜功果,以慰效勞之辛。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]凡護持本書全勤者,准賜一道功。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]凡過半未至全勤者,以半道功論;而缺席未至五期,准一期扣五大功。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]有功神祇准予各晉升三品。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]凡助印本書達千本,准予消一劫厄。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]凡助印本書萬本以上者,准除一大病星。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]凡隨緣助印者,亦得酌情撥轉消業。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]欽哉勿忽,叩首謝恩![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman]天運辛巳年八月十七日[/font][/size][/font] -
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]5[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]30[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十四章 承志繼行[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]人生在世,以承接先聖遺志,接續道範懿德,是謂永生。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]子曰:「父在觀其志,父歿觀其行,三年未改父之道,可謂孝矣!」孔聖謂世人其父在世時,當觀察其志向所在,而其父往生後當審思反省其在世時之總範懿行,以發揚其志向,依照其合理正當之德行模範,將之發揚光大。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]為人長上大多有其值得追思之處,有者童叟無欺,取其信;有者兄弟和諧,取其義;有者處事至公至正、戰戰競競,取其忠;有者得理饒人,取其和;有者慈悲喜捨,取其愛;有者弱小扶持,取其仁;而在主導這些事之長者功成身退時,為人後輩理當承接起長輩之先前道德風範予以發揚光大,甚至改進其不足處,而能長久行持不懈怠,日求精進與革新,則可以稱得上是「孝子」了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]在於一個家庭裡是如此,在於一個團體上更是如此;而孝是擇善從流而非愚昧盲從,因承接懿德乃是合理正當之行為,故擇其善加以發揚,其不善者予以革除,如此是乃真孝行。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]6[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]6[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十五章 禮之用和為貴[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]禮之用和為貴,先王之道斯為美,小大有之,有所不行,知和而和,不以禮節之,亦不可行也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]禮者通理、合理、中正之理;用為作用、應用、實行也;和者中和、平和、和諧之可貴;而古聖先王之治事道理準則,是乃至公至正至平至和,處事非但和諧圓融,更有節度規矩,治事處事達乎中庸之道;其天下不治而平、不理而諧,一切大大小小之政治等事務,皆由禮制節度,以和共調之,正所謂有理走遍天下,無理寸步難行也。知悉以和平相處事,若不知以禮節制,任由無限度之合流求合,將必導致越規逾矩,倫常序亂,長幼無分之弊;反之,只知凡事依禮行事而不知和諧調節,將又過於苛嚴而無情。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]是以故,人生在世,無論其身擔任何種職務,僅須切記,一切依禮儀節度,予以和諧調節中和之,必走遍天下無阻障,留步其間無所困也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]亦即和平相處在人事上何其珍貴,但無節制之求和平,處事必綱常倫理失序,為下者不知禮儀而好犯上,為上者又有人事調度之無奈,故處事不可一昧求和融,疏忽適度之節制,以免規矩錯亂而難以挽回也[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt].[/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]6[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]13[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十六章 信恭[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]所謂信近於義,言可復也,恭近於禮,遠恥厚也。因不失其親亦可宗也,在待人接物上,首重信,合於義、次恭謹、遠恥厚,而敬人者人恆敬之,人不可輕許諾言,因為言必行、行必果、民無信不立,當之謹慎言語,因為一個有道德修養之人,必不輕易言語,因為言多必失,大德君子亦不輕易對他人承諾任何是因為言出必行,而一個經常對別人許下諾言約定者。常發生有種種為付出行動的事,故凡有道德修養之人,必不輕易對人做承諾,而所承諾的是定先問明是否合乎禮儀公義、所謂大人者言不必信,為意所在一個大智慧者,大德君子,對於有不合乎公理、正義與禮儀節度之事,而所承諾的事可以不必去實踐因為危害義理故而所有合乎禮節義理之事凡是有承諾過的必須誠心誠意去付出實踐以完或信用約定而待人必須恭敬有禮,為有恭敬他人才會得到他人尊敬,一個人所親近之人,應是值親近的人。那麼這個人也就值尊敬了,遇到值得親敬的人,不要失去親近的機會,這樣久可以善自崇尚的,有所取法了。什麼人值得親近是乃智慧開明,道德高尚言行如一仁民愛物之人,芳值得去親近。而親近有德之士,必釋出於真誠心的恭敬,那麼必然學習德者之一切舉動,使自己趨向修德之品格,那麼事將獲得更多人之尊敬了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一個人若輕是自己所許下的承諾,此人必定無視於公理正義之所在,如此信用大打折扣,將令人輕事而恭敬亦須合其中道,過與不及皆不合禮,反令人反生恥辱,故恭敬合宜方能使人尊敬隨從。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]6[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]20[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十七章 安貧樂道[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]安貧,世人總是厭棄貧窮、追求富貴,但並非人人皆可如願,這其中隱藏著夙世之功過。有人過去世積福不少,但有業愆亦須待了結。是以此種人出生於貧窮人家,便知樂觀進取,終能達富貴,有人空有遠志,不知依循正道。亦將移貧就困可不慎哉![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]所謂君子「食無求飽、居無求安、敏於事、慎於言,就有道而正焉!可謂好學矣!」一個有道德學問的仁人君子,在其飲食上,但求能得溫飽、不妄求佳餚美味。在其居住方面,但求能避風躲雨,不受風侵露凍,也就怡然自得。在佛家而言,人一出生便患有餓病,將食物當做治療餓病的藥石,那麼自然不會貪圖口腹之慾,即不追求物質之享受,亦不妄求華麗堂皇之大廈,能夠接近有道德學問之人向其請教,德業道務則自然依循正理而行。認真的加以學習運用,便是好學了。安貧樂道則首推顏回之一簞食一瓢飲,居陋巷,人不堪其憂,回也不改其樂,而在好學上能不牽怒不貳過,此是真正的安貧樂道;在於居處的環境惡劣下,能得安於環境勤奮認真做事;在言行上處處謹慎,言出必能行,難行必不言,而得言行一致,則威儀也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]在現實生活中,物質與學問不可缺,重於物質則流於平凡;重於學問,在心靈層次必然提昇,超凡入聖,所有造作必有賴以學問之配合,方趨道德涵養將可比擬聖哲也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]6[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]27[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十八章 無諂無驕[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖賢有云:「貧而無諂、富而無驕可也,未若貧而樂、富而好禮者也」。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]世間之人,大致可分貧與富兩者,但貧與富並非完全之貧富,因貧富也有其類別,諸如:學識之貧富、技藝之貧富、感情之貧富、道德之貧富,最後才是金錢之貧富,;一般人所追求的不外乎財富,而聖人時常告誡我人,生活在世間,不要去汲汲營營的盲目追求金錢,因為金錢不過是外在之物,用以潤身罷了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]有許多人面對較自己高階之人物時,通常會自尊心作祟,無由的將自己貶低,無論言語上、態度上,皆表現出對方高高在上,予以奉承。孰不知此等行為,已大幅將自我人格貶低。而通常金錢上富裕的、地位上崇高的,有不少人喜歡自滿自大、驕傲奢華,這樣的人雖然表面上富裕,實質上是不富裕的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]孟子曾云:「大丈夫富貴不能淫,貧賤不能移,威武不能屈」。在在說明人生在世無論在怎麼富貴利達,都要記取貧困之時的窘境,富貴時能得不忘記貧困時之情況,當更加謙虛禮讓,不可表現出傲視群倫之態度,更不可因而放逸奢侈華麗,而亂了本質。然則貧窮之人不該去羨慕別人之富貴,乃因各有因緣福報,亦不可因而自我卑下處處奉承,以致失去品格。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]所謂:「不為五斗米折腰」,是說明一個人無論遭遇什麼困境,都不要去喪志變節;反而更要隨遇而安,發憤圖強;遇到有威逼利誘逼迫聽從之事,更要秉持正道不予附和,因持以有所為有所不為之良知良能,作為自身之節操,能做到如此已是不容易。若再能安身於所處之困境而樂此不疲,對於道德之事更能奉守,則雖貧猶富;而富貴利達之人,能以更謙虛有禮之態度對待眾人,不因富貴而驕傲,則此人乃真富貴也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩云:「如切如磋,如琢如磨」,治理牛骨、象牙之類,用以切磋;治理玉石之類,用以琢磨。是說明事物學問進德修業上,不但要條理分明,更要精益求精的加以融通細琢細磨,使其光滑精緻,勉諸世人體悟之。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]7[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]4[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十九章 知己知彼[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]世人通常僅知自我之才華洋溢,不受矚目,一般人只知以一己之微薄技倆,便欲求受到大眾之重視,一旦未能如願,便大為忿怨,或者怨天尤人。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]世間人應當知道:「不患人之不己知,患不知人也」。許多人往往不能低心下氣的去觀察明白一件事之始末原由,僅以自我之偏執,便認定事物應當如何,卻不曾去想過他人之是非善惡,從未真心誠意去體悟他人為何如此對待我身?反而一昧全針對他人之短處在看,便迷惘的對他人有所不滿,以為我身真的超越群眾,而自以是,甚至於落入沽名釣譽之輩,從未虛心省思,為何我身已付出許多,卻未得相對效應?孔聖教導修道之人進德修業,不要憂慮別人不知道自己的才華學識,而要憂慮自己不知道別人的是非善惡,因為觀察人要用心去觀察,而非以表象觀察,因為表象容易誤導眾生,故應取其心而洞悉自我;如有餘力,則更加充實學問技藝,以便有朝一日得以應用,不應自怨自艾於自我之不受重視,甚而歸咎於他人之不識己,其實乃自不量力、不自識也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]反觀一個付出超過眾人心力者,皆能時時反省自我之不受歡迎處,加以改善,並常虛心請教有德者指點我身不足處,予以改善精進;長期行持,則知自我實力。以我身之實力,輔以對他人之觀察,針對他人短處乃自我警惕不犯,他人長處宜加以學習精進,而自身的優點須予以保持,此之學習,便是真正的「知己知彼」。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]常論他人缺點,而不思自我短處,是許多人的通病,非但新生初學者如此,就連修行多年之前輩者亦常如此;不知反省自我,實乃一大憾事,也盼有如此現象者,如欲進德修業,得以修持有成者,速能懺悔改過,並予以改進之,則再接再厲、永常歡也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]7[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]11[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二十章 為政以德[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]論語曰:「為政以德,譬如北辰居其位,而眾星拱之」。一個為政者之理想,必是以其德行使國民心悅誠服,猶如:北極星常守在固定的位置上,卻有許多星辰在它的四周拱衛環繞,以其為中心。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一個人必須從修身做起,乃至齊家、治國、平天下;而居上位者必須以德服人,除了本身之修身外,對其他人必以仁愛對待,所謂仁民愛物,因為能以身作則,故言而有力,雖然僅是佇立不動,亦不發一言,卻有許多人受到他的德性之影響,乃致依循環繞,甚而追隨,此皆全賴之以德也。個人如此,團體或者道場亦是如此。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]領導地位者,若能德行彰顯,並且仁慈待人,對於事物能充份了解,盡心盡力去解析,甚至於解決,態度上秉持中正不偏之理,必可使眾人有所依循效法,此乃因以身作則;是以,雖然不常見其言,但觀其行,則萬眾一心,俱皆為德之召感。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]我人於進德修業上,亦是如此,彰顯本德為修行之目標,因一切自然,非刻意造作,則導民中正,嚴己寬人,律人則不立法而自律,蓋因居上位者以身作則、以德服人也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]昔時,包公位居開封府尹,雖不刻意去招賢納才,卻有不少賢才因其德行而一一出現,並在左右而擁護拱衛;反之,若人無德,雖居高位,其左右常是阿諛奉承的小人之輩,此即因無德基也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修道子於進德修業上,鑒及於此,明乎真理,外行諸善,內修至德,恆心毅力,持之以誠,德行則自然流露彰顯,宜悟而實踐之。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]7[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]18[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第廿一章 志道淡欲[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]子曰:「士志於道,而恥惡衣惡食者,未足與議也」。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]昔時,孔聖對有志於進德修業而入道、學道、修道之人,明示理當注重心靈之提昇和追求,並探討宇宙真理、實象與人生之真諦。而對於外在物質的享受,理該看淡,如若太過於注重物質生活,則便無須再為其講論人生真諦與宇宙真相。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]對於物質,昔有顏回之:「一簞食,一瓢飲,居陋巷,人不堪其憂,回也不改其樂」,子路之:「衣蔽蘊袍,與衣狐貂者立而不恥」,此皆重道尊德、輕視物慾的態度;世人僅知與人談富論貴,與人相處俱在比談論錦衣華服、珍餚美味,比食之珍、衣之麗、住之豪、行之貴,甚而地位之尊,稍有不如人,則自覺卑下無顏,當知比財勢、比富貴、比妻妾,皆不能久常;應知錢財有散盡之時,勢有頹微之時,貌有衰老之時,一切原有之華麗將因時間而變,體有疾時,貴而亡時,一旦無常,萬事皆休,惟有業力隨身。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]是以,子曰:「朝聞道,夕死可矣!」,孔聖之注重人生真諦、宇宙萬物之真理,那怕是早晨剛聽聞道的真諦、人生之義理,而心中有所體察領悟,卻在黃昏後即將往生,亦是值得的。此在勉世人於外在物質應盡一切心意去看淡而不染著,宜注重於求道、學道、修道,才有成道的機會。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]對於真心於道之人,便可互相講論人生的真諦,探討宇宙萬物之真理,由此可進一層的了悟;反之,只知重視物質享受者,則較難契入上述真諦、真理;蓋因著重物慾者,心中充滿迷惑與不真,如與彼論道談理,將枉費口舌、浪費光陰。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]總而言之,君子重道淡欲以成道,修道子若能深明此理,即知顏回之不改其樂的原因何在,則法喜可得充滿也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]7[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]25[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第廿二章 通權達變[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]世間事,沒有任何一件事物是永遠不會改變的,但一切的改變總離不開宇宙萬物之義理,故稱「通權達變」。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]正如至聖孔夫子所說過的一句話:「君子之於天下也,無適也,無莫也,義之與比」,全句說明古聖人對於進德修業的仁人君子所要求之標準,在於不可固執己見,天下事物沒有一成不變的道理,故不可墨守成規,到頭來被冠上冥頑不化的怪物。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一個人如果在觀念上跟不上時代,那麼作為上亦是固執,不肯變通,生在於俗世當中,就應當明白處理事物上,必須要適時的革新,讓事物有所創新,易受更多人之矚目;一件事物必須有許多人共同認可,方予以親身參與。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]然而現代的人們又不喜枯而燥之事物,最喜活潑圓通,一旦能被現今人世所接受之事物,方能在如今得到生存與宏展;因此,原以為不可能之事,經過一番計劃思慮後,作適度之變化,便可得到眾人之認可,當然所改變之範圍必須符合公義合理之原則下,在為人處世上如此,在百家中亦是如此,在修行上更是如此。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]因五濁惡世,人心趨向不古,而現代人因生活與環境改變太大,習慣好逸惡勞,是以欲引導現代人們進入修習道德,便須在每一個適當之時機,作適度的創新,使人們有活潑之感,方才會漸漸的投入心力。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]在修身養性之培德上,調適改善,普遍受到眾人所接受,乃必須自身先行投入心力,研究創新後之方法、儀軌,予人感覺是否活潑,易於修行,而又不離進德修業之本義;果真如此,易使道德普傳,深植人心,則功德無量、福慧無窮也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]8[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]1[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第廿三章 懷德與私慾[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]語云:「君子懷德,小人懷土;君子懷刑,小人懷惠」。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]仁人君子所關懷者,無非是道德事業,終日所思者,無不是為著利益眾生而愁,無不是為使眾生解脫諸苦難而心憂,為令眾生超智慧,而處心積慮地進德修業,以為人民楷模,好讓世人有所遵循依止之目標,是所謂見賢思齊焉。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]然而不知進德修業之小人,亦或表面上有著道貌岸然之臉孔與地位,但若心中不存絲毫德業,僅注重於居處之安樂、食的美味、衣著之華麗、行的高貴豪華,則全然不知將心力付出予社會、給世人有好的依從處。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一個仁人君子,有學問修養之人,在在處處無不是為了如何去遵守法令、法規,而用心計較,不使自身有所觸犯法律與道德,因全心全意的為守法作努力,故不曾有違道德之事。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]反之,自私的小人,心中常懷著如何使他人對我有所貢獻、有所利益,滿腹心思全在於我,為何人、為何事付出了多少,可以得到什麼回報、利益大小,以致常有為私慾做出許多敗德之事,仍自以為是,毫無羞愧之心,實令吾人所髮指,可不慎乎![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]是以故,對於進德修業之益眾諸事,可不誠乎![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]8[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]8[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第廿四章 禮讓[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]所謂「禮讓」,乃一國興衰之源泉,正是一家仁,一國皆仁,一家讓,一國皆讓,在表明修身為治國之根本。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]因為修身的外在表現是謙讓,「讓」乃「禮」的實質,「禮」乃「讓」的文采,二者互為表裡;如同一個團體有其規範,國有國法,家有家規,一切儀式規範,乃須家人共同遵守奉行之法則,而法則有賴行動去實踐,是以長幼貴賤不相逾越,因為互不逾越,所以不亂。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]處事有其一定基本條理,而發自於內心之真誠修涵,必能尊敬恭禮,謙而有禮,讓而有序,不似空有其教條,而無踐行之儀式,空論而已;而是進德修業上恭承禮規,予以應用實踐,故禮讓為修行基本之道也,奉公守法之先也,上能行之,而下效之,一國能不興乎![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]8[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]22[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第廿五章 忠恕之道[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]「忠」也者,盡一己心力,鞠躬盡瘁、死而後已之精神。「恕」也者,推己及人,成就善導歸勝之;就自身而言,己所不欲,勿施於人。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]忠者,至正至公,不偏不倚之風範,在自我之崗位上,必定戰戰兢兢,惟恐有所疏失,故忠心於所謀職位上盡心盡力,並時時刻刻檢討與反省思量,自己在所負責之崗位上,是否已盡了全力去做?是否有未盡心力而失誤的事物?此皆須加以檢討改進,能得如此反省者,其實尚屬是忠誠的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]恕者,寬以待人,世人通常眼見他人毛病而忽略自己的毛病,其實自己的毛病是比別人多;寬待別人是一項美德,若世人皆能對別人多一份讚美鼓勵,適時之協助,人人互相寬待,則處處充滿的是善氣息,所言的是智語,行的是善舉,修的是道德。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]在進德修業上,無論身口意皆修得滿分;在社會上,充斥著祥和之氣;屆時即可達到「夜不閉戶,路不拾遺」,蓋因廣結善緣,是以夜不閉戶,蓋因無仇家上門,更無盜賊近身,是以路不拾遺;且因人人滿足,無貪慾,而眾人皆能互助合作,以致不須拾路遺之物。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]總而言之,修道子除了修身養性之外,亦須修此「忠恕」之道,以凝聚內德,以廣結善緣,以臻社會祥和。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font] -
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關 登臺[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]2[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]21[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:今夜恭接著書玉旨,命本堂城隍五里外接駕,命本堂福神十里外接駕,其餘神人排班候駕。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]欽差許右相 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:好行持。玉旨頒宣正合宜。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]著造善書能勸化。人人禮敬沐恩熙。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:玉旨頒宣,神人俯伏。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]欽 奉[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]玉皇大天尊玄靈高上帝 詔曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]朕居凌霄,痌瘝萬眾,無時不以蒼生是念!查爾台疆懿敕拱衡堂,以儒為宗,以神設教,期期扶鸞,砂盤木筆,傳真聖訓,諸天聖神仙佛降蒞,而為勸化眾生行仁向善,頗著功蹟。鸞門廣開方便之門,普化眾生,並以文字因緣廣種福田,今敕旨一道,命由天上聖母為主著仙師,命由正鸞宣筆邱生原章為主著正鸞,題其顏曰:「修身養性」。命由接旨日起,為期一年著書,希爾神人各自用命,無負天意。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]欽哉勿忽。叩首謝恩![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天運辛巳年正月二十九日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九天司命真君 序[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九天司命真君 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:代天宣化羡鸞堂。重任續承寶聖章。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]萬世流傳將化育。功圓果滿証瑤鄉。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭賀新社拱衡堂開堂闡教,期期揮鸞傳天聲,協天普化,啟迪黎民向善,今又添寶書之著作,重責大任承接於茲,代天之宣化聖文,將更益萬民也。所謂萬世以書,傳寶書之不朽,足以勸世為道。為善以修身為本,身能修則內性必漸明,則表裡將一致,此寶書之化育萌芽本性也,那必功果圓滿德証無極瑤鄉也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九天司命真君 序於新社懿敕拱衡堂[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天運辛巳年正月廿九日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]2[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]28[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:修身養性進鸞堂。格物致知有義方。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]眾志輸誠明儀禮。忍人不忍德沾光。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第一章 修道子入道[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]為求學習先天大道義,而一一皈依進入鸞門聖地,藉以學習人生哲學,了達修身之目的。修身不外行功立德,養性不外降伏貪、嗔、痴、愛、妄;而一個修行者,縱然智慧再高,那也不過是內涵而已,但終究未實踐在外,一切的功行,皆在於外在之實踐,方稱功德。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修身之人必先使其知瞭是非、善惡、對錯,以其心中明白是非善惡,而後能明辨是非善惡,因為心中已明白如何造作,所以能身體力行,把心中之物欲降伏,便能行真道。修身養性最容易實行的便是外行,而最易犯錯的也是身行。何以故?身體力行攸關大眾,而內性之修持,僅個人之事而已,影響不到外人。諸如一位自稱是孝子,對父母是如何恭敬有禮,如何的遵從,但實際上對父母並不予以理睬,甚至頂撞,如此之人在心上雖然孝敬,但外行上卻已是違孝行,而造成影響的只有外在之行為,卻與內在涵養無關。諸修道子一致輸誠入道,求學、知禮達義,實難能可貴;須知凡事先由修身為本,本是致用,是實踐,將我人身內之脾氣毛病藉由外在之改進,漸而身內可化育去蕪存菁。養性是體,是不變之道理,但終是較不易持久,因人心時常在變,所以外行之功德常行,正可培育內心之品德。譬如有一個人無故將不滿加諸在我人身上,我人必定自然的加以反彈,這是自然現象。然而必須有忍辱之精神,而忍辱乃由心中之分辨,下達身體力行,但心中長久之忍辱,必定在有朝一日,爆發出積壓已久之忍氣,然而修身之人將一切忍辱視作平常,毫無忍字可言,是以必不會有忍氣充爆之時。修身以養性必須合而為一,因為性德是發自於心,身行則是顯諸於外,是相輔而相成,缺一不可,但就重要性而言,修身佔有極其重要地位,若眾人能依循而行,則德澤萬眾,九玄七祖同沾光也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]3[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]7[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:慈悲喜捨姓名香。德澤家門譽一方。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]時刻輸誠行正道。三施隨意德芬芳。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二章 喜捨[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]世間人或多或少都喜歡積聚財富,坐擁私有之產物,曾幾何時,有人想過在我人的周遭,多多少少皆有部份之人急需我人適時予濟助?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]當知在現實的社會裡,想要造作功德其實並不容易,何以故?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]蓋因人情難還,有人深怕一次的接受濟助,不知往後要付出多少代價,因而雖然面臨困境,亦有人不願意接受他人之施與,因為害怕有任何之後遺症,然而在於有心濟助造功立德之人們,又往往睹怕遇到假困苦真斂財的不肖之人,但無論如何,在這個社會的每一個角落裡,確切存在一些困苦之人,而社會尚也著實存在一些樂善好施的善心人士。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]是以故,至希世間人必須存有一顆善良之心,必須開發原有慈悲之心,以慈悲之心去看待任何人,那麼舉目便是親,若人人心存人饑己饑人溺己溺之大無畏精神,在故人有能力之時,在社會上周邁裡,需要故人加以援助之際,願能秉以待己之心去加以幫助並以歡喜之心予以施捨,則終將姓名傳香萬里,而因因為持以大無畏精神對待眾人,此德必定澤及家中每一個人,而能世代秉持慈悲喜捨之行動,則德譽終將遍佈地方。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]若人時時刻刻秉行正義善道,廣行三佈施,所謂三佈施,即乃財施、法施、無畏施,而財施之造作功德,正可以使質實生活中的苦難眾生得以活命溫飽之機,法施正可以給予心靈空虛、智慧不彰,愚見之人得以接受法雨開啟智慧,而無畏施之給予世人免去後顧之憂,而三佈施任憑所喜予以施行,但三施若能盡予並行,則功果更臻圓滿,世人若能秉持三施之並行,則福德終能芬芳於萬世而不朽也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]3[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]14[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:戒律嚴明智慧長。修身養性德流長。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]輸誠立志明天意。了願行功意昂揚。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第三章 持戒[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]戒者,天下師也。釋尊明明開示:以戒為師,又云:末法眾生所行、所為、所思、一舉一動,無不是業、無不是罪,故末法眾生以戒為師。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]何以須以戒為師?蓋因末法眾生容易因人修行、容易依字解經,此二者俱皆容易陷入迷思。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]所謂「所知障」,為人處事若僅憑自我感覺為主,若全憑自我所知所思為導,那麼必定執著,一個執著心重之人必定自以為是,萬般皆下品、唯有自己高,人若存在貢高我慢之心理,將致使道德淪亡、正義罔存為伍的必定全然是敗德損義之輩,是以故,釋尊開示:以戒為師。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]戒律是人生之準則,亦為處事之標的,何者該做、何者該言、何者該思、何者該視,俱皆有其標準與適當之限制。「戒」乃出於自我約束之法則,而「律」是強制遵守之規矩條例;而戒律之行持,分門別類大致可分對人、對事、對物;又可分為身、口、意之三大戒律;容易犯戒之人俱皆為自私心重之輩,而容易守戒之人乃為無私之眾,戒又可分五戒,俱皆不出於身、口、意,若是身口意清淨,則五戒不逼而自然守律。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]由於戒律全為自發心,所以歡喜心守戒,易有成就,而輸誠一志,可明天心神意;由於持戒自然,所以容易圓滿夙願,積行功德周遍法界,足以舉頭昂揚、德霸一方,則戒德恆遠、流傳不朽也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]3[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]21[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:學而時習意昂揚。體用齊行道德彰。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]君子輸誠明實踐。普施仁義邁康莊。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第四章 學習[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]世間事沒有任何一件事,不是靠著學習而得之,而學為體、習為用。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]何謂體,即乃理論之學,然學而發問,是知識之來源,一個人自為學遇疑,而好施問,有問必有答,是以知識增添也;然而縱使學富五車,不知實踐所學,便淪為理想空論,終歸是個夢,因為沒有實踐所學之道、所知之理,故學而有習是真體用。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]所謂習,乃為練習,熟練一次習作,一次經驗,因為從所學而知,由知而實際動作,以至於有經驗,而累積每一次之經驗,則可謂學以致用也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]子曰:「學而時習之,不亦悅乎!有朋自遠方來,不亦樂乎!人不知而不慍,不亦君子乎!」,昔時孔聖周遊列國,弟子三千,揚名者七十有餘,而十哲居首;孔聖之學,無非立德修業,為達理想周遊列國,歷萬苦千辛,但知其德,不知其名,眾王識其德,而難任其才;蓋如膠雨施田,德之重,難以適之必除;而為學者,因嚮往學識,可謂歡悅發自於心,而有同修互相切磋道業,為人處世,先天性理亦可見之,學習樂趣形諸於外之普欣。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]然而,正因孔聖之大同理想境界,時值亂世,無人識其德,任其德孤,因德之施於世,不利眾王之圖私慾,故旁側之擊,謗誹叢生,阻其德之施;但見孔聖雖處身不利之境,依然面無怒色,雖眾之私,而孔聖亦秉以本心之平常,進德修業之萬世師表,其知行如一,絲毫不受外在阻障而退縮,甚或異志。因此,可見真進德修業之君子風範也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]希世人閱而研之、悟之,勉行也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]3[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]28[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:古今孝悌德由生。忠義節廉志無更。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]信義輸誠行正道。分明層次佈仁精。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第五章 孝悌[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]自古而今,「孝悌」為做人處世之根本。俗云:「忠臣出於孝子之門」,為人在社會生活上,面對種種事物,然而對於周遭所處之事物,必須盡其心力去完成,遇有難處,當尋找各種解決之道,而加以完成所身負之事件,如此方可稱為「忠事」。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]昔時,曾子曰:「其為人也孝悌,而好犯上者,鮮矣;不好犯上而好作亂者,未之有也。」君子務本,本立而道生,孝悌也者,其為仁之本與當知孝悌二種德性,乃做人處事之最基本道理,尤於孝悌之不遵,以至於世風日下,君不君、臣不臣、父不父、子不子,五倫之違亂,殆乎社會久矣。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]若人將孝悌做好,上者禮賢,下者敬上,父慈而子孝,兄友而弟恭,如能真誠做到此孝悌二德之人,會想要違背侵犯上司長輩的交待,這樣的人大概很少吧!然而不曾想過做違背侵犯上司長輩的人,會想在社會生活周遭作違法犯紀之事的人,未曾聽聞過。所以,有學識修養的人,必定先落實在孝悌之實踐,能真正落實孝悌二德目,一切道理處事之態度,又有什麼不明白?又有什麼作不到的呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]而仁人君子皆以孝悌為本,進而要達到忠信禮義廉恥,將只是程序上的問題罷了。仁者總含此八德目,孔夫子對於仁智並不輕易讚美的。故知雖然孝悌是個人之修養問題,而當推及家庭,以齊家遍及社會,以治國普及天下,挽風化俗,欲達平治天下之大同世界,則指日可待也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]然而無須談論社會變化如何,不必探究周遭如何,既為人當各自先將自己做好,真心去實踐孝悌,因為待人接物、應對進退,乃是孝悌的衍生,故孝悌達仁之基本,而仁為進德修業之目標,希眾生研而悟之。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]4[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]4[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:巧言令色誠良斷。媚語偽顏道德喪。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]知易行難威德失。身行如一譽芬芳。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第六章 言行[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]紅塵滾滾,世事茫茫,人與人漸失先天之本質,一旦淪入塵世,無不私慾叢生;然而世人每為生活忙碌奔波,本是無可厚非,但私慾之染著,導致世人喜歡在言語上諂媚巧飾,使虛偽之言、美辭妙句,形成奉承之話語,以討好他人之讚許,而一旦提及實際作為,便無言以對,豈不令人為之悲哉![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]許多人總喜歡做表面功夫,表面上對人恭敬有禮,處處逢迎,而暗地裡卻滿腹壞水,欲陷人於不義,此等之輩,怎不令人退避三舍?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]昔時,仲弓有云:「先人之行,後人之言」,當知一句話在未說出之前,必須自身反覆的去實際動作,到達有了心得之後,方才可教人示之以言。而世間人大多只知道說,而無法真心實在去做,處處發言,句句有理,但卻僅止於言辭上的示之以人,要談實際造作,皆無法讓人滿意,甚至根本僅有舌鋒之利,無實作之行,怎不令人概嘆?。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]因為言行無法一致,所以德性仁義喪失,令人婉惜!至希世間人俱能言行舉止身口如一,唯有以身示教,才能順應民心,也唯有言行一致,方能在社會上予人有良好之互動,而處處得貴人,寒暖有人問津,因以身示教,所以仁德美譽,無形中遍佈人群,而芳名綿長也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]4[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]11[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:為人謀事心忠正。誠實不阿智慧生。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]忠信輸誠知禮義。學而時習志無更。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第七章 忠誠[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]為人處世,貴乎忠實,盡忠於所身負之崗位,與人謀事,能盡心盡力去圖思方法,以達成任務,則誠心必彰。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]誠實做事之人,必處處守其信諾,事事必做到盡善盡美之成果,遇有相傳授承接之方法,必定加以練習,以求熟悉度,方便於將來之省時省力。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]昔時,曾子曰:「吾日三省吾身,為人謀而不忠乎?與朋友交而不信乎?傳不習乎?」,宗聖曾子以其生性魯鈍,不若子貢等之口才敏利,但以一身篤實忠厚,而承襲儒門心法,俱皆因其忠誠習之三德目修持得好。宗聖曾說過:吾每日必定多次的反省審察,一日當中為上司做事,或受人所託的事,有否盡心盡力去達成;與朋友交往,有否失去信用卡諾言,是否約定之時間有守時;而遇到交相傳授的技藝、道理,有否真確的去實習;吾每日必多次的反省這忠誠習,是否有缺失,有了缺失必力求改過,而做得好的,當持之不懈。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]因為每日的省思,故而每日有精進,一生秉以忠誠習,故智慧漸開,法輪常轉,承先啟後,志無動搖,反而更萌生信心,而知情達理,聖哲忠義自然而生,三德目之嚴謹,可謂古今修行之首要也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]4[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]18[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第八章 威信[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]居上而欲達下,使令而服,必立威信。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]「威」者,權也、勢也。所謂立威,須立德,德者必誠,處事以誠;誠者必推己及人,己立立人;所言必中正,所言必實做,真實行動,而後方足以告人,以其所為真誠,故言而必有信。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]「信」者,用之上位,誠信使下,而眾所誠服;上位者,真誠之帶領眾人,則雖不怒而威,不爭而得勢,不執而實權在握,是以德者必威信,正所謂君子以德立信,而服順眾生之所歸。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]因居上有德,故每事必謹而慎之,審而量,方以施令,而每令必眾望所歸,每事則敬而誠之而終;而施令必於民暇,因使民以時,力之有餘而從之,上行而下效,互動以誠信,互動而立德;德者民自化,誠信足以因德而威,而實勢足以安邦也;上至為政,下至諸團體,必依此而行也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]4[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]25[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第九章 品行與學問[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]古云:「敦品而後勵學」,蓋以做人做事之品德先須現,而後方足以再惕厲向學。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]子曰:「弟子入則孝,出則悌,謹而信,汎愛眾,而親仁,行有餘力,則以學文。」,昔時,至聖先師孔夫子曾對青年子弟說道:一個人在家,則應該對父母朝夕定省,恭而敬;在外則應該對尊長、朋友表示友悌之作為,做事盡忠職守;行事謹慎,言而必有信,言而必有造作,方足以對人言之;普遍地關懷照顧大眾,廣結善緣;常親近有仁德之君子,見賢思齊焉;而一般人若能將忠信的德性做好,有餘之心力方去學習書本上之知識。當知德為本,文學為末,做人第一,學問次之。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]自古有云:「敦品而後勵學,未聞學而後行仁」,有云:「進德修業,未聞學問而後修德」;世人若不知本末,則人生之意義必為之錯亂。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]試看現代社會裡處處充滿危機,將學問視為第一,造就不少智慧型犯罪,本末顛倒,致使人人不注重品德,莫怪犯罪愈來愈多,手法愈來愈精明;反觀,道德卻不因為時代進步而道德高尚,故聖哲早有先見之明,在在提示我人敦品之後,有餘心力方去求學知識,輔以增長道德修養也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]勉諸大眾,知所先後,則近道矣![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]5[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]2[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十章 孝悌忠信[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]世人在日常生活之中,總離不開孝悌忠信四個字,而為人之準則,亦在孝悌忠信四德目當中,人若離此孝悌忠信,則實不足為人之格也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]儒門弟子子夏曾說:「賢賢易色,事父母能竭其力,事君能致其身,與朋友交,言而有信,雖曰未學,吾亦謂之學矣!」。在數千年前,孔子的弟子子夏便已為此三期末劫之人們開示了這句話,提醒我人尊敬且親近有賢德的人,以便學習他們為人處世的道理,以愛好美色之心,去接近尊敬學習那賢德之人,對事的應對進退與做人的道理,更要做到尊敬賢德而棄美色。正如同女之相往來,若能重其內在美德,而非重其外在美貌,那麼必定能長相廝守;反之,若專以外表之美醜作交往,人有年老色衰,久之必定互相嫌棄,而重德則亙古不換。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]對於事奉父母,當做到恭恭敬敬,言語順從,所謂順親意,不使父母有傷感,在外之行為能不使父母蒙羞,更而揚名,令父母同沾其光,可謂孝也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]在職業上,對於上司所交代之任務,必須盡其心力去完成,縱使生命犧牲,亦在所不辭。不管在政治上或者士農工商等百業,均當盡其忠貞。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]而人與人之間的交往,從偶識到頻頻來往,該注意的事,相約定好的事,是否如期完成?相約定好的時間,是否準時赴約?有時是必須提早到達以做好準備,而不是遲到,常常失約,則信用易受損,那還有什麼值得託付的?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一個對事不能忠心,又有什麼事可使人信賴;一個對父母怠慢的人,與人相處存有什麼真義理?一個讀千卷書之士,學富五車的人,對父母不能盡孝、對事不能忠貞、對朋友不能守信,雖然飽讀詩書,但已失去人格,倒不如目不識丁而懂得義理的人。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]有一種人,雖然目不識丁,但在家對父母恭敬從順;在工作崗位上,盡一己之心力,達成上司交代之目標;和朋友相處,能信守鶸諾言;雖然在學歷上一片空白,但因其完美之人格品德,亦要讚美他是個實學體用的賢人;比起只知道記誦辭章之學而不能躬行實學的人,其美德要高尚了萬倍也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]人忌學而無用也,願眾生悟之!勉之![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]5[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]9[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十一章 威儀[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]所謂「威儀」,即乃內在德性彰顯,散發於外在而攝受人心之一種威嚴德性磁場。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]子曰:「君子不重則不威,學則不固,主忠信,無友不如己者,過則勿憚改。」,一個仁人君子在進德修業上,必須威儀不缺,君子之重,即所謂「莊重」;一個人言行舉止,若不夠莊重,必受人所輕視,然而言而無信,做事必定不切實際,君子欲言必行在先,故稱為「實學」。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]因學是欲致用,反之,若學僅止於言論上,便不夠實在,縱有所學,亦是浮華虛過而已;而欲使人看重自己,自己必須先莊重自己與尊重別人,所謂敬人者,人恆敬之,道理相同;在此之莊重,實乃言行一致,德性方足以彰顯。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]仁人君子縱然無華麗之服飾,高貴品牌之裝扮,因其德性,言出必行,平時則不多言,言必於益處、善處,所言必有造作,故君子之重也;反之,若是一個人言行常無法一致,縱使身上穿著多麼華貴亮麗之裝飾,亦不足以使人尊重,因德性不彰也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]而一個虔誠淳厚之人,忠於事,信於事,在身旁所交往的朋友,並不會見到德性不如自己的,因主張忠信,故對於不守忠信承諾的人,便不肯多相往來,每往來者,必是忠信之友,常令自己受益;若能明辨「益者三友、損者三友」之道,必然居德日彰。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]人非聖賢,孰能無過,君子有過,則勇於認錯,力求不貳過,並非有過而不肯認錯,反爭是非,則如此之人必受大眾所輕視,而知過能改,善莫大焉,勇於認錯改過,則近乎德,亦受眾人所敬仰。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]不重亦稱內心不夠踏實,太過虛浮,對於一件原本認為對的事,經過一段時間便推翻掉,更改為當下所想的、所接觸的才是對,如此輕易不信任,也就是輕易不信任這樣的人,永遠在心的變化痛苦煩惱當中,因為常常在變,而沒有一件事是持續不斷的在進行;反之,一個不輕易信任的人,對於事物一旦充分明瞭其因由,對於所相信過的事,很少有更改的,此即是忠信之所以達威儀也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]5[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]16[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十二章 慎終追遠[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]俗云:「百善孝為先」,孝之一字,位冠眾善行之首,由此可知,孝親為人生在世第一要義。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]孝字發之於我人內心深處,恭敬真誠而彰顯於外在行為之造作,故稱之為「孝」。而孝使父母生養無所匱乏,稱「小孝」,能修身養性,精進諸善德,致使歿後一點虛靈直超福地,是為「大孝」。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]昔時,佛云:「世間男子是我父,世間女子是我母」,是以能作如是觀者,必可達乎老吾老以及人之老之境界,則時時充滿恭敬真誠,何有事端也。曾子曰:「慎終追遠,民德歸厚矣!」,儒家重視尊長之心,有:「生,事之以禮;死,葬之以禮、祭之以禮」。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]俗云:「樹欲靜而風不止,子欲養而親不在」, 世間男女往往在父母猶健在之時,並不思圖報父母劬養之恩,僅知嫌父母管東管西與囉嗦,隨著年齡之增長及社會之磨難,必有諸多回省過去,正當下定決心,欲好好孝敬父母之時,往往有人之父母已不在人世,亦或病榻危急,是以故,行孝須及時、須乘早,畢竟父母雙存且壽長。經云:「是人過去世,誠敬孤老之人,故云父母長生,是人福報也。」,昔人對於父母之命,皆不敢有違,恐傷了親心,故順之父母;反觀,今之人號稱科技文明學識高,卻常違逆父母之命以為快,實嘆之,至於尊親歿,當盡禮盡哀,而為父母擇地而葬,其禮儀更依當時地位而行,反觀;如今更有為遺產而不願為父母下葬者,豈不令人悲哉!對於祭祀雖然遠不知其名與行,但尊敬不分久遠,祭祀皆盡其禮儀與真誠,如能居上位之人,如此慎終追遠,則人們之風俗道德必日歸淳厚也,而慎終追遠除對尊親之思外,更可推及團體之衍生也,願悟之。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天上聖母 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 90[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]5[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]23[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十三章 溫良恭儉讓[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]紅塵俗世,碌碌忙忙,終日不知所為何事,直待曉知其所為,多少人生已茫茫然。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]人生在世,必須注意關心人際關係,人與人之相處,必須有和藹[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]([/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]溫和[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt])[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]之臉色,亦須有善良平易近人之態度,與莊嚴恭敬之性情,以及平儉樸實之生活,和禮讓之語言。世人皆有其私慾作祟,故常因為一時之情緒,或積壓許久的壓力,非常容易表現在外表之容貌上,常有怒目金剛之神情,而致使週遭之人皆退避三舍,而不敢親近。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一時之情緒表現,不知為自己造成多少傷害而不自知,是以故,古有名言:佈施好的臉色,意指世人無論遇到什麼問題與難關或不如意事,當須知曉與自制,面露笑顏以迎人,因一切的不如意,畢竟與大眾無關聯,若將不佳之臉色示人,將減失親和力也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]做人更要品行端正善良,態度平易近人,以人為尊,而不以己為傲,如此方能低心下氣,待人恭敬有禮,如此眾人樂於親近,人際關係於焉植善也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]人生在世,當知樂善好施,助人為樂,三施常行,致使世人皆樂於三施,以得文化之承繼綿綿而不絕也。在生活上,當省則省,當用即用,寧少欲而不奢,寧佈施而不貪,生活常有節度、有規有矩,則生活無所缺也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]世人當彬彬有禮,與人恭謙莊敬,處處禮讓,皆顯平和,正是國民生活之禮儀、為人之德目也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman]世人宜知,怒目金剛不如菩薩低眉,來的平易近人也。[/font][/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font] -
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第四篇[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]謙德之效[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第三篇所說的,都是積善的方法,能夠積善,自然最好,但人在社會上,不能不和人來往,做人的方法必須加以講究;而最好的方法就是謙虛了。一個人能謙虛,在社會上一定會得到大眾廣泛的支持與信任,而懂得謙虛,便更知道「日新又新」的重要;不但學問要求進步,做人做事交朋友等等,樣樣都要求進步。所有種種的好處,都從謙虛上得來,所以稱為謙德。這一篇專講謙虛的好處,謙虛的效驗;大家要仔細的研究,不可以囫圇吞棗,那就必定能夠得到大的利益。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【書經說:滿招損呀!謙受益,自滿的就要招損害;謙虛的就會受到益呀!受到益。】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]易經謙卦上說:天的道理,不論什麼,凡是驕傲自滿的,就要使他虧損,而謙虛的就讓他得到益處。地的道理,不論什麼,凡是驕傲自滿的,也要使他改變,不能讓他永遠滿足;而謙虛的要使他滋潤不枯,就像低的地方,流水經過,必定會充滿了他的缺陷。鬼神的道理,凡是驕傲自滿的,就要使他受害,謙虛的便使他受福。人的道理,都是厭惡驕傲自滿的人,而喜歡謙虛的人。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]這樣看來,天、地、鬼、神、人、都看重謙虛的一邊。易經上六十四卦,所講的都是天地陰陽變化的道理,教人做人的方法。每一卦爻中,有凶有吉,凶卦是警戒人去惡從善,吉卦是勉勵人要日新又新,唯有這個謙卦,每一爻都吉祥。書經上也講:自滿,就會遭到損害,自謙,就會受到益處。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]我好幾次和許多人去參加考試,每次都看到貧寒的讀書人,快要發達考中的時候,臉上一定有一片謙和,而且安詳的光采發出來,彷彿可以用手捧住的樣子。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]辛未年,我到京城去會試,我的同鄉嘉善人一起去參加會試的,大約有十個人,只有丁敬宇,這個人最年輕,而且非常謙虛,我告訴同去會試的費錦坡講:這位老兄,今年一定考中。費錦坡問我說:怎樣能看出來呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]我說:只有謙虛的人,可以承受福報。老兄你看我們十人當中,有誠實厚道,一切事情,不敢搶在人前,像敬宇的嗎?有恭恭敬敬,一切多肯順受,小心謙遜,像敬宇的嗎?有受人侮辱而不回答,聽到人家毀謗他而不去爭辯,像敬宇的嗎?一個人能夠做到這樣,就是天地鬼神,也都要保佑他,豈有不發達的道理?等到放榜,丁敬宇果然考中了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]丁丑年在京城裡,和馮開之住在一起,看見他總是虛心自謙,面容和順,一點也不驕傲,大大的改變了他小時候的那種習氣。他有一位正直又誠實的朋友季霽巖,時常當面指責他的錯處,但卻只看到他,平心靜氣地接受朋友的責備,從來不反駁一句話。我告訴他說:一個人有福,一定有福的根苗;有禍,也一定有禍的預兆。只要這個心能夠謙虛,上天一定會幫助他,你老兄今年必定能夠登第了!後來馮開之果然真的考中了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]趙裕峰,名光遠,是山東省冠縣人;不滿二十歲的時候,就中了舉人,後來又考會試,卻多次不中。他的父親做嘉善縣的主任秘書,裕峰隨同他父親上任。裕峰非常羨慕嘉善縣名士錢明吾的學問,就拿自己的文章去見他,那曉得這位錢先生,竟然拿起筆來,把他的文章都塗掉了。裕峰不但不發火,並且心服口服,趕緊把自己文章的缺失改了。如此虛心用功的年輕人,實在是少有,到了明年,裕峰就考中了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]壬辰年我入京城去覲見皇帝,見到一位叫夏建所的讀書人,看到他的氣質,虛懷若谷,毫無一點驕傲的神氣,而且他那謙虛的光采,就像會逼近人的樣子。我回來告訴朋友說:凡是上天要使這個人發達,在沒有發他的福時,一定先發他的智慧,這種智慧一發,那就使浮滑的人自然會變得誠實,放肆的人也就自動收斂了,建所他溫和善良到這種地步,是已發了智慧了,上天一定要發他的福了。等到放榜的時候,建所果然考中了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]江陰有一位讀書人。名叫張畏巖,他的學問積得很深,文章做得很好,在許多讀書人當中,很有名聲。甲午年南京鄉試,他借住在一處去寺院裡,等到放榜,榜上沒有他的名字,他不服氣,大罵考官,眼睛不清楚,看不出他的文章好。那時候有一個道士在旁微笑,張畏巖馬上就把怒火發在道士的身上。道士說:你的文章一定不好。張畏巖更加的發怒說:你沒有看到我的文章,怎麼知道我寫得不好呢?道士說:我常聽人說,做文章最要緊的,是心平氣和,現在聽到你大罵考官,表示你的心非常不平,氣也太暴了,你的文章怎麼會好呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]張畏巖聽了道士的話,倒不覺的屈服了,因此,就轉過來向道士請教。道士說:要考中功名,全要靠命,命裡不該中,文章雖好,也沒益處,仍不會考中,一定要你自己改變改變。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]張畏巖問道:既然是命,怎樣去改變呢?道士說:造命的權,雖然在天,立命的權,還是在我;只要你肯盡力去做善事,多積陰德,什麼福不可求得呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]張畏巖說:我是一個窮讀書人,能做什麼善事呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]道士說:行善事,積陰功,都是從這個心做出來的。只要常常存做善事,積陰功的心,功德就無量無邊了。就像謙虛這件事,又不要花錢,你為什麼不自我反省,自己工夫太淺,不能謙虛,反而罵考官不公平呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]張畏巖聽了道士的話,從此以後就壓低一向驕傲的志向,自己很留意把持住自己,勿走錯了路,天天加功夫去修善,天天加功夫去積德。到了丁酉年,有一天,他做夢到一處很高的房屋裡去,看到一本考試錄取的名冊,中間有許多的缺行。他看不懂,就問旁邊的人說:這是什麼?那個人說:這是今年考試錄取的名冊。而張畏巖問:為什麼名冊內有這麼多的缺行?那個人又回答說:陰間對那些考試的人,每三年考查一次,一定要積德,沒有過失,這冊裡才會有名字。像名冊前面的缺額,都是從前本該考中,但是因為他們最近犯了有罪過的事情,才把名字去掉的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]後來那個人又指了一行說:你三年來,很留心的把持住自己,沒犯罪過,或者是應該補上這個空缺了,希望你珍重自愛,勿犯過失!果然張畏巖就在這次的會考,考中了第一百零五名。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【造命的權在天,立命的權在我,只要肯努力,多做善事積陰德呀!積陰德,什麼福報求不得呀?求不得?】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]從上面所講的看來,舉頭三尺高,一定有神明在監察著人的行為。因此,利人,吉祥的事情,都應該趕快的去做;凶險,損人的事,應該避免,不要去做,這是可以由我自己決定的,只要我存好心,約束一切不善的行為,絲毫不得罪天地鬼神,而且還要虛心,自己肯遷就不驕傲,使得天地鬼神,時時哀憐我,才可以有福的根基,那些滿懷傲氣的人,一定不是遠大的器量,就算能發達,也不會長久地享受福報。稍有見識的人,一定不肯把自己肚量,弄得很狹窄,而自己拒絕可以得到的福,況且謙虛的人,他還有地方可以受到教導,若人不謙虛,誰肯去教他?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]並且謙虛的人,肯學別人的好處,別人有善的行動,就去學他,那麼得到的善行,就沒有窮盡了。尤其是進德修業的人,一定所不可缺少的啊![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【舉頭三尺高呀!決定有神明,不但要存好心,而且要虛心,不可以做壞事,還要肯遷就,天地鬼神呀,千萬莫得罪啊!莫得罪!】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]古人有幾句老話說:有心要求功名的,一定可以得到功名;有心要求富貴的,一定可以得到富貴。一個人有遠大的志向,就像樹有根一樣;樹有根,就會生出枒枝花葉來。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]人要立定了這種偉大的志向,必須在每一個念頭上,都要謙虛,即使碰到像灰塵一樣極小的事情,也要使別人方便,能夠做到這樣,自然會感動天地了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]而造福全在我自己,自己真心要造,就能夠造成。像現在那些求取功名的人,當初那有什麼真心,不過是一時的興緻罷了;興緻來了,就去求,興緻退了,就停止,孟子對齊宣王說:大王喜好音樂,若是到了極點,那麼齊國的國運大概可以興旺了。但是大王喜好音樂,只是個人在追求快樂罷了,若是能把個人追求快樂的心,推廣到與民同樂,使百姓都快樂,那麼齊國還有不興旺的麼?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]我看求科名,也是這樣,要把求科名的心,落實推廣到積德行善上;並且要盡心盡力地去做,那麼命運與福報,就都能夠由我自己決定了![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]各位聽眾朋友,在聽完了【了凡四訓有聲書】之後,您的內心一定是感觸很多,覺得獲益匪淺,這的的確確是一部扣人心弦,淨化人心的有聲書;而了凡四訓這本書的原文,文字非常的優美典雅,表面上看起來,好像並不難了解,但是其中所深藏宇宙人生的道理,卻是非常的深奧,必須用心體會,才能有得於心。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]所以盼望各位聽眾朋友,在聽過錄音帶以後,最好能夠熟讀了凡四訓的原文三百遍;必定能夠信心益增,效法了凡先生立命精神的決心,會更加的堅定;進而身體力行,斷惡修善。于是而個人的學業,事業,家庭均能圓滿,成聖成賢,也是指日可待的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]為了利益大眾,廣為流傳,在此我們聲明,了凡四訓有聲書並沒有所謂「智慧財產權」的問題,非常歡迎善心人士大力提倡翻錄,提供各級學校教學參考,來協助我們大、中、小學生的心理建設;並且能淨化社會人心,提昇道德觀念;大家都學了凡精神,諸惡莫作,眾善奉行,行善積德,服務人群,如果說人人能夠如此,國家前途一定光明,世界一片祥和。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]整理人的話:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]各位親愛的聽眾朋友大家好,末學首先要恭喜您,能夠聽完「了凡四訓有聲書」。這是很不簡單的,如果您沒有具足相當的善根、福德、因緣,就可能沒機會聽到,甚至聽了也不能聽到心裡,內心的震動、感受,自然也不強烈;相信諸位聽完的感受一定很深、而且是法喜充滿,所以向各位祝賀。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]如果您想要繼續研究「了凡四訓」,末學向各位建議,最好能夠聽「了凡四訓文教基金會」製作的當代佛門高僧,淨空法師演述的「了凡四訓講記廣播劇」錄音帶,共有十八卷,相當的精彩,並應熟讀了凡四訓原文三百遍,而且要依教奉行,如此,您對自己的命運,就有相當的把握。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]中國人常講到積德,「了凡四訓」也強調行善積德,而中國最會積德的人是誰呢?就是孔子,孔子積了百代之德,所以他的子孫,七十三代的孔德成先生,以前是考試院院長;現在是總統府資政。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]中國第二位會積德的就是宋朝的宰相范仲淹,范仲淹積了千年之德,所以范氏的子孫,到現在還是很興旺。所以「德」相當的重要,所謂:「有德者保之,無德者失之。」小至個人的身家性命財產,大至國家乃至全世界的存亡興廢,跟這個「德」字有相當大的因果關係,可惜一般人多未能深入的了解,而秦始皇若是知道這個道理,就不會焚書坑儒。他也想使子孫萬世而為皇,只要積德,秦朝的基業,一樣也可以保持相當的長遠;但是他不了解這個道理,所以十五年就垮了。而且子孫都很慘。這是歷史的經驗教訓,相當的發人深省。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一般人,對命運多是感到很迷茫,論語說:「不知命,無以為君子」,所以要知命,也不簡單。因為這個學問很深,如果對命運真正的了解,自然就理得心安,不可能怨天尤人了。我們現在社會上有很多亂象,各種問題層出不窮,而了凡四訓這本書,對於人心來講,有相當大的穩定作用和淨化效果。所以,希望社會賢達、政府官員,都能提倡。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]這個對國家社會的安定,必然會產生很大的力量,如果了凡四訓這套錄音帶,能夠有三百萬套在台灣流通,相信我們的社會風氣會為之一變,人心道德會為之一振,這是可以預估的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]而且這套錄音帶並沒有版權,歡迎大家助錄、弘揚;我們學會成立的目的,就是希望把這本改造命運的寶典,推薦給世界上每一個人,所以已經有了英文的翻譯和英文有聲書的出版。這對促進世界和平、人類幸福,必定會有相當深廣的影響。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]另外,了凡四訓講到布施,我們的錢財要捨,確實不容易,俗話說:「捨得捨得,有捨才有得」;韓愈講過:「一時勸人以口,百世勸人以書」。所以我們贊助了凡四訓等於是財布施,而這種財施,還有兩種的效果在裡面;就是法施和無畏施;法施是使人聞到正法,聞到正法能使人心安法喜;而遠離煩惱,心無恐怖就是無畏施也具足了。所以我們在「了凡四訓」行財布施,法施和無畏施,也都圓滿具足了![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]最後希望大家給我們指教、支持、與贊助,謝謝各位![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]附錄[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]雲谷禪師授袁了凡功過格參雲棲大師自知錄[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]陳癸丞提供[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]准百功:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]救免一人死。完一婦女節。阻人不溺一子女。為人延一嗣。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]准五十功:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]免墮一胎。當欲染境,守正不染。收養一無倚。葬一無主骸骨。救免一人流離。救免一人軍徒重罪。白一人冤。發一言利及百姓。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]准三十功:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]施一葬地與無土之家。化一為非者改行。度一受戒弟子。完聚一人夫婦。收養一無主遺棄門孩。成就一人德業。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]准十功:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]薦引一有德人。除一人害。編纂一切眾經法。以方術治一人重病。發至德之言。有財勢可使而不使。善遺妾婢。救一有力報人之畜命。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]准五功:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]勸息一人訟。傳人一保益性命事。編纂一保益性命經法。以方術救一人輕疾。勸止傳播人惡。供養一賢善人。祈福禳災等,但許善願不殺生。救一無力報人之畜命。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]准三功:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]受一橫不嗔。任一謗不辯。受一逆耳言。免一應責人。勸養蠶、漁人、獵人、屠人等改業。葬一自死畜類。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]准一功:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]讚一人善。掩一人惡。勸息一人爭。阻人一非為事。濟一人饑。留無歸人一宿。救一人寒。施藥一服。施行勸濟人書文。誦經一卷。禮懺百拜。誦佛號千聲。講演善法。諭及十人。興事利及十人。拾得遺字一千。飯一僧。護持僧眾一人。不拒乞人。接濟人畜一時疲頓。見人有憂,善為解慰。肉食人持齋一日。見殺不食。聞殺不食。為己殺不食。葬一自死禽類。放一生。救一細微濕化之屬命。作功果薦沉魂。散錢粟衣帛濟人。饒人債負。還人遺物。不義之財不取。代人完納債負。讓地讓產。勸人出財作種種功德。不負寄托財物。建倉平糶、修造路橋、疏河掘井、修置三寶寺院、造三寶尊像及施香燭燈油等物、施茶水、捨棺木一切方便等事。自「作功果」以下,俱以百錢為一功。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]准百過:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]致一人死。失一婦女節。讚人溺一子女。絕一人嗣。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]准五十過:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]墮一胎。破一人婚。拋一人骸。謀人妻女。致一人流離。致一人軍徒重罪。教人不忠不孝大惡等事。發一言害及百姓。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]准三十過:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]造謗污陷一人。摘發一人陰私與行止事。唆一人訟。毀一人戒行。反背師長。抵觸父兄。離間人骨肉。荒年積囤五穀不糶生索。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]准十過:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]排擯一有德人。薦用一匪人。平人一塚。凌孤逼寡。受畜一失節婦。畜一殺眾生具。惡語向尊親、師長、良儒。修合害人毒藥。非法用刑。毀壞一切正法經典。誦經時,心中雜想惡事。以外道邪法授人。發損德之言。殺一有力報人之畜命。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]准五過:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]訕謗一切正法經典。見一冤可白不白。遇一病求救不救。阻絕一道路橋樑。編纂一傷化詞傳。造一渾名歌謠。惡口犯平交。殺一無力報人之畜命。非法烹炮生物,使受極苦。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]准三過:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]嗔一逆耳言。乖一尊卑次。責一不應責人,播一人惡。兩舌離間一人。欺誑一無識。毀人成功。見人有憂,心生暢快。見人失利、失名,心生歡喜。見人富貴,願他貧賤。失意輒怨天尤人。分外營求。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]准一過:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman]沒一人善。唆一人鬥。心中暗舉惡意害人。助人為非一事。見人盜細物不阻。見人憂驚不慰。役人畜,不憐疲頓。不告人取人一針一草。遺棄字紙。暴棄五穀天物。負一約。醉犯一人。見一人饑寒不救濟。誦經差漏一字句。僧人乞食不與。拒一乞人。食酒肉五辛,誦經登三寶地。服一非法服。食一報人之畜等肉。殺一細微濕化屬命以及履巢破卵等事。背眾受利,傷用他錢。負貸。負遺。負寄托財物。因公恃勢乞索、巧索,取人一切財物。廢壞三寶尊像以及殿宇、器用等物。斗秤等小出大入。販賣屠刀、漁網等物。自「背眾受利」以下,俱以百錢為一過。[/font][/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font] -
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第三篇[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]積善之方[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]上一篇所講,改過的種種方法,能夠把今生的過失改掉,自然好命就不會變成壞命了;但是還不能把壞命變成好命。因為這一生雖然不犯過失造罪孽,但是前世有沒有犯過失,造罪孽,卻不知道,若是前世已經犯,這一世雖然不再犯;但是前世所犯的罪過,還是要受報應。那麼要怎麼樣做才能使壞命轉成好命呢?這不但要改過,還要積善、積德,才可以把前世所造的罪孽消去。善事積多了,自然能轉壞命成好命,並且可以證明它的效驗![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【中國積德第一人,就數山東孔聖人,世代子孫都不衰呀!都不衰,七十三代孔德成呀!孔德成。】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]易經上說:積善的家庭,一定會有很多福份喜慶的事。例如,從前姓嚴的人家,要把他的女兒,許配給孔子的父親;就將孔家所作的事情,一件一件都提出來;覺得孔家祖先所積的德,多而且長久;所以預知孔家的子孫,將來必定會大發。後來果然生出了孔子。還有,孔子稱讚舜的孝,是不平凡的孝順,孔子說:像舜這樣的大孝,不但祖先要享受他的祭祀;並且他的世世代代子孫可以保住他的福德,不會敗落。春秋時代的陳國,就是舜傳下來的子孫,足以證明舜的後代興發得相當長久。這都是非常確實的說法啊![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]現在我再以過去發生真實的事情,來證明積善的功德。有一位做過少師的人,姓楊名榮,是福建省建寧人。他家世代是以擺渡為生。有一次,雨下得太久,溪水滿漲,水勢洶湧橫衝直撞,把民房都沖失了,被淹死的人順著水勢一直流下來。別的船都去撈取水中漂來的各種財貨,只有少師的曾祖父和祖父,專門去救水裏漂來的災民,而財物一件都不撈,鄉人都偷笑他們是傻瓜。等到少師的父親出生後,家道也漸漸的寬裕了。有一位神仙化做道士的模樣,向少師的父親說:你的祖父和父親,都積了許多陰功,所生的子孫應該發達做大官。可以將你的父親葬在某一個地方。少師的父親聽了,就照道士所指定的地方,把他的祖父和父親葬下。這座墳,就是現在大家所知道的白兔墳。後來少師出生了,到了二十歲就中了進士。一直做官,做到三公裏面的少師。皇帝還追封他的曾祖父、祖父、父親,與少師一樣的官位。而且少師的後代子孫,都非常興旺,一直到現在還有許多賢能之士。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【楊少師呀!楊少師,祖父曾祖積陰德呀!積陰德;大水來了只救人,財物一概都不取,旁人笑伊是傻瓜,誰知傻瓜享大福呀!享大福!】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]浙江寧波人楊自懲,起初在縣衙做書辦,心地非常厚道;而且守法公平,做事公正;當時的縣官,為人嚴厲方正,有一次偶然打了一個囚犯,一直打到血流到地上,縣官還是不息怒;楊自懲就跪下,替囚犯向縣官求情,請縣官寬諒那個囚犯。縣官說:你求情本來沒有什麼不能放寬的,但是這個囚犯,不守法律,違背道理,不能教人不生氣啊![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]楊自懲一邊叩頭一邊說:在朝廷中已經沒有是非可言了,政治一片黑暗、貪污、腐敗,人心散失已經很久了,審問案件若是審出實情,尚且應該替他們傷心,可憐他們不明事理,誤蹈法網,不可以因為審出了案情,就歡喜。若是存心歡喜,恐怕會把案件忽略弄錯。若是生氣,又恐怕犯人受不住打,勉強招認,容易冤枉人。既然歡喜尚且不可,又怎麼可以發火呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]那縣官聽了楊自懲的話,非常感動,面容立即和緩下來,不再發怒了!講到楊自懲的家裏,是很窮的;但是他雖然窮,別人送他東西,他一概不肯接受。碰到囚犯缺糧,他卻常用許多方法去弄一些米來,救濟他們。有一天來了幾個新的囚犯,沒有東西吃,非常的餓,他自己家裏剛巧也欠米。若是拿來給囚犯吃,那麼自己家人就沒得吃了。如果只顧自己吃,那麼囚犯又餓得很可憐,沒有辦法,便同他的妻子商量。他的妻子問他說:犯人從什麼地方來的?從杭州來的。沿途熬餓,臉上餓得沒有一點血色;就像一種又青又黃的菜色,幾乎可以用手捧起來。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]因此,兩夫婦就把自己所存的一些米,用來煮稀飯給新來的囚犯吃。然後他們生了兩個兒子,大的叫做守陳,小的叫做守址,作官一直做到南北吏部侍郎。大孫子做到刑部侍郎。小孫子也做到四川按察使。兩個兒子,兩個孫子,都是名臣;而當今有兩個名人楚亭和德政,都是楊自懲的後代。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【囚犯苦呀!囚犯苦,即坐監牢又挨餓,心中淒苦誰人知呀!誰人知;楊書辦呀心厚道,夫妻同心幫囚犯,積善之家慶有餘呀!慶有餘。】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]從前明朝英宗正統年間,有一個土匪首領叫作鄧茂七,在福建一帶造反。福建的讀書人和老百姓,跟隨他一起造反的很多。皇帝就起用曾經擔任都御使的鄞縣人張楷,去搜剿他們。張都憲用計策把鄧茂七捉住了。後來張都憲又派了福建布政司的一位謝都事,去搜查捉拿剩下來的土匪,捉到就殺;但是謝都事不肯亂殺,怕殺錯人。便向各處尋找依附賊黨的名冊,查出來凡是沒有依附賊黨,名冊裏還沒有他們姓名的人。就暗中給他們一面白布小旗,約定他們,搜查賊黨的官兵到的那一天,把這面白布小旗插在自己家門口,表示是清白的民家,並且禁止官兵不准亂殺。因為有這種措施而避免被殺的人,大約有一萬人之多。後來謝都事的兒子謝遷,就中了狀元,官做到宰相。而且他的孫子謝丕,也中了探花,就是第三名的進士。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【將軍呀,不亂殺,後世子孫一定發呀!一定發,謝都事,心慈悲,全活萬人子孫昌呀!子孫昌!】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]在福建省浦田縣的林家,他們的上輩中,有一位老太太喜歡做善事,時常用米粉做粉糰給窮人吃。只要有人向她要,她就立刻給,臉上沒有表現出一點厭煩的樣子。有一位仙人,變作道士,每天早晨向她討六、七個粉糰。老太太每天給他,一連三年,每天都是這樣的布施,沒有厭倦過,仙人曉得她作善事的誠心,就向她說:我吃了妳三年的粉糰,要怎樣報答妳呢?這樣吧,妳家後面有一塊地,若是妳死後葬在這塊地上,將來子孫有官爵的,就會像一升麻子那樣的多。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]後來老太太去世了,她的兒子依照仙人的指示,把老太太安葬下去。林家的子孫第一代發科甲的,就有九人。後來世世代代,做大官的人非常多。因此,福建省竟有一句:「如果沒有姓林的人去赴考,就不能發榜。」的傳言。意思是講:林家考試的人多,並且都能考中,所以到發榜,榜上就不會沒有姓林的人。表示林家有功名的人很多。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【林家老太太,喜歡做好事,常常把米粉,做成粉糰送人吃呀,送人吃!佈施心誠懇,神仙也感動,報答老太太,子孫官爵一大堆呀,一大堆!】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]馮琢菴太史的父親,當他在縣學裏做秀才的時候,有一個非常寒冷的冬天清早,在要去縣學的路上,碰到一個人倒在雪地裏,用手摸摸看,已經幾乎快要凍死了。馮老先生馬上就把自己穿的皮袍,脫下來替他穿上;並且還扶他到家裡,把他救醒。馮老先生救人後,就做了一個夢,夢中見到一位天神告訴他說:你救人一命,是完全出自一片至誠的心來救的,所以我要派韓琦投生到你家,做你的兒子。等到後來琢菴生了,就命名叫作馮琦。因為他是宋朝一個文武全才的賢能宰相,叫作韓琦的人來投胎轉世的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【馮老爹,心腸好,救人命呀!功德高;誠心誠意救人命,勝過建造七浮屠呀!七浮屠。】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]浙江台州有一個應大猷尚書,壯年的時候在山中讀書,夜裡頭,鬼常聚在一起做鬼叫,來嚇唬人,只有應公不怕鬼叫。有一夜,應公聽到一個鬼說:有一個婦人,因為丈夫出遠門作客,好久沒回來,她的公婆判斷兒子可能已經死了,所以就逼這個婦人改嫁;但是這個婦人卻是要守節,不肯改嫁。所以明天夜裡,她要在這裏上吊,我可以找到一個替身了。凡是上吊或者是淹死的人,如果沒有替身,便無法投生,所以叫替死鬼。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]應公聽到這些話,動了救人的心,偷偷的把自己的田,賣了四兩銀子,還馬上寫了一封假託她丈夫的信;並把銀子寄回家的事寫在信上說明。這位出外人的父母看了信以後,因為筆跡不像,所以懷疑信是假的。但是後來他們又說:信是可以假的,但是銀子不能假呀!一定是兒子很平安,才會把銀子寄回來。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]他們這樣想以後,就不再逼媳婦去改嫁了。後來他們的兒子回來了,這對夫婦就得以保全,像從前新婚時一樣,好好的過日子了。隔天晚上,應公又聽到那個鬼說:我本來可以找到替身了,那知道被這個秀才壞了我的事啊。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]旁邊一個鬼說:喂!你為什麼不去害死他呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]那個鬼說:天帝因為這個人心好,有陰德,已經派他去做陰德尚書了,我怎麼還能害他呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]應公聽了這兩個鬼所講的話以後,就更加努力,更加發心,善事一天一天去做,功德也一天一天的增加;碰到荒年的時候,每次都捐米穀救人;碰到親戚有急難,他一定想盡辦法幫助人家渡過難關;碰到蠻不講理的人,或不如意的事,總會反省,責備自己有過失,就心平氣和地接受事實。因為應公能夠這樣做人,所以他的子孫得到功名,官位的,一直到現在還是很多哩![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【淹死的人呀!吊死的人,都要找替身呀!都要找替身,所以叫做替死鬼呀!替死鬼!】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]江蘇省常熟縣有一位徐鳳竹先生,他的父親本來就很富有。偶然碰到了荒年,就先把他應收的田租,完全捐掉,做為全縣有田的人的榜樣。同時又分他自己原有的稻穀,去救濟窮人。有一天夜裡,他聽到有一群鬼在門口唱道:千也不說謊,萬也不說謊,徐家秀才,快要做到了舉人![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【千也不說謊,萬也不說謊,徐家的秀才,快做舉人郎呀!快做舉人郎。】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]那些鬼連續不斷的呼叫,夜夜不停。這一年,徐鳳竹去參加鄉試,果然考中了舉人。他的父親因此更加高興,努力不倦地做善事,積功德;同時又修橋鋪路,施齋飯供養出家人;碰到缺米缺衣的人,也接濟他們;凡是對別人有好處的事情,無不盡心的去做。後來他又聽到鬼在門前唱道:千也不說謊,萬也不說謊,徐家舉人,做官直做到都堂!結果徐鳳竹,官做到了兩浙的巡撫。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【千也不說謊,萬也不說謊,徐家的舉人,官做到都堂呀!官做到都堂。】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]浙江省嘉興縣有一位姓屠,名叫康僖的人,起初在刑部裏做主事的官,夜裏就住在監獄裡。並且仔細的盤問囚犯,結果發現沒罪而被冤枉的,有不少人;但是屠公並不覺得自己有功勞,他祕密地把這件事,上公文告訴了刑部堂官。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]後來到了秋審的時候,刑部堂官,把屠公所提供的話,揀些要點,來審問那些囚犯。囚犯們都老老實實的向堂官供認,沒有一個不心服的。因此,堂官就把原來冤枉的,因為受刑不住被逼招認的,釋放了十多人。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]那個時候京裡的百姓,都稱讚刑部尚書明察秋毫。後來屠公又向堂官上了一份公文說:在天子腳下,尚且有那麼多被冤枉的人;那麼全國這樣大的地方,千千萬萬的百姓,那會沒有被冤枉的人呢?所以應該每五年再派一位減刑官,到各省去細查囚犯犯罪的實情,確實有罪的,定罪也要公平;若是冤枉的,應該翻案重審,減輕或者釋放。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]尚書就代為上奏皇帝,皇帝也准了他所建議的辦法;就派減刑官,到各省去查察,剛巧屠公也派在內。有一天晚上屠公夢見天神告訴他說:你命裡本來沒有兒子,但是因為你提出減刑的建議,正與天心相合;所以上帝賜給你三個兒子,將來都可以做大官;穿紫色的袍,束金鑲的帶。這天晚上,屠公的夫人就有了身孕;後來生下了應塤、應坤、應竣三個兒子,果然都作了高官。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【屠康僖呀!屠康僖,辦刑案,有一套,明察秋毫不貪功,平反冤案十多起,建議減刑合天心,命裡無子得三子,個個都是做高官呀!做高官。】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]有一位嘉興人,姓包,名叫憑,號信之。他的父親做過安徽池州府的太守。生了七個兒子,包憑是最小的。他被平湖縣姓袁的人家,招贅做女婿;和我父親常常來往,交情很深。他的學問廣博,才氣很高,但是每次考試都考不中。因此他對佛教、道教的學問,很注意研究。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]有一天,他向東去卯湖遊玩,偶然到了一處鄉村的佛寺裏,因為寺內房屋壞了,看見觀世音菩薩的聖像,露天而立,被雨淋得很濕。當時就打開他的袋子,有十兩銀子,就拿給這寺裏的住持和尚,叫他修理寺院房屋。和尚告訴他說:修寺的工程大,銀子少,不夠用,沒法完工。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]因此,他又拿了松江出產的布四匹,再撿竹箱裏的七件衣服給和尚。這七件衣服裏,有用麻織的料做的夾衣,是新做的;他的佣人要他不要再送了,但是包憑說:只要觀世音菩薩的聖像,能夠安好,不被雨淋,我就是赤身露體又有甚麼關係呢?和尚聽後流著眼淚說:施送銀兩和衣服布匹,還不是件難事,只是這一點誠心,怎麼容易得到呀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]後來房屋修好了,包憑就拉著他父親同遊這座佛寺,並且住在寺中。那天晚上,包憑做了一個夢,夢到寺裏的護法神,來謝他說:你做了這些功德,你的兒子可以世世代代享受官祿了。後來他的兒子包汴,孫子包檉芳,都中了進士,做到高官。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【包信之,學問好,才氣高,可惜考試都不中;偶到一處鄉村裡,見佛寺、觀音像,風吹雨打露天立,佈施心、油然生,難捨能捨心虔誠,感動得和尚流眼淚,夢裡護法來道謝,兒孫世世受官祿呀!受官祿。】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]浙江省嘉善縣有一個叫做支立的人,他的父親,在縣衙中的刑房當書辦。有一個囚犯,因為被人冤枉陷害,判了死罪;支書辦很可憐他,想要替他向上面的長官求情,寬免他不死。那個囚犯曉得支書辦的好意之後,告訴他的妻子說:支公的好意,我覺得很慚愧,沒法子報答;明天請他到鄉下來,妳就嫁給他,他或者會感念這份情份,那麼我就可能有活命的機會了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]他的妻子聽了之後,沒別的辦法,所以就邊哭邊答應了。到了明天,支書辦到了鄉下,囚犯的妻子就自己出來勸支書辦喝酒,並且把他丈夫的意思,完全告訴了支書辦。但是支書辦不願意這樣做,不過究竟還是盡了全力替這個囚犯,把案子平反了。後來,囚犯出獄,夫妻兩個人一起到支書辦家裡叩頭拜謝說:您這樣厚德的人,在近代實在是少有。現在您沒有兒子,我有一個女兒,願意送給您做掃地的小妾。這在情理上是可以說得通的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]支書辦聽了他的話,就預備了禮物,把這個囚犯的女兒迎娶為妾,後來生了一個兒子叫支立,才二十歲就中了舉人的前茅,官做到翰林院的書記,後來支立的兒子叫做支高,支高的兒子叫支祿,都被保薦做州學縣裡的教官。而支祿的兒子叫支大綸,也考中了進士。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【支書辦,刑房吏,有位囚犯遭冤屈,被判死罪真可憐;支書辦,心慈悲,平反冤獄無條件,厚德感動死囚犯呀!死囚犯!】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]以上這十條故事,雖然每人所做的各不相同,不過行的都是一個善字罷了。若是要再精細的加以分類來說,那末做善事;有真的,有假的;有直的,有曲的;有陰的,有陽的;有是的,有不是的;有偏的,有正的;有一半的,有圓滿的;有大的,有小的;有難的,有易的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]這種種都各有各的道理,都應該要仔細的辨別。若是做善事,而不知道考究做善事的道理,就自誇自己做善事,做得怎樣有功德,那裏知道這不是在做善事,而是在造孽。這樣做豈不是冤枉,白費苦心,得不到一些益處啊!我現在把上面所說過的,分類來加以說明。怎麼叫做真假呢?從前在元朝的時候有幾個讀書人,去拜見天目山的高僧中峰和尚,問說:佛家講善惡的報應,像影子跟著身體一樣,人到那裡,影子也到那裡,永遠不分離。這是說行善,定有好報,造惡定有苦報,決不會不報的。為什麼現在某一個人是行善的,他的子孫反而不興旺?有某一個人是作惡的,他的家反倒發達得很?那末佛說的報應,倒是沒有憑據了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]中峰和尚回答說:平常人被世俗的見解所蒙蔽,這顆靈明的心,沒有洗除乾淨,因此,法眼未開,所以把真的善行反認為是惡的,真的惡行反算它是善的,這是常有的事情;並且看錯了,還不恨自己顛顛倒倒,怎麼反而抱怨天的報應錯了呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]大家又說:善就是善,惡就是惡,善惡那裡會弄得相反呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]中峰和尚聽了之後,便叫他們把所認為是善的,惡的事情都說出來。其中有一個人說:罵人,打人是惡;恭敬人,用禮貌待人是善。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]中峰和尚回答說:你說的不一定對喔![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]另外一個讀書人說:貪財,亂要錢是惡;不貪財,清清白白守正道,是善。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]中峰和尚說:你說的也不一定是對喔![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]那些讀書人,都把各人平時所看到的種種善惡的行為都講出來,但是中峰和尚都說:不一定全對喔![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]那幾個讀書人,因為他們所說的善惡,中峰和尚都說他們說得不對,所以就請問和尚,究竟怎樣才是善?怎樣才是惡?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]中峰和尚告訴他們說:做對別人有益的事情,是善;做對自己有益的事情,是惡。若是做的事情,可以使別人得到益處,那怕是罵人,打人,也都是善;而有益於自己的事情,那麼就是恭敬人,用禮貌待人,也都是惡。所以一個人做的善事,使旁人得到利益的就是公,公就是真了;只想到自己要得到的利益,就是私,私就是假了。並且從良心上所發出來的善行,是真;只不過是照例做做就算了的,是假。還有,為善不求報答,不露痕跡,那麼所做的善事,是真;但是為著某一種目的,企圖有所得,才去做的善事,是假;像這樣的種種,自己都要仔細地考察。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]怎樣叫做端曲呢?現在的人,看見謹慎不倔強的人,大都稱他是善人,而且很看重他;然而古時的聖賢,卻是寧願欣賞志氣高,只向前進的人,或者是安份守己,不肯亂來的人。因為這種人,才有擔當;有作為,可以教導他,使他上進。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]至於那些看起來謹慎小心卻是無用的好人,雖然在鄉里,大家都喜歡他;但是因為這種人的個性軟弱,隨波逐流,沒有志氣,所以聖人一定要說這種人,是傷害道德的賊。這樣看來,世俗人所說的善惡觀念,分明是和聖人相反。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]俗人說是善的,聖人反而說是惡;俗人說是惡的,聖人反而說是善。從這一個觀念,推廣到各種不同的事情來說,俗人所喜歡的,或者是不喜歡的,完全不同於聖人。那還有不錯的嗎?天地鬼神庇佑善人報應惡人,他們都和聖人的看法是一樣的,聖賢以為是對的,天地鬼神也以為是對的;聖賢以為是錯的,天地鬼神也認為是錯的,而不和世俗人採取相同的看法。所以凡要積功德,絕對不可以被耳朵所喜歡的聲音,眼睛所喜歡的景象所利用,而跟著感覺在走;必須要從起心動念隱微的地方,將自己的心,默默地洗滌清淨,不可讓邪惡的念頭,污染了自己的心。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]所以全是救濟世人的心,是直;如果存有一些討好世俗的心,就是曲。全是愛人的心,是直;如果有一絲一毫對世人怨恨不平的心,就是曲;全是恭敬別人的心,就是直;如果有一絲玩弄世人的心,就是曲。這些都應該細細的去分辨。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]怎樣叫做陰陽呢?凡是一個人做善事被人知道,叫做陽善;做善事而別人不知道,叫做陰德。有陰德的人,上天自然會知道並且會報酬他的。有陽善的人,大家都曉得他,稱讚他,他便享受世上的美名。享受好名聲,雖然也是福,但是名這個東西,為天地所忌,天地是不喜歡愛名之人的。只要看世界上享受極大名聲的人,而他實際上沒有功德,可以稱配他所享受的名聲,常會遭遇到料想不到的橫禍,一個人並沒有過失差錯,反倒被冤枉,無緣無故被人栽上惡名的人,他的子孫,常常會忽然間發達起來。這樣看來,陰德和陽善的分別,真是細微得很,不可以不加以分辨啊![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]怎樣叫做是非呢?從前春秋時代的魯國定有一種法律,凡是魯國人被別的國家抓去做奴隸;若有人肯出錢,把這些人贖回來,就可以向官府領取賞金。但是孔子的學生子貢,他很有錢,雖然也替人贖回被抓去的人回來,子貢卻是不肯接受魯國的賞金。他不肯接受賞金,純粹是幫助他人,本意是很好。但是孔子聽到之後,很不高興的說:這件事子貢做錯了,凡是聖賢無論做什麼事情,都是要做了以後,能把風俗變好;可以教訓,引導百姓做好人,這種事才可以做;不是單單為了自己覺得爽快稱心,就去做的。現在魯國富有的人少,窮苦的人多;若是受了賞金就算是貪財;那末不肯受貪財之名的人,和錢不多的人,就不肯去贖人了。一定要很有錢的人,才會去贖人。如果這樣的話,恐怕從此以後,就不會再有人向諸侯贖人了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]子路看見一個人,跌在水裏,把他救了上來。那個人就送一隻牛來答謝子路,子路就接受了。孔子知道了,很欣慰的說:從今以後,魯國就會有很多人,自動到深水大河中去救人了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]由這兩件事,用世俗的眼光來看,子貢不接受賞金是好的,子路接受牛,是不好的;不料孔子反而稱讚子路,責備子貢。照這樣看來,要知道一個人做善事,不能只看眼前的效果,而要講究是不是會產生流傳下去的弊端;不能只論一時的影響,而是要講究長遠的是非;不能只論個人的得失,而是要講究它關係天下大眾的影響。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]現在所為,雖然是善,但是如果流傳下去,對人有害,那就雖然像善,實在還不是善;現在所行,雖然不是善,但是如果流傳下去,能夠幫助人,那就雖然像不善,實在倒是善!這只不過是拿一件事情來講講罷了。說到其它種種,還有很多。例如:一個人應該做的事情,叫做義,但是有的時候,做該做的事,也會做錯,做了倒反而壞事。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]譬如壞人,可以不必寬放他,有人寬放他,這事情不能說不是義;但是寬放了這個壞人,反而使他的膽子更大,壞事做得更多;結果旁人受害,自己也犯罪;倒不如不要寬放他,給他儆戒,使他不再犯罪的好,不寬放他,是非義,使這個人不再犯罪,是義,這就叫做非義之義。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]禮貌是人人應該有的,但是要有分寸,用禮貌對待人,是禮;但若是過份,反而使人驕傲起來,就成為非禮了,這就叫做非禮之禮。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]信用雖要緊,但是也要看狀況,譬如:顧全小的信用,是信;要顧全小信,卻誤了大事;反而使得大信,不能顧全,此變成非信了,這就叫做非信之信。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]愛人本來是慈;但是因為過份的慈愛,反而使人膽子變大,闖出大禍,那就變成不慈了,這就叫做非慈之慈。這些問題,都應該細細地加以判斷,分別清楚。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]什麼叫做偏正呢?從前明朝的宰相呂文懿公剛才辭掉宰相的官位,回到家鄉來,因為他做官清廉,公正,全國的人都敬佩他,就像是群山拱衛著泰山,眾星環繞著北斗星一樣。獨獨有一個鄉下人,喝醉酒後,罵呂公。但是呂公並沒有因為被他罵而生氣,並向自己的用人說:這個人喝酒醉了,不要和他計較。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]呂公就關了門,不理睬他。過了一年,這個人犯了死罪入獄,呂公方才懊悔的講:若是當時同他計較,將他送到官府治罪,可以藉小懲罰而收到大儆戒的效果,他就不至於犯下死罪了,我當時只想心存厚道,所以就輕輕放過他;那知道,反而養成他天不怕地不怕的亡命之徒的惡性。他以為就算是罵宰相,也沒什麼大不了,一直到犯下死罪,送了性命。這就是存善心,反倒做了惡事的一個例子。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]也有存了惡心,倒反而做了善事的例子。像有一個大富人家,碰到荒年,窮人大白天在市場上搶米;這個大富人家,便告到縣官那裏;縣官偏偏又不受理這個案子,窮人因此膽子更大,愈加放肆橫行了。於是這個大富人家就私底下把搶米的人捉起來關,出他的醜,那些搶米的人,怕這大富人家捉人,反倒安定下來,不再搶了。若不是因為這樣,市面上幾乎大亂了。所以善是正,惡是偏,這是大家都知道的。但是也有存善心,反倒做了惡事的例子。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]這是存心雖正,結果變成偏,只可稱做正中的偏;不過也有存惡心,反倒做了善事的例子,這是存心雖是偏,結果反成正,只可稱做偏中的正;這種道理大家不可不知道。怎樣叫做半滿的善呢?易經上說:一個人不積善,不會成就好的名譽;不積惡,則不會有殺身的大禍。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]書經上說:商朝的罪孽,像穿的一串錢那麼滿;就彷彿收藏東西裝滿了一個容器裏一樣。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]如果你很勤奮的,天天去儲積,那麼終有一天就會積滿。商朝由開國一直到紂王,它的過失罪惡,到此時便積滿了,因此迅速亡國。如果懶惰些,不去收藏積存,那就不會滿。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]所說的積善積惡,也像儲存東西一樣,這是講半善滿善的一種說法。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]從前有一戶人家的女子,到佛寺裡去,想要送些錢給寺裡,可惜身上沒有多的錢,只有兩文錢,就拿來布施給和尚。而寺裡的首席和尚,竟然親自替她在佛前迴向,求懺悔滅罪。後來這位女子進了皇宮做了貴妃,富貴之後,便帶了幾千兩的銀子來寺裡布施。但是這位主僧,卻只是叫他的徒弟,替那個女子迴向罷了,那個女子不懂前後兩次的布施,為什麼待遇差別如此之大?就問主僧說:我從前不過布施兩文錢,師父就親自替我懺悔。現在我布施了幾千兩銀子,而師父不替我迴向,不知是什麼道理?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]主僧回答她說:從前布施的銀子雖然少,但是你布施的心,很真切虔誠,所以非我老和尚親自替你懺悔,便不足以報答你布施的功德;現在布施的錢雖然多,但是你布施的心,不像從前真切,所以叫人代你懺悔,也就夠了。這就是幾千兩銀子的布施,只算是半善;而兩文錢的布施,卻算是滿善,道理在此。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又漢朝人鍾離把他鍊丹的方法,傳給呂洞賓,用丹點在鐵上,就能變成黃金,可拿來救濟世上的窮人。呂洞賓問鍾離說:變了金,到底會不會再變回鐵呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]鍾離回答說:五百年以後,仍舊要變回原來的鐵。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]呂洞賓又說:像這樣就會害了五百年以後的人,我不願意做這樣的事情。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]鍾離教呂洞賓點鐵成金,不過是試試他的心而已。現在知道呂洞賓存心善良,所以對他說:修仙要積滿三千件功德,聽你這句話,你的三千件功德,已經做圓滿了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]這是半善滿善的又一種講法。一個人做善事,而內心不可叨念,彷彿自己做了一件不得了的善事;能夠這樣,那麼就隨便你所做的任何善事,都能夠成功而且圓滿。若是做了件善事,這個心就牢記在這件善事上;雖然一生都很勤勉的做善事,也只不過是半善而已。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]譬如拿錢去救濟人,要內不見布施的我,外不見受布施的人,中不見布施的錢,這纔叫做三輪體空,也叫做一心清淨。如果能夠這樣的布施,縱使布施不過一斗米,也可以種下無邊無涯的福了;即使布施一文錢,也可以消除一千劫所造的罪了。如果這個心,不能夠忘掉所做的善事;雖然用了二十萬兩黃金去救濟別人,還是不能夠得到圓滿的福。這又是一種說法。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]怎麼叫做大善小善呢?從前有一個人,叫做衛仲達,在翰林院裏做官,有一次被鬼卒把他的魂引到了陰間。陰間的主審判官,吩咐手下的書辦,把他在陽間所做的善事、惡事兩種冊子送上來。等冊子送到一看,他的惡事冊子,多得竟攤滿了一院子;而善事的冊子,只不過像一支筷子那樣小罷了。主審官又吩咐拿秤來秤秤看,那攤滿院子的惡冊子反而比較輕,而像一支筷子那樣小捲的善冊子反而比較重。衛仲達就問說:我年紀還不到四十歲,那會犯了這麼多的過失罪惡呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]主審官說:只要一個念頭不正,就是罪惡,不必等到你去犯,譬如看見女色,動了壞念頭,那就是犯過。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]因此,衛仲達就問這善冊子裡記的是什麼。主審官說:皇帝有一次曾想要興建大工程,修三山地方的石橋。你上奏勸皇帝不要修,免得勞民傷財,這就是你的奏章底稿。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]衛仲達說:我雖然講過,但是皇帝不聽,還是動工了,對那件事情的進行,並沒有發生作用,這份疏表怎麼還能有這樣大的力量呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]主審官說:皇帝雖然沒有聽你的建議,但是你這個念頭,目的是要使千萬百姓免去勞役;倘使皇帝聽你的,那善的力量就更大了哩![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]所以立志做善事,目的在利益天下國家百姓,那麼善事縱然小,功德卻很大。假使只為了利益自己一個人,那麼善事雖然多,功德卻很小。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]怎麼叫做難行易行的善呢?從前有學問的讀書人,都說:克制自己的私欲,要從難除去的地方先除起。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]孔子的弟子樊遲,問孔子怎樣叫作仁?孔子也說,先要從難的地方下工夫。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]孔子所說的難,也就是除掉私心;並應該先從最難做,最難克除的地方做起。一定要像江西的一位舒老先生,他在別人家教書,把兩年所僅得的薪水,幫助一戶窮人,還了他們所欠公家的錢,而免除他們夫婦被拆散的悲劇。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又像河北邯鄲縣的張老先生,看到一個窮人,把妻兒抵押了,錢也用了;若是沒有錢去贖回,恐怕妻兒都要活不成了。於是就捨棄他十年的積蓄,替這個窮人贖回他的妻兒。像舒老先生,張老先生,都是在最難處,旁人不容易捨的,他們竟然能夠捨得啊![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又像江蘇省鎮江的一位靳老先生,雖然年老沒有兒子,他的窮鄰居,願意把一個年輕的女兒給他做妾,願能為他生一個兒子。但是這位靳老先生不忍心誤了她的青春,還是拒絕了,就把這女子送還鄰居。這又是很難忍處,而能夠忍得住的事呀!所以上天賜給他們這幾位老先生的福,也特別的豐厚。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【善有真,也有假,有端有曲有陰陽,有是有非有偏正,有半有滿有大小,有難有易當深辨呀,當深辨!】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]凡是有財有勢的人要立些功德,比平常人來得容易,但是容易做,卻不肯做,那就叫做自暴自棄了;而沒錢沒勢的窮人,要做些福,都會有很大的因難,難做到而能做到,這才真是可貴啊!我們為人處事,應該遇到機緣,就去做救濟眾人的事。不過救濟眾人,也不是容易的事,救濟眾人的種類很多,簡單的說,它的重要項目,大約有十種:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第一、是與人為善。看到別人有一點善心,我就幫他,使他善心增長。別人做善事,力量不夠,做不成功,我就幫他,使他做成功,這都是與人為善。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二、是愛敬存心。就是對比我學問好,年紀大,輩份高的人,都應該心存敬重。而對比我年紀小,輩份低,景況窮的人,都該要心存愛護。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第三、是成人之美。譬如一個人,要做件好事,尚未決定,則應該勸他盡心盡力去做。別人做善事時,遇到了阻礙;不能成功,應想方法,指引他,勸導他使得他成功;而不可生嫉妒心去破壞他。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第四、是勸人為善。碰到做惡的人,要勸他做惡絕對有苦報,惡事萬萬做不得。碰到不肯為善,或只肯做些小善的人,就要勸他行善絕對有好報,善事不但要做,而且還要做得多。做得大。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第五、是救人危急。一般人大多喜歡錦上添花,而缺乏雪中送炭的精神;而當遇到他人最危險、最困難、最緊急的關頭;能及時向他伸出援手,拉他一把,出錢出力幫他解決危急困境,可以說是功德無量,但是不可以引以為傲![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第六、是興建大利。有大利益的事情,自然要有大力量的人,才能做到,一個人既然有大力量,自然應該做些大利益的事情,以利益大眾。例如,修築水利系統、救濟大災害等等。但是沒有大力量的人,也可以做到的。譬如,發現河堤上有個小洞,水從洞裡冒出,只要用些泥土、小石,將小洞塞住,這堤防就可以保住,而防止了水災的發生。事情雖然小,但這種功效也是不可忽視的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第七、是捨財作福。俗語說:人為財死,世人的心總愛錢財,求財都來不及,還願意去捨財濟助他人嗎?因此,能捨財去消除別人的災難,解決他人的危急;對一個常人而言,已不簡單,對窮人來說,則更加了不起。如按因果來講,「捨得,捨得,有捨才有得。」「捨不得,捨不得,不捨就不得。」;做一分善事就會有一分福報,所以不必憂愁我們會因為捨財救人,而使自己的生活陷於絕路。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第八、是護持正法。這種法,就是指各種宗教的法。宗教有正,有邪,法也有正,有邪,邪教的邪法最害人心,自然應該禁止。而具有正知正見的佛法,是最容易勸導人心,挽回善良風俗的。若是有人破壞,一定要用全力保護維持,不可讓他破壞。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第九、是敬重尊長。凡是學問深,見識好,職位高,輩份大,年紀老的人,都稱為尊長。自己都應該敬重,不可看輕他們。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十、是愛惜物命。凡是有性命的東西,雖然像螞蟻那樣小;也是有知覺的,曉得痛苦,並且也會貪生怕死。應該要哀憐它們,怎可以亂殺亂吃呢?有人常說:這些東西,本來就是要給人吃的。這話是最不通的,而且都是貪吃的人所造出來的話。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]以上所講的十種,只是大概的說明,下面是分別舉例比喻:什麼叫做與人善呢?從前虞朝的舜,在他還沒有做君主之前,在雷澤湖邊看見年輕力壯的漁夫,都揀湖水深處去抓魚;而那些年老體弱的漁夫,都在水流得急而且水較淺的地方抓。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]水流急,魚停不住,淺灘水少,魚也比較少,不比水深的地方,魚都在那裡游來游去,較容易抓。那些年輕力壯的漁夫,把好的地方都佔去了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]舜看見這種情形,心裡面悲傷哀憐他們。就想了一個方法,他自己也去參加捉魚,看見那些喜歡搶奪的人,就把他們的過失,掩蓋起來,而且也不對外講;看見那些比較謙讓的漁夫,便到處稱讚他們,拿他們作榜樣,並且學習他們謙讓的模樣。像這樣,舜抓了一年的魚,大家都把水深魚多的地方讓出來了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]舜的故事,不過是用來勸化人,不可誤解是勸人抓魚。要知道抓魚是犯殺生的罪孽,千萬不可以做啊!那麼像舜那樣明白聰明的聖人,那有不能說幾句中肯的話,來教化眾人,而一定要親自參與呢?要曉得舜不用言語來教化眾人,而是拿自己做榜樣,使人見了,感覺漸愧而改變自己的自私心理,這真是一個用心良苦的人,所費的苦心啊![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]我們生在這個人心風俗敗壞,末世的時代,做人很不容易;因此,旁人有不如我的地方,不可以把自己的長處,去蓋過旁人?旁人有不善的事情,不可以把自己的善,來和別人比較。別人能力不及我,不可以把自己有的能力,來為難別人。自己縱然有才幹聰明,也要收斂起來,不可以外露炫耀,應該像是沒有聰明才幹一樣。要看聰明才幹,都是虛的、假的一般。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]看到別人有過失,姑且替他包含掩蓋。像這樣,一方面可以使他有改過自新的機會,另一方面可以使他有所顧忌而不敢放肆。若是扯破面皮,他就沒有顧忌了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]看到旁人有些小的長處,可以學的,或有小的善心善事,可以記的;都應該立刻翻轉過來,放下自己的主見,學他的長處;並且稱讚他,替他廣為傳揚。一個人在平常生活中,不論講句話或是做件事,全不可為自己,發起一種自私自利的念頭;而要全為了社會大眾設想,立出一種規則來,使大眾可以通行遵守,這才是一位偉大的人物,把天下所有的一切,都看做是公而不是私的度量呢![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]什麼叫做愛敬存心呢?君子與小人,從外貌來看,常常容易混淆,分不出真假。因為小人會裝假仁假義,冒充君子。不過這一點存心,君子是善,小人是惡,彼此相去很遠,他們的分別,就像黑白兩種顏色,絕對相反不同。所以孟子說:君子所以與常人不同的地方,就是他們的存心啊![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]君子所存的心,只有愛人敬人的心。因為人雖然有親近的,疏遠的,有尊貴的,有低微的,有聰明的,有愚笨的,有道德的,有下流的,千千萬萬不同的種類;但是這些都是我們的同胞,都是和我們一樣有生命,有血有肉,有感情,那一個不該愛他敬他呢?愛敬眾人,就是愛敬聖賢人。能夠明白眾人的意思,就是明白聖賢人的意思。為什麼呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]因為聖賢人本來都希望世界上的人,大家都能安居樂業,過著幸福美滿的生活。所以,我們能夠處處愛人,處處敬人,使世上的人,個個平安幸福,也就可以說是代替聖賢,使這個世界上人人都能夠平安快樂了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]什麼叫做成人之美呢?舉例來說,若是把一塊裏面有玉的石頭,隨便亂丟拋棄,那末這塊裏面有玉的石頭也只不過是和瓦片碎石一樣,一文不值了。若是把它好好的加以雕刻琢磨,那麼這塊石頭,就成了非常珍貴的寶物圭璋了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一個人也是如此,也全是靠勸導提引;所以看到別人做一件善事,或者是這個人立志向上,而且他的資質足以造就的話;都應該好好的引導他,提拔他,使他成為社會上的有用之材;或是誇讚他,激勵他,扶持他;若是有人冤枉他,就替他辯解冤屈,來替他分擔無端被人惡意的毀謗,可以設法代替他,頂替他被毀謗的事實,減輕他所受的毀謗,這樣叫做分謗。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]務必要使他能夠立身於社會,而後才算是盡了我的心意。大概通常的人,對那些與他不同類型的人,都不免有厭惡感,譬如小人恨君子,惡人恨善人。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]在同一個鄉里的人,都是善的少,不善的多。正因為不善的人很多,善的人少,所以善人處在世俗裡,常常被惡人欺負,很難立得住腳,況且豪傑的性情大多數是剛正不屈,並且不注意修飾外表,世俗的眼光,見識不高,只看外表,就說長道短,隨便批評;所以做善事也常常容易失敗,善人也常常被人毀謗。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]碰到這種情形,只有全靠仁人長者,才能糾正那些邪惡不正的人,教導指引他們改邪歸正,保護,幫助善人,使他成立;像這樣闢邪顯正的功德,實在是最大的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]什麼叫做勸人為善呢?一個人既然已經生在世上做了人,那一個沒有良心呢?但是因為汲汲地追逐名利,弄得這世間忙碌不堪,只要有名利可得,就昧著良心,不擇手段地去做,那就最容易墮落了。所以與別人往來相處,時常要留心觀察這個人,若是看他要墮落了,就應該隨時隨地提醒他,警告他,開發他的糊塗昏亂。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]譬如,看見他在長夜裡做了一個渾渾噩噩的夢,一定要叫喚他,使他趕快清醒;又譬如看他長久陷落在煩惱裡,一定要提拔他一把,使他頭腦轉為清涼。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]像這樣以恩待人,功德是最周遍,最廣大的了。從前韓文公曾說:以口來勸人,只在一時,事情過了,也就忘了;並且別處的人,無法聽到。以書來勸人,可以流傳到百世,並且能傳遍世界;所以做善書,有立言的大功德。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]這裡說以口來勸,用書來勸人為善,與前面所講的與人為善比較起來,雖然較注重形式的痕跡,但是這種對症下藥的事,時常會有特殊的效果;這種方法是不可以放棄的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]並且勸人也得要勸的得當,譬如這個人太倔強,不可以用話來勸,你若是用話去勸了,不但是白勸,所勸的話,也成了廢話,這叫做失言。如果這個人性情溫順,可以用話來勸,你卻是不勸,錯過了勸人為善的機會,這叫做失人。失言失人,都是自己智慧不夠,分辨不出來,就應該自己仔細反省檢討;如此才能不失言,也不失人。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]什麼叫做救人危急呢?患難顛沛的事情,在人的一生當中,都是常有的。假使偶而碰到患難危急的人,應該要將他的痛苦,當做是發生在自己的身上一樣,趕快設法解救,看他有什麼被人冤屈壓迫的事情,或是用話語幫助他申辯明白,或是用種種的方法來救濟他的困苦。明朝的崔子曾經說:恩惠不在乎大小,只要在別人危急的時候,趕緊去幫助他就可以了。這句話真正是仁者的話呀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]什麼叫做興建大利呢?講小的,在一個鄉中,講大的,在一個縣內,凡是有益公眾的事,最應該發起興建。或是開闢水道來灌溉農田;或是建築堤岸來預防水災;或是修築橋樑,使行旅交通方便,或是施送茶飯,救濟飢餓口渴的人。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]隨時遇到機會,都要勸導大家,同心協力,出錢出力來興建;縱然有別人在暗中毀謗你,中傷你;你也不要為了避嫌疑就不去做,也不要怕辛苦,擔心別人嫉妒怨恨,就推託不做,這都是不可以的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]什麼叫做捨財作福呢?佛門裡的萬種善行,以布施為最重要。講到布施,就只有一個捨字,什麼都捨得,就合佛的意思了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]真正明白道理的人,什麼都肯捨;譬如自己身上的眼睛,耳朵,鼻子,舌頭,身體,念頭,沒有一樣不肯捨掉。譬如,佛陀曾在因地修行的時候,捨身飼虎。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]在身外的色、聲、香、味、觸、法,也都可以一概捨棄。一個人所有的一切,沒有一樣不可以捨掉,能夠如此,那就身心清淨,沒有煩惱,就如同佛菩薩了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]若是不能什麼都捨,那就先從錢財上著手布施。世間人都把穿衣吃飯,看得像生命一樣重要;因此,錢財上的布施也最為重要;如果我能夠痛痛快快地施捨錢財;對內而言,可以破除我小器的毛病;對外而言,則可救濟別人的急難。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]不過錢財不易看破,起初做起來,難免會有一些勉強,只要捨慣了,心中自然安逸,也就沒有什麼捨不得了。這是最容易消除自己的貪念私心,也可以除掉自己對錢財的執著與吝嗇。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]什麼叫做護持正法呢?法是千萬年來,有靈性的有情生命的眼目,也是真理的準繩;但是法有正有邪,如果沒有正法,如何能夠參加幫助天地造化之功呢?怎樣會使得各式各樣的人以及種種的東西,都能夠像裁布成衣那樣的成功呢?怎樣可以脫出那種種的迷惑,離開那種種的束縛呢?怎樣可以建設整理世上一切的事情,和逃出這個污穢世界,生死輪迴的苦海呢?這都需要靠有了正法,纔像有了光明的大路可走。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]所以凡是看到聖賢的寺廟,圖像,經典,遺訓,都要加以敬重;至於有破損不完全的,都應該要修補,整理。而講到佛門正法,尤其應該敬重的加以傳播宣揚,使大家都重視,纔可以上報佛的恩德,這些都是更應該加以全力去實踐的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]什麼叫做敬重尊長呢?家裏的父親,兄長,國家的君王,長官;以及凡是年歲,道德,職位,見識高的人,都應該格外虔誠的去敬重他們。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]在家裡侍奉父母,要有深愛父母的心,與委婉和順的容貌;而且聲要和,氣要平;這樣不斷地薰染成習慣,就變成自然的好性情,這就是和氣可以感勤天心的根本辦法。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]出門在外侍候君王,不論什麼事,都應該依照國法去做;不可以為君王不知道,自己就可以隨意亂做呀!辦一個犯罪的人,不論他的罪輕或重,都要仔細審問,公平地執法;不可以為君王不知道,就可以作威作福冤枉人![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]服侍君王,像面對上天一樣的恭敬,這是古人所訂的規範,這種地方關係陰德最大。你們試看,凡是忠孝人家,他們的子孫,沒有不發達久遠而且前途興旺的,所以一定要小心謹慎的去做。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]什麼叫做愛惜物命呢?要知道一個人之所以能夠算他是人,就是在他有這一片惻隱的心罷了。所以孟子說:沒有惻隱之心就不是人。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]求仁的,就是求這一片惻隱之心;積德的,也就是積這一片惻隱的心。有惻隱心就是仁;有惻隱心,就是德。沒有惻隱心,就是無仁心,沒道德。周禮上曾說:每年正月的時候,正是畜牲最容易懷孕的期間,這時候祭品勿用母的。因為要預防畜牲肚裡有胎兒的緣故。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]孟子說:君子不肯住在廚房附近。就是要保全自己的惻隱之心,所以,前輩有四種肉不吃的禁忌。譬如說,聽到動物被殺的聲音,不吃,或者在它被殺的時候看見,不吃;或者是自己養大的,不吃,或專門為我殺的,不吃。後輩的人,若要學習前輩的仁慈心,一下子做不到斷食葷腥,也應該依照前輩的辦法,禁戒少吃。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]照佛法來講,一切有生命的東西,都是因為前生造了孽而投胎做畜牲;等到它們的罪孽還完了後,仍然可以投胎做人的。做人以後若是肯修行,也可以修成佛。那麼我今生所吃的肉,難保不就是吃了未來佛的肉,並且現在的畜牲,在無量過去的前世中,也一定曾經做過人;那麼它們可能曾做過我前生中的父母,妻子,親族,朋友,我今天吃的肉,可能就是吃我前生的父母,妻子,親族,朋友的肉了。而今天我做人,它做畜牲,我吃它,我就造了殺孽,與它結下冤仇。如果被我吃的畜牲,來世它的孽債還清了,投生做了人,而我卻因為殺生造孽,投胎做畜牲,恐怕他也要報復我殺他之仇,而來殺我,吃我了。這樣說來,還能殺生麼?肉還能吃得下嗎?況且吃肉就算味道好,也不過是經過嘴裡到喉嚨那段時候,還覺得有味道,等到咽了下去,還有什麼味道?與素菜有什麼兩樣,為什麼一定要殺生造孽呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]雖然一時做不到不吃肉,也應該漸漸地減少吃肉,直到完全不吃。這樣子慈悲心就會愈來愈增加。不但殺生應戒,就是那些極小,不論愚蠢的或是有靈性的,凡是有生命的,都應該禁止傷害它們的性命。像要用絲來做衣服,就把蠶繭放在水裡燒,那要傷害多少蠶的性命?掘地種田,要殺害地下多少蟲的性命;想想我們穿的衣、吃的飯,是從那裡來的呢?都是殺它們的命,來養活我們自己;所以糟蹋糧食,浪費東西的罪孽,實在也應該與殺生的罪孽相等。至於隨手誤傷的生命,腳下誤踏而死的生命,又不曉得有多少,這都應該要設法防止。宋朝的蘇東坡有首詩說:愛鼠常留飯,憐蛾不點燈。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]意思是說:恐怕老鼠餓死,所以為老鼠留些飯;哀憐飛蛾撲到燈上燙死,所以燈也不點。這話是多麼的仁厚慈悲呀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]善事無窮無盡,那能說得完;只要把上邊說的十件事,加以推廣發揚,那麼無數的功德,就都完備了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]【救濟眾人事,種類有很多,簡單而言之,大概有十種,與人為善一呀!愛敬存心二,成人之美三呀!勸人為善四,救人危急五呀!興建大利六,捨財作福七呀!護持正法八,敬重尊長九呀!愛惜物命十呀,愛惜物命十。】[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font] -
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十四章 如何超越天人合一及偏見[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]97[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]10[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]5[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次戊子年九月初七日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 老母臨堂,命本堂城隍五里外,命本堂福神十里外恭接懿駕,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:道魔齊降滿塵寰,難辨正邪世道鞎,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 老母慈悲揮木筆,闡揚至理醒冥頑。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭接 老母降鸞,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮、賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:秋日微風袖拂埃,鸞台勉爾德功培,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 堪憐世道狂瀾盛,勒馬懸崖幾個回。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:著書,述「如何超越天人合一及偏見」。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十四章 如何超越天人合一及偏見[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 天人合一是修道的最終目標,天是上帝、自然、宇宙的代名詞,靈兒皆想與之鎔鑄為一體,達到超生了死;不過絕多數僅做到口上勤修,卻鮮有真修實作,因此能夠天人合一的並不是多數。那麼達到這境界的又是怎麼修持的呢?答案其實很簡單,不過是立志遠大的真修實作。比如:莘莘子一心只求滿分,卻不幸失察考了九十九分,雖未能達成理想,但對於目標只求六十分者,總是遙不可及。情同此理,修道者如只冀望壽終正寢,那麼所下的功夫必有限度,想達到天人合一豈又垂手可得?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 天、人是三才之列,本是一體的、通暢的,但為何產生阻礙而無法溝通呢?原因在於「偏見」,偏見是什麼呢?偏見是無常的、相對的,是修執,有生之物,有形之體,無時都在變化當中,「方生方死,方死方生,方可方不可,方不可方可」,都是偏見。雖然偏見與道之陰陽一樣,都是矛盾的,但其二者卻不是相爭的,所謂反者道之動,偏見及陰陽是為了平衡道才會產生的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 後天的一切,掌握在陰陽,偏見亦在其中,那麼諸兒女要如何克服它呢?有者恐怕會說「打破它」,但陰陽即是父母,又誰可破呢?既然打不破,就超越它。昔時老成子學幻於尹文先生,三年不就,而產生退意,於是尹文先生便與老成子言告誡:「有生之氣,有形有狀,盡幻也,造化之始,陰陽之變,謂之生、謂之死[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]…[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]」,老成子依此而自覺了「存亡自在」的道理。人生盡是幻又何必學幻呢?由此可知老成子不僅學會了幻,更超越了幻。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 存亡自在即已達到自然,所以諸兒女在面對超越偏見時,應該擺脫後天私利的束縛,想達到天人合一則應將標準立於其上,方免修法執法、修天道執天道。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十五章 潛能之鑰[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]97[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]10[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]26[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次戊子年九月廿八日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭接 老母懿駕,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:鐘聲磬韻貫雲宵,一掃烏煙瘴氣潮,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 振筆塗鴉伸逸興,謳歌伴母影逍遙。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 老母降鸞,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮、賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:聖道宏揚遍大千,靈兒被沐養心田,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 潛能激發無耽誤,景運開來邁理天。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:著書,述「潛能之鑰」。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十五章 潛能之鑰[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 每種物命皆有一股潛在的力量,如可適時激發,則可知前、可觀後、可贊天地之化育,與天地同參;不過諸兒女的潛在靈性多數遭受慾望所封鎖了,實在可嘆!那麼欲是怎麼來的呢?欲是由物習染產生,是人生最大的阻礙,是善的對抗者,所以基督教稱之為「原罪」,佛教亦可稱之為「無名」。不過人之初、性本善,可知欲是後天習染,因為如此,原來天人合一的境界,破裂成一道很深的溝渠,潛能之鑰便落入其中。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 諸兒女必須先尋得這把鑰匙,鑰匙在何方呢?鑰匙當在「中」取得,中是不陰不陽、不上不下、不左不右、不內不外,因此要斷定方位很難有結果,但可以從遮表得知。何謂遮表?經云:「遮餘法以表其相」,老子云:「道可道非常道,名可名非常名」,因莫可明狀,且一說便又錯了,所以只好旁敲側擊,由擴散再聚焦得之。譬如:要介紹遠方某人,必須從其行業、外表、年齡等等象徵描述推知,且說法越精細則越接近他原來的模樣。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 人人皆想打開潛能而得三寶,三寶者在人身是精、氣、神;在佛曰佛、法、僧;在一貫大道為明師指點玄竅。其實三寶即道也,是我本自有,只是七情六欲的窒礙使得無以返本歸真。因此一貫大道有明師指竅,但點竅不過是指引鑰匙的所在,若非自取,恐難得之,意即先得而後仍須修。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]得道成功的路徑應注意數點:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一、識己:識己為原靈子,有道根。但道根須要磨練才會茁壯,也就是說避免後天肉體受七情六欲的泯滅,有此體悟才可接續其他的功夫。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]二、克己:因有肉體,所以需要克己來淨化,克己即自己立法,自己效法,但這法必須符合道德規範,才可使生命澈底澄淨。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]三、外鑠:外鑠即救世、即外王、即兼善天下,如此才能將德化之光發揚,感染他人,若只自己淨化,是無法得道的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]四、無我:凡修子必須要有犧牲小我,完成大我的精神,完成大我後再昇化無我,無我則無所不是我,是我無所不在。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]打開潛能並非難事,難處在於尋得正確的鑰匙。舉一例:運動員從發掘有天份,亦須經教練指導,自己勤加練習,條件具備後,才有可能得獎。修道子也是一樣,需要有恆毅的精神,在道程修鍊遇難不退,才可入寶山得到圓滿成就。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十六章 如何革除心齋的缺失[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]97[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]11[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]23[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次戊子年十月廿六日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:今日恭接 老母懿駕臨堂,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:炎涼世態逞機鋒,欲利薰心日益濃,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 普照慈暉黎庶拯,天書研閱度嚴冬。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 老母降鸞,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮、賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:圖謀遠志早萌芽,龐學宏修意似麻,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 莫若精神歸一統,至誠成聖入仙家。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:今日娘以「如何革除心齋的缺失」為題。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十六章 如何革除心齋的缺失[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]心齋的目的在明,在建立與「道」的渠道,其功夫分四段,即抱一、專氣、守神、還虛,即所謂:「若一志無聽之以耳,而聽之以心,無聽之以心,而聽之以氣,耳止於聽,心止於符。氣也者,虛以待物者也,唯道即虛,虛者心齋也」。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修持天道為何需要心齋呢?因為心齋就是定功,是修天道心法的一環;不過有的靈兒認為,茹素即心齋的方法,其實邏輯沒錯,但是如果只是口上齋戒而心不齋,口誦仁義而心不軌的話,這樣的修子不過是假道學,所以想達到天人合一距離還是很遠。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]心齋與靜坐相似,但也有不同之處,靜坐雖可革肉體上、精神上的窒礙,但要達到反璞歸真的境界,卻不容易,所以心齋須注意下列幾項缺失:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一、輕鬆:心齋當放鬆周身筋脈,如果精神及肉體緊繃,則易使頭部頓塞,精神無法一致。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]二、清醒:心齋不可進入催眠的狀態,雖然表面上入定,斷欲止念,卻手舞足蹈,如此修子,即是進入迷惘的狀態,非心齋的現象。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]三、自然:心齋以自然為主,自然而然的進入天地無私的狀態,不用靜坐的導引,方法可習《天道奧義》[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]―[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]解脫生死的「修專氣之法」漸進之。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]四、飽足精神:心齋不是枯木死灰,一般習坐者,因為精神頹靡,一入坐便昏昏欲睡,如此的靈兒修持連抱一、專氣都不及,遑論守神、還虛呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]五、四質合一:四質即體、心、氣、神,四質合一者即是入定的狀態,縱使身在八荒之外,有感我者,我必知之。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]總而言之,心齋即忘我、忘物、忘掉一切,斷欲止念進入自然宇宙。心齋之法於諸多經典皆有詳論,比如:孔門的「止、定、靜、安、慮、得」則是,莊子的「坐忘」亦是。因此諸兒女不必徬徨心齋之法不可得,僅需革除心齋之弊,距離解脫生死、天人合一的境界便不遠了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十七章 心印的分類[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]98[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]1[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]17[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次戊子年十二月廿二日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:今夜恭迎 母娘臨堂,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:厲秣通關降聖堂,傲威載德拯炎涼,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 慈懷垂憫輕車騎,雲路臨凡濟義方。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:吾奉命護駕 母娘臨堂降鸞,已歷乙年有餘,今礙於鸞期暫停而提前一週降鸞,實乃 老母慈憫懸念,是以至盼群賢上體 娘恩,更加精進且認真修道,不負慈恩為荷。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:恭接 母娘降鸞,神人俯伏,不得有違![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮、賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:霜鐘響處駕臨凡,凍燕簷前語又喃,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 歲律共期還暖日,甦靈化蝶換仙衫。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:際值戊子年歲末,為娘降鸞述「心印的分類」,期將心印做一完整闡述。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十七章 心印的分類[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]中庸的功夫在至誠,所謂至誠如神,至誠即心神歸於一統,達到大定的境界,如此一來,天幕則可如朗朗明鏡,萬象畢陳。然則諸兒女稟氣而生,降於後天真性已迷惘,比如:喜、怒、哀、樂等一切情感,本是屬於外在的氣質,氣質可強言為物品,物品可以隨意搬動並轉嫁,但是諸兒女卻佔為己有,導致七情六欲興發之後,無法隨當事人離去,且又轉移到他人身上,這就是遷怒他人的道理;是本心受氣質之性縈繞的道理;是天幕時明時晦的道理。所以修學行持要利用心印證覺心法,去除氣質之性而復明原本。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]心印既是修學行持的要點,諸兒女便應該以之為目標,以期達到天人合一的境界;但卻不可因集心印之大成,偶有應驗而汲汲嚮往,所謂:「唯神也,故不急而速,不行而至。」心印全由心出發,不假方術及理論。因此為讓靈兒們清楚辨識,故將心印分條再深論之:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一、直觀心印:心是人的本體,從善則善,種何因,得何果,所以應該誠意正心,並以慎獨為基礎,處事正直不偏不阿,便可令天幕明朗,洞見萬象;誠如射箭,瞄準了標的,便不失之毫釐。但這種境界是需要持恆的精神專一,若否,則不可如正覺的禪師或宗師預見圓寂時刻。簡而言之,即精神無法擺脫物質,而受氣質累心。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]二、旁觀心印:諸靈兒或多或少都有這種經驗,只不過大多是偶然現象,譬如:應驗夢境,就是屬於旁觀心印的一種。心印在至誠,至誠是最深沉的寧靜,一旦人欲絆身,則如電波絕緣,因此旁觀心印的諸兒女當以克制欲望為首要功夫。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]三、主觀心印:這是至上的道理,也是「允執厥中」的道理,靈兒們皆想回鄉與娘團聚,所以研習道理學習方術,導致失去真我,回鄉者少如晨星。其實道在邇不求諸遠,是在認清真我並不需其他的佐助,且是需去除氣質之性,進而契合天地之性。所以主觀心印的道理和直觀心印道理雷同,只是境界上的分別。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]綜合言之,修學行持不要假於諸般名相及方術,而是躬身實行。但如何行呢?修於儒則儒,學於佛則佛,行於道則道,只貴於心神專一而已。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十八章 印心[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]98[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]2[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]22[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次己丑年正月廿八日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 老母懿駕臨堂,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:彌蓋慈暉遍大千,引迷入悟費心田,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 不辭雲路親扶筆,勸化元元共返天。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭接 老母降鸞,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮、賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:空寂妙無勝義成,印心心印在圓明,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 若能悟理甚除礙,直上雲天步道程。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:今日著書娘以「印心」為題旨。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十八章 印心[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]印者,有印契、印相等說,意即用手指做種種之形,以為性德的標誌,比如:五指分別代表地、水、火、風、空之五大,左手為定,右手為慧,修子結印以彰顯法界性德。印心,佛家語。宗禪無立文字,如何傳承法脈?即是利用印心的做法。印[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]―[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]易於師授而依樣畫葫蘆,但印心卻是傳承思想教義,所以結印與印心的工夫雖同為師授而發揚,不過難度上卻是天壤之別。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]眾所周知,慧能傳承禪宗衣缽的典故,慧能不識文字卻能以「本來無一物,何處惹塵埃」勝出,此即印心的道理。換句話說,印心不假文字及學識,而是修子深體妙諦,而經法門宗師證量的印可無誤,方始傳法。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]然則,印心己被浮濫運用,譬如:有靈兒鑽研經典,有所體悟,便自詡與前賢或仙佛印心了;或有靈兒習於禪坐,在偶然坐忘間,接受仙佛靈訊神通,便以為與神佛印心了。其實這都是誤謬的思想,因為如此的印心,只是印證了有為法;而真正的印心,卻是需印證無為法,意即應拋棄一切執妄,自然而然與道(佛)契合,自我解脫,有如此內涵,並得到宗師的印可,這樣的修為方可稱之。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]印心與心印是同源異相,印心多了一分責任及外在印可,但都是有修有德的修者,方可受宗師的印可、認證,及觀察是否認識真我,真心悟道了,才予以承認。換言之,道不可言,一說便錯了,因此若執於文字,迷於枯坐,無有心印又何來印心,又如何修證無所得的心呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]心印少了且拋棄了外在的印可,然則印心雖多了外在宗師證量的印可,卻是使法脈永續賡傳的法度及無量功德。又者,如今印心雖被廣泛運用,卻也幫助了徬徨無依的靈兒,重拾堅定的信仰;不過仍然應注意印心的實質內涵,無論是天人合一、見性成佛、印心或心印,若非經過真修實練,都還是虛妄的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十九章 中[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]98[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]3[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]22[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次己丑年二月廿六日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:今日恭迎 老母懿駕臨堂,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:風通香氣影無來,隨性薰陶妙趣開,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 緣滅緣生憑自悟,草花亦道莫疑猜。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭接 老母降鸞,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮、賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:長堤遠眺見孤帆,若蟻攀爬上翠巖,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 高志無辭辛與苦,尋津渡岸換仙衫。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:今日娘以「中」為題。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十九章 中[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]形而上是道、是神、是主宰;形而下是氣、是器、是形而上的發展。所以不論形而上或形而下,統通包含歸於一總體,娘稱之為「無極」或「中」。中者,天下之大本,但是中不內、不在外,而是無方、無所,玄妙不測的,道、神、人以至於萬有一切都從之而出,所以修道要允執厥中,也就是說符合形上與形下的理,確實的守中修持。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]中是總體,萬有從之而出,那麼中在何處呢?齊物論:「樞始得其環中,以應無窮」,環是循環不斷的迴圈,指其起點亦是終點,無始無終。情同此理,中確實是虛無的存有,只是指出便無法中 [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]([/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]ㄓㄨㄥ[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]ˋ[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt])[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]的 [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]([/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]ㄉㄧ[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]ˋ[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt])[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt],因而有從發展論的「太極」,從本體論的「道」,不過這些亦只是雖不中亦不遠的接近理論。然則修道須立訂目標,名相既龐雜,靈兒大可不用執迷之,謹要認知[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]―[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]神與人是一體的,人可成神,神亦可降生為人,神人同體,差異於人受肉體限囿,諸欲叢生,所以得借假修真,令靈光發輝,感而遂通。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]老子講玄同,認為宇宙中形形色色,都是虛的,透過「塞其兌、閉其門」,則可擺脫感官的差別概念,得到解脫。換言之,意即拋去差別,無親、疏、利、害、貴、賤,便可邁進「中」的坦途。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]莊子講齊物,齊物是大平等,也就是說齊物沒有時間、空間,宇宙萬象不時變化,更無所謂的有無,質量不滅,能量亦不滅,中無矛盾,亦符合齊物。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]所以從同、從齊都可以看到中的輪廓,中生萬有,萬有從中而出。因此人也是中的一部分,中既落於人身,即成所謂的玄關一竅,修子修持便應從開竅起始;但開竅僅是起點,如何修回「中」便以道德實踐為宗旨,依迴圈從竅修中,方是回鄉面母之道。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二十章 無極[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]98[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]4[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]26[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次己丑年四月初二日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭接 老母懿駕,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:雲浪驚途似履平,醉心不覺雨斜棚,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 洪慈欲拯迷津客,廣設瑤台夕繼明。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 老母懿駕臨堂,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮、賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:東風撫柳擺瓊姿,一路尋幽亮鳳儀,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 廣渡靈兒輕蝶舞,孤魂大赦慰相思。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:為娘今日以「無極」為題,論及總體與分體的道理。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二十章 無極[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 道可分為先天和後天道,意即形而上與形而下的分別。形而上不是枯木死灰的寂滅,而是神妙不測且又寂然不動的存有;形而下是形而上具象化的分流演進。但不論形而上或形而下皆統歸於無極,因而有無極生太極,太極生兩儀。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 無極是總體,以著相的觀念剖析,不論政治、經濟乃至於人身知覺,都是歸於總體。換言之,總體包含分體,分體沒有成見,總體亦不會擅獨,如此一來才有道的軌跡不致紊亂,比如:家庭和樂無比,父慈子孝,兄友弟恭,即是呈現無極的環境。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 萬有一切,始出於無極,第一粒種籽即是太極,太極動左旋為陽,右旋為陰,從此以後才有先天與後天的差異。然則諸兒女口中的先天道場與後天道場,其實都是著相的以為,先天不代表無極,後天亦然,之所以有如是分別,僅可觀其修持的工夫,是否符合無極海容萬有的襟懷。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 無極之所以稱為總體,是因為包容了形而上的無限量,及形而下的無限量,無限量不代表無涯際,靈兒之所以誤認為無涯際,是因為思想有限,所以姑且從之。比如:往昔認為地球是平面的,如今卻不然;又如目前的所知,太陽系之外,尚有星系的存在,都是應運一一顯知的。因此思想既不可完全信任,那麼生存有何意義呢?生存的意義在追求生命的一點靈明,因為靈明近乎道,而道近乎無極。靈有速、變的作用,明有光、澈的外形,生命的價值及生存的意義,以光、澈、速、變而概括,因為靈性澄澈,不論是由心而影響四端或因外在道德規範感染心性,都可依之修持返原。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 人既為無極(中)的一部分,且又為萬物的靈長,所以靈明程度最接近無極,所以應以「得悟、功果、內性」,拋去包袱,精進道程,如此一來,則可依分體的能量不滅、質量不滅的定理返回無極,所謂原始返終也就是這個道理。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:為娘之所以將「大赦天下孤魂」殊勝要務,經玉皇親裁降命爾堂院,因明正堂乃鸞門之牛耳,且神人用心護持大道之功績豐碩,因而再降成命,盼諸兒女完成使命,早渡原靈以回無極,以慰娘倚門乞盼之懷。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二十一章 總論[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]98[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]5[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]24[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次己丑年閏五月初一日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 老母懿駕,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:旌旗虎虎又生風,朞月揮鸞護駕躬,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 教化文光常普照,善心德範早圓融。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 老母降鸞,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮、賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:二載文耕一筆收,扶疏但願解鄉愁,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 續詮普化頑靈輩,大道恆修萬世流。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:距離《大道續詮》著作完功日已近在眼前,為娘今日以「總論」為題,作為最末篇章,滿盼付梓之日,諸兒女發心助印,廣為贈閱,以達收圓良效。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二十一章 總論[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 「我」不僅止侷限於肉體,尚有真我[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]―[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]靈的存有。軀殼內的我,不過是應付食、衣、住、行的生理,因此既著於假體,終將有毀滅的一日。那麼如何使真我永垂不朽呢?唯有以認清天道,專志修行可以達成。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 修道要先確立明白宏大圓滿的目標,所謂先立其大也,這個宏大圓滿的目標,即是以清澄的本性回歸無極,待目標明確,爾後才能在生理變化中,無限延展至善的精神,以明真的良能感化他人。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 「修之於身,其德乃真;修之於家,其德乃餘;修之於鄉,其德乃長;修之於國,其德乃豐;修之於天下,其德乃普」,此即明確目標後,所應行的一種擴張救世之工夫。那麼為何要救世呢?原來諸兒女降世已久,夙世累業隨身而轉,若非透過救世功德,無以消弭業障,業障既擾,何以用清澈的本性反璞歸真呢?所以要能擴張真我,實踐救世工夫,才可更接近天人合一的境界,因此這個境界不是閉目靜坐,或齋戒茹素就可以達到的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 靈既知當清澄,但諸兒女擁有血肉大患,畢竟是不爭的事實,有軀殼生理成長,則有經驗,有經驗則有蔽障,有蔽障則生煩惱,煩惱的由來,是因為超過道德規範或踰越了自然。例如:追求長生不老,煩惱則生;又如從古至今,諸多研讀聖賢書者,既知德目,但追求的卻是一舉成名天下知,而罔顧義理實踐的真正目標,所以在「義」與「利」間,立志於利,已然謬誤,煩惱隨之而生,當然無法避免。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 要如何突破蔽障呢?其實以實踐已知的真理,實際而行則可。要如何救世呢?老子云:「處眾人之惡,故幾於道」,他人搪塞推諉之事我來做,以如此善性循環,便可擴張救世的工夫。要如何認識天道而實踐呢?有說以「格物」,有說以「自覺」,其實二者都沒錯,只是要視其後天客觀環境,而改變染有習氣的修持。格物即是認清事物的條理,窮理則可治人,治人得宜,所謂身在公門好修行,同樣可以造立豐功成證道果,只是關鍵在於莫執於私;自覺同樣可以認清天理,比如:目不識丁的人,秉持真性,直道而行,一樣可以頓覺天理,只是關鍵在於是否任其自然。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 總而言之,條條道路通羅馬,不論貧、富、貴、賤,只要有專心於道的修持志向,人人都可以真性返回無極。如所云:儒聖以中庸之道,而大治天下。諸兒女在修道如能以不偏不倚的精神,實踐道德規範,摒除所知、所執,距離返本還原,復性真如之日必然不遠。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]跋[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]98[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]6[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]28[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次己丑年閏五月初六日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 玉帝降鸞,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:主率御林氣象雄,妖氛喪膽盡臣躬,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 恩威遠播仁心治,四海昇平化育功。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭接御駕降堂扶筆,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]玉皇大天尊玄靈高上帝 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]玉示:諸賢卿及眾賢生免禮,賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:旗鼓飄揚繫孝思,應機豈可任延遲,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 凱旋歌奏天書就,從此流通慰母慈。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:朕逢麗日降筆,特為《大道續詮》作跋,以盡孝忱。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]跋[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修道必需秉以至誠,至誠者,其心則不混雜,靈性則可長生久視,永不毀滅。所謂「至誠則無息,不息則久,久則徵,徵則悠遠,悠遠則博厚,博厚則高明。」此話即為至誠的應驗,而此應驗又與靈性不滅、漸次修明同理,所以世之修者,豈可離至誠而妄稱修道,離至誠遠則非道也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]誠的外在表現是「明」,所謂:「自誠明之謂性;自明誠之謂教,誠則明,明則誠。」性是頓悟,教是啟悟,關鍵則在學而知之,靜坐修鍊也是學,窮理致之也是學,內誠則外明。那麼什麼是外明?簡而言之,明是亮光,可以燭照一切空間,無有隔閡,而明的功夫,以踐行道德規範為宗旨,意即德因誠而明,便可與至正至剛的天德契合,達到天人合一的境界,因為誠者天之道,誠之者為人之道,即是以道德實踐,彰顯且澄澈生命的靈性也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]老母經歷二載星霜,親臨爾堂,繼《天道奧義》,《道心秘藏》而著造《大道續詮》,無非欲將大道至理細鉅闡明,裨使眾生認道知修,修而有成。可惜世人利欲薰心,以致未觸及道,便已沉淪,所以莫怪天之不憫,惟世人自招而淪落苦海。如今喜見無極天書告竣,因此喜而降筆,以勉世人秉誠而行,知道、修道、再成道,以慰 老母依門閭淚垂苦候之慈懷,付梓日後更期眾生踴躍將此天書遠播,方不負 老母櫛風沐雨,著書拯渡原靈之襟懷。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極天書完著,略述幾語以為跋。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]玉皇大天尊玄靈高上帝跋文 於台疆武廟明正堂武聖殿[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天運己丑年閏五月初六日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman] [/font] -
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第七章 修天道應富救世精神[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]97[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]2[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]24[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次戊子年正月十八日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭接 母娘臨堂,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,恭接懿駕,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:郊堤花艷鬧紅塵。蝶舞爭妍語四鄰。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 明正鸞堂迎母駕。普施兩露喜逢春。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 母娘降鸞,神人伏俯,不得失儀。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮,賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:管城幾筆畫春華。萼瓣香連獨脫枒。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 冶艷離枝終敗落。客鄉修子莫驕誇。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:續著《大道續詮》。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第七章 修天道應富救世精神[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 克己在於明明德,能夠達到克己的功夫者,其德近於聖賢,但是仍未達到化境,乃因克己僅略符合後天道之道心,必須輔佐救世精神,才可由人道、地道進階於天道也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 救世是盡其一己之力幫助他人,也就是說自己需要先培養一定的能耐,否則救世欲登天梯之程序則本末倒置,意即須先勤修人道方可晉級天道。例如:一個經濟困窘的修子,雖然念茲再茲皆是大道,但卻執著於財施功德,所以經常怨嘆大道坎坷難行,這個例子就好比修道無法按步就班,由人道起始而欲逕由天道開始,如此修法可否成道?答案呼之欲出。所謂人道,乃善盡道德,以及現實面之圓滿。修道救世雖然是種犧牲奉獻,不過不可超越自己的能力底限,只要秉持「盡己最大的努力」則可。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 修道是精神的鍛鍊,克己是使精神淨化的動力,救世乃兼化精神的泉源,由淨化再兼化之功德才能廣大。那麼如何使淨化及兼化都俱備呢?老子曰:「處眾人之所惡,故幾於道。」什麼是為眾人之所惡呢?就是損己利人。倘若諸兒女皆可以損己利人之功夫修道,勞苦越大,其精神的擴展也越大,欲成仙為佛則不難矣。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 既知損己利人的救世精神,更該探討如何使救世精神宏大,其實其基礎建立在良能之上,良能乃本來固有,只是諸兒女不解啟發之法,良能主動、尚力,其鑰匙在於堅定的願心。以古昔岳飛及文天祥為例,彼等忠臣義士,立志於忠義,而忠義乃道德之一,有此志趣方有捨身就義之動力,所以道德是舖平良能道路的基石,這就是啟發良能之法。換言之,即樹立志向激起良能前進,而志向的標的在道德,志的本身有良能在其中,所以循其志向邁進,良能自然啟發。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 精神為良能之一部份,但不代表全貌,所以精神的修養是肉體的放射線,不是良能的修養;良能的修養在於先克己而後救世,意即先人道、地道而後天道也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第八章 以水喻道[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]97[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]3[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]23[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次戊子年二月十六日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭接 母娘懿駕,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班後駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍副主帥張 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:金戈鐵馬四方征。氣壯外仇孰與爭。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 依舊山河名誌史。功勳莫若母娘聲。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 母娘,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮,賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:東風拂面醉人心。日暖群芳萬里林。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 柳岸閒鷗雲翅舞。招來春水潤元音。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:著書《大道續論》。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第八章 以水喻道[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 逝者如斯,不捨晝夜,乃孔子於川上興嘆流水不息,一去一返,無始無終,反覆循環,萬物相與之而生生不息。水德不捨日夜猶如道體之運行,所差別者乃水可目睹,道以體察,但一隱一現,其理同也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 道與水在天地間不息運行,舉凡富、貴、貧、賤者均離不開水的孕育。既然道與水跟生活息息相關,則應徹底了解其特性,今提二點與諸兒女討論之:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一、水之波浪:水之運行難免遇有風吹或阻礙而興波浪,這就好比諸兒女生活在道中有其吉凶休咎之關係,不過吉凶休咎都是幻象,乃因波浪起伏是無常;然而有者欲擺脫痛苦,逐漸受殘酷的波浪吞噬了人性,淹沒了道德,所以明智者視吉凶休咎於無物,自然安貧樂道也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]二、水不止息:開天闢地以來,水即不息流行,諸兒女在其中載浮載沉,難免受因果干擾,所以易興發出世的想法而尋求休息。但是出世並無法擺脫輪迴因果的巨輪,因為人在道中,道與水不停流轉,寒去暑來運轉不止,那麼如何解脫呢?俗云:抗拒它不如接受它。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]娘再舉二項深論之。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一、天人合一:以日月星辰為耳目,以大地山河為肢體,藏天下於天下,天下既都是我,又何有生死和利害之憂呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]二、民胞物與:宇宙是一整體,眾生在其中就是同胞,同胞則應以慈悲心、博愛心兼容並蓄;再加上天人合一的概念,萬民是我,萬物亦是我,愛萬物、萬民皆是愛我,如此一來,自私和慾望從何而生之?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 水流入大海,有其歸宿,浮沉於大道洪流的諸兒女亦當尋一歸宿,有歸宿才能解釋痛苦。試思水與大海合而為一,受海之包容;靈自道衍,亦須歸於大道,受之孕育涵養。不過道在何處呢?所謂有名萬物之母,又者無名天地之始,道先天地而生。是以與虛無合便可知「道」所在,萬有都是從虛無而來,而虛無的境界便在理天也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第九章 體用導引[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]97[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]4[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]27[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次戊子年三月廿三日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 老母臨堂,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:橫貫重山渡百川。欣逢麗日執軍鞭。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 昇平四海妖氛靖。心靜勤將寶筏研。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 母娘降鸞,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及眾兒女免禮,賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:體用循環一似圓。專誠導引自當然。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 光煇生命心臻善。合以修行啟道詮。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:為娘今日以「體用導引」為題,探討生命的光輝。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第九章 體用導引[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]舉凡心志堅定且注重行事過程者,做任何事都可以獲得力量,原因在於除了己身的意念及體力外,尚有神靈的力量默默加持。然則,許多諸兒女卻無法感知神靈的力量,原由在其心志未達「至誠」的境界,所謂至誠通神也。那麼如何達到至誠的境界呢?當然得由擺脫心靈的桎梏做起,亦即擺脫私欲。但是克服私欲不是空口白話便可做到,是需要志心於修道的。而進修大道應由天、地、人三方面著手,人道在克己,以明明德為主;地道在救世,要有兼善天下的襟懷;天道在知天順時,以天人合一作為最終目的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 其實天、地、人在開天闢地之時,人們皆可按軌道遵行,但是受到塵垢污染,卻逐漸離經叛道,找不到源頭,好比說,廣播頻道,如果調不到正確的波率,如何接聽節目呢?調整波率即是使生命呈現光輝,進而契合先天道。「生命」已於《天道奧義》詳述之,今以另一方向闡述以續其妙諦。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 生命的種籽生於道,道者混元,不生不滅,既降生,則有動能,動使生命興起,生命興起猶如水流需要渠道導引,導引生命的精神止於道德規律的範圍,由外在的道德行為影響內心,使之徹底澄淨,內心既澄淨則易受滋潤而成長,而此滋潤的養分即是「善」也。善使生命滋潤而生長,更使生命的流水導引向正道歸宿「真宅」也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 生命既受善的養分滋潤漸呈光輝,則必須以兼愛的擴展為念,生命才能昇化且永恆,生命需要滋潤,然則,講生命的光輝無須從「有、無」講起,應由「自然」起始,老子曰:「致虛極,守靜篤」,虛與靜是克制「我與物」的二大利器。當然也可從「體中有用,用中有體,體用合一」說起,比如:一者體也,一生萬物,意即體中有用;萬物者用也,一藏納其中,意即用中有體也;如果將體與用合而為一,即是諸兒女修行的過程。體悟修行的過程,從中逐漸產生光輝,又何必在乎「有、無」的生老病死、賤貴窮通?換言之,即諸兒女注重修道的過程,即是使生命澄淨發光達到解脫的境界也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十章 打破內外差別[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]97[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]5[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]25[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次戊子年四月廿一日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 母娘臨堂,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:馬嘶故土面全非,人歎狂瀾倒噬威,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 淚串吞心悲切忍,緊將護駕責軍旂。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 母娘降鸞,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮、賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:倚欄遠眺斷殘流。濕鬢長嗟落葉愁。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 春水漣漪勞似燕。劫餘孤客夢當抽。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:不忍浩劫臨凡,但機鋒運定,諸兒女理當打破差別隔閡,捐輸而做救濟之工作,是以今日為娘以「打破內外差別」為題,以勉勵諸兒女。(編按:時值汶川大地震)[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十章 打破內外差別[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 內外差別是什麼?以人體構造而論,諸兒女必然以為五官屬外,內臟屬內;再將範圍擴大到個人與環境,一定又認為個人屬內,環境屬外;若再將範圍擴大到宇宙而言,個人是宇宙的一部分,五官百骸是人體的一部分,以邏輯推論之,個人與五官百骸皆為宇宙的一部分,那麼又如何區分內外差別呢?所以修道要打破差別。打破差別,在國則可避免侵略及異族的問題;在家則可袪除鄰里衝突及家人紛亂;在人則沒有富、貴、貧、賤的區別。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 修道者沒有打破內外差別則難以成道,如果注重外在只求救世,然則己之不修,會主動發揚救世精神的,恐怕寥若晨星;設若著重在內,只求修身,修身固然是好事,是做人基本的條件,但要達到「天人合一」的境界,卻是不容易的。打破內外差別須注意「習慣」及「矛盾」。習慣易使人產生差別,古云:「男主外女主內」。但經過時間的洗刷,習慣便已改變,換言之,習慣是由人身習氣影響心態的;另外何謂矛盾?矛盾是陰陽,不過在宇宙創始之初,並無陰陽之區分,可從「靜者恆靜,動者恆動」看出端倪,陽屬動,陰屬靜,既然恆久不變則沒有陰陽,陰陽之所以動、靜乃是外力挹注造成。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 打破內外差別即是返回宇宙創始之初,意即達到「無差別相」的境界,什麼是無差別相呢?無差別相是「混元」,是宇宙的根源,萬有從此而出,老子說得好,欲達此境界要:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一、挫及銳:銳者猶言尖刀之鋒利,以事物論之,舉凡色相皆有斲傷靈明的可能。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]二、解其紛:紛者擾也,應以「生[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]—[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]不有,為[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]—[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]不侍,功成[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]—[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]弗居」處世,因為有生則有死,有為則有失,居功則成敗也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]三、和其光:意即莫使光芒太露,老子曰:「一曰慈,二曰儉,三曰不敢天下先」,不敢天下先便是欲跳脫陰陽。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 有內外則困於軀殼,精神無法光大;有差別則易有情欲,難尋歸宿。但是諸兒女皆執著之而欲以天人合一,返回歸宿,是以更當打破親、疏、利、害、貴、賤的差別,因為這些差別都是形而下的感情作用,而道卻是形而上的。換言之,即是要將心性符合玄同(道),符合玄同,自可盡人之性,盡物之性,而恢復先天的境界。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十一章 斬荊斷欲[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]97[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]6[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]22[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次戊子年五月十九日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭接 母娘懿駕,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:鐵騎長奔直轄堂,鳴鞭端為闢康莊,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 無辭戾氣塵彌世,大命皇皇鎮八荒。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 老母降鸞,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮,賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:已將紅葉送殷勤,門閭苔高擁樹雲,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 兒女應知娘意切,斬荊斷欲德功耘。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:今日為娘以「斬荊斷欲」為題。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十一章 斬荊斷欲[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 修天道應喚醒良能,喚醒良能當由良知下手,修良知需少私寡欲,所以修天道者必須遵守少欲寡欲的原則。那麼什麼是欲?欲即是阻礙,即是魔鬼。有說有上帝則有魔鬼,但是上帝既然創造萬物,又何必叢生魔鬼產生戰爭、疫癘及災禍呢?這一問題可以從易學中得到解釋。上帝猶如太極,本來寂然不動,不過太極既動則須平衡,而且太極創造萬物不是如單細胞生物以分裂方式創造,因為分裂即破壞也,所以太極之動是利用左旋、右旋的方式創造萬物。太極動則為兩儀,有陰陽、有乾坤、有矛盾、有後天善惡、有上帝與魔鬼。所謂「一陰一陽之謂道」也。簡言之,欲之生如物自腐,而後蟲蝕之。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 在後天的變化中,陰陽之所以動,必有外力旳挹注,陰陽既動為力求平衡,故須減少外力的干擾。誠如人身需要均衡的營養,才有健康的體魄一般,所以產生了陰為惡、陽為善的矛盾,皆為使太極平衡而生。不過若果太極處於混元最切的狀態,則無須論及善惡也。如春、夏、秋、冬之輪替是無有情感的;但世人因為肉身需求,欲望挹注,所以有生、長、收、藏的區別。然則四季並不會隨人之欲望起舞而紊亂時序,因此欲是後天之性,與先天無關,這道理可從孟子思想的小體耳目之官得到理解,也可以從老子所云:人身大患中得到解釋。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 欲是後天之性,儒家云:「性善」,專指先天之性;墨家云:「染於蒼則蒼,染於黃則黃」,乃以後天的習染而立說。習染可以改變後天的氣質,卻無法改變先天的本性,乃因欲望是氣質的積結,是瞬息萬變的,故曰:「人心惟危」。欲既是後天氣質習染而成,所以經過陶冶則可改善,而發揚先天的本性。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 總之,欲是什麼?欲是違反道德,一切壞事都可以統括之,比如朱熹所言:飲食不是欲,追求美食才是欲。所以修天道者不僅需要少私寡欲,還需要使先天善性發揚光大,達到修持平衡,意即達到內聖(克己制欲)外王(救世止欲),方可使良知喚醒良能,相輔成道。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十二章 心的分類(上)[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]97[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]7[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]26[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次戊子年六月廿四日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:今夜恭接 母娘,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:排班候駕沐慈暉,大道續詮濟四圍,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 無極天來宣至理,期將九六渡同歸。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 老母降鸞,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮、賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:闊別靈園憶舊時,紅花翠柳逞芳姿,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 夜來驟雨驚酣夢,拽杖休言蝶意痴。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:靈兒沉迷苦海,不識歸途,已歷無數元會,娘雖望穿秋水,廣設津粱,期盼母子團圓,怎奈大羅天中頻見兒女受苦、物慾蔽障、因果糾纏。是以為娘不忍而運籌降下懿命,於上蒼畀重之南天直轄武廟明正堂關卿,籌劃興建理天僅有凡間唯一之「原靈園」,以期靈兒植栽靈樹,清朗靈性,解脫浩劫,更可配合數本無極天書,冀達內聖外王,早日回鄉。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:娘以「心的分類」為題。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十二章 心的分類(上)[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 心是變化的樞機,天道修子欲求盡興,必須由心下手,乃因人心千變萬化,欲利叢生,因此老子云:「常無欲,以觀其妙」,此妙字即是變化,即是心。但心若缺乏制衡的力量,往往遭受欲利箝制,所謂擒賊須先擒王,如若深入了解心的變化,克欲則可臻其效。但是須知變化不是三言兩語便可說盡,因此娘以二章節分述之。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一、心之源:萬物變化皆有起源,比如木有根,水有源。心的活動當然也是如此,那麼心之源是自動的還是被動的呢?其實二者皆有,心之所以自動,則如先天道之道心;心之所以被動,則如後天道之人心。當先天道的道心賦予人時,則如孟子云:「不學而知是謂良知,不學而能是謂良能」,但良知、良能一旦泯滅,那麼趁虛而入的就是利欲,利欲使心源不再純潔,所以要還本復初,若非修道,實難完好如初。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]二、心之意:意如一個點,語云:誠其意,這意也是一個點,但是一個點無法形成一個概念,不過卻是修道方向的關鍵。比如:廣播電台,需要許多基地台為據點,方可使電波傳播長遠,否則收訊必然接收斷續,遑論一完整的訊號。修道著重「點」的原因,乃需使心之意誠而心正,日後方可漸進修程,所以修道、修心注重「意」。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]三、心之索:意是點,二個點則成線,線則是索,索則為概念之雛型。如比上例而論,雖有點與點的聯結,但多點的結合必然會有誤解的曲線。所以修道注重心之索,便是要截彎取直,使思想觀念一貫,亦即專精一致。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]四、心之境:心之境是由源、意、索所構成的面,既是諸多質素構成,那麼心之境必是複雜的,不過心境複雜,卻是外緣的幻化,比如:「心似有境,亦似無境,我在境中,境也是我」,所以修心是在抽絲剝繭,將複雜的心境修理分明。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 心由總體而論,只在一念之間[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]―[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]念善則天堂,念惡則地獄。為娘之所以將「心」剖析分類,乃欲諸兒女由分類中獲得真我而修持,以期他日回鄉團聚。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十三章 心的分類(下)[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]97[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]8[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]24[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次戊子年七月廿四日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:今日恭接 老母著書,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:護駕無辭苦與辛,攤箋願把墨常新,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 續詮婉勸迷途輩,緊悟慈音反璞真。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 老母降鸞,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮、賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:雲車轆轆到明堂,經韻篆煙暫歇忙,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 執筆開迷揚至理,願期了悟邁仙鄉。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:著書述「心的分類」。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十三章 心的分類(下)[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 人生可以用許多層面分割,有以哲理而分,比如孔子云:「吾十有五志於學,三十而立,四十不惑,五十知天命,六十耳順,七十從心所欲不踰矩」;有以身體狀況而分,比如:幼年、青年及至老年等等。所以劃分十分複雜,甚至可分到斷月、斷時,不過再細分到最小單位,則為當下的心,因此將當下的心架構起來,便成為井然有序的思想。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 有肉體在正常的情況下,必然會經歷生、老、病、死,且閱歷越多,心的變化必有正向且絕對關聯。為此娘將續上章之述論,整理出三點心的分類,啟迪諸兒女。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一、心之所:心之所為何?比如:現代的數位相機,將外景顯現於螢幕之上;又如人身有視覺神經、聽覺神經等等,各神經系統皆有細部主管。如果心境是一個圓,心之所則是四分之一圓,甚至更小,所以為了拼湊心境完整清晰,心之所則佔有相當重要的地位。但是如何使心之所清晰無瑕呢?以老子言最恰當:「清靜為天下正」,清則無我,靜則無物,我物兩絕,則可使心之所清晰。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]二、心之緣:緣有外感的意思,比如:參加婚喪喜慶,人心易因當下的情境而有情緒不同的反應;不過修道者必須以「喜怒哀樂之未發,發而皆中節」為底蘊,方不失中道。那麼人心為何會攀緣變化呢?原因在於,宇宙是大磁場,人體有小磁場,互相吸引排斥,其中有氣,氣即動能,可干預欲望,所以道家修者注重制氣修鍊,欲將心合於氣而契合至正至剛的浩然正氣。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]三、心之君:心之君是統合林林總總的心王,亦即四質「體、心、氣、神」的關鍵。不過心之君不可偏執,設若注重肉體求真我,必然落空;修心齋者,突破人間世的阻礙,放下一切,這也不過是後天道的修持;注意理氣而不知氣的變化,也是徒勞;注重神而失體、心、氣,則如車子只有引擎,仍無法跑動,所以心之君是將所有心的分類綰合,而發揮最大的作用,促成天人合一,符合先天大道。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 總言之,心的變化,非自己修持內涵無以達到心境圓融,為娘以二篇章詳述心的分類,滿盼諸兒女研閱而有所體悟,踐行於生活。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font] -
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第一章 正信與迷信[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]96[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]8[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]26[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次丁亥年七月十四日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭接 母娘懿駕,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士,排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:迢迢雲路赴中州,護駕金湯未敢休,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 老母親臨揮玉筆,生花善誘解鄉愁。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 老母懿駕臨堂,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮、賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:瓜藤豆蔓競疏棚,肆虐狂風未肯晴,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 雨霽蛙鳴催斷景,重溫濃密續金莖。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:開著《大道續詮》。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第一章 正信與迷信[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]道乃天地萬物之根本,孕育三才,觀之在前,卻神妙莫測,若非明師指點玄竅,無法知其本來,而邁還原之路,所以明師之尋求,當以正信和迷信以資判別。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]信是一種力量,啟發之力量主要在「明」,所謂:明白四達,即以無為為本,有用為用,大澈大悟,不啻於明鏡高懸,無一物可以藏匿,而達到常明常覺的境界。然而如何啟信,則應知四點道理:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一、去蔽生信:每人都有蔽,比如:烏雲遮日,自然黯淡無光。蔽即是欲,蔽重則其欲重,然則,蔽不容易消退,卻可能遮蔽良知,良知既隱,黑白混淆,指鹿為馬,是非顛倒,不去蔽,如何啟信。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]二、致知了義:每人都有良知,不過需要刺激及引導,才可以重新跳躍。致良知當博學,如由古今聖賢的歷史和著作,研閱而得知識,學習其言行規範,以知識及規範可以致良知,當然亦可由心之澄澈起始。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]三、慎思無礙:對於宇宙人生的問題,當要慎思之。神秘的道理,不是端憑一片模糊的梗概,就可稱之真知灼見。真理存在深遠的去處,它的來龍去脈,必須沉潛的思慮,由靜中才可得到。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]四、神啟恆明:神啟是一種靈感,靈感不是鬼神的專利,而是精神的一種現象,到達某種程度自然有之。可能很快,可能很慢,亦有可能終無神啟靈感,但有神啟者,其信心必是堅固的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]何謂迷,迷是糊塗,凡迷信之意識多屬不清楚,所以容易亂性。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]迷是一種惑力,對於真理無法通澈了悟,因此易造成:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一、欺騙:欺騙即糢糊真理,佈教者應將真理事實傳遞,倘有欺騙之心態,天地難容。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]二、愚昧:佈教者無心欺騙,但是對於大道的勝義理諦,無法深邃知解,所以對求道者支吾其詞或曲為解說,導致愚昧也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]三、災禍:歷史的洪流可以清楚見證,許多災禍起源迷信宗教,導致民生凋零,民心失信,這些都是修道迷亂之結果。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]宗教與修道有其密切關連,信則堅志,迷則意靡,是以修道要正信,不迷信。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二章 通神秘解[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]96[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]9[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]23[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次丁亥年八月十三日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭接懿駕,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:號聲關道戌征人。蘆草空桑伴老臣。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 豪志堪誇平陣線。無因荒景患情貧。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:恭接 老母臨堂,神人俯伏,不得有違![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮、賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:青公膏沐鳥鳴深。薄霧羞遮翠竹林。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 日出玉牆寒駕起。斜陽伴我舞鸞音。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:續著《大道續詮》。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二章 通神秘解[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 神是一種境界,是靈體,不是易敗易腐的肉體輕易可以遇見。因為神脫離肉體已不受矛盾輪迴的支配而循其自然,故曰:「神者,伸也」,莊子言之為「懸解」。每個人都可以通神,但如何成神,端憑修功累德基礎而竟其功。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 道先天地而生,神、鬼、人不過是道的一種變化。老子云:「以道蒞天下,其神不鬼。」天地萬物由「道」而衍,所以要反璞歸真,猶如諸兒女一心意欲想回到母體的胞胎一般。因此應先認識通神的種類,所謂易云:「原始要終」就是這個道理。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]通神種類有四種:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一、靈感:靈感是靈性的溝通,比如對某事感到困惑,突然茅塞頓開,瞭解其中道理,這是每人都有的靈感。因為靈感是自然的潛能,只要阻隔假相及解脫時空的束縛皆有可有之。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]二、啟示:啟示與靈感不同,靈感是每人與天俱來的天賦,啟示卻非人人可得到,但只要「寂然不動,感而遂通天下之故」,因此欲得啟示,應有靜功修養或於默禱、夢兆達於至誠之中才可得到,如文王、太公卜卦之例。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]三、神話:每人皆可與神對話,只是人為肉體,神為靈體,頻率不對稱,所以只有單方面祈禱而得不到神話,若非透過信神或乩生心法,與神對話的奇蹟並非垂手可得的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]四、顯神:不是每人都可以遇見神蹟,因為誠信篤直的意志不足,倘可堅定志向,凡修練至某一境界,神亦可與之對面或直接顯示神蹟於人身。譬如:耶穌復活於老人身,乃其靈性清明,意志強烈及靈訊對稱之故。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]如何通神?這與修養及天命有關,但是天命不是人人皆有,所以要有透過修養反璞歸真的意念,如道家真言、咒語、符籙亦可召感神靈,但欲臻此境界仍須依法而修,始有其術可通。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]那麼通神要修養什麼?修養貴在克己及救世。克己則明,救世則光大,設若只克己而不救世,則其靈性雖明卻不遠大。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]那麼通神該如何起始?即是將所學的道德「思想」化為實際「行動」,並發大願心,庶可驚天地動鬼神。簡言之,則是力行內聖外王而已。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第三章 主宰[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]96[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]10[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]28[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次丁亥年九月十八日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭接 母娘懿駕,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:世亂多愁阻道行。皇皇大命責非輕。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 三千士卒妖氛掃。護駕皇娘醒眾生。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 母娘懿駕,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮,賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:詩心靜久淚潸然。寂憶靈兒幾個還。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 試撰天書頻教化。宏開覺路盼愁蠲。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:續著《大道續詮》。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第三章 主宰[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 道是宇宙的主宰,乃因萬法歸宗,萬法歸道。宗者,道也,一也,一即為主宰。然而萬法為何歸於主宰?則可由形象觀點與存在性兩方面深論之。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一、形象觀點:諸兒女心理因各寺廟叢立神像,遂認為神是有形的。然而溯自上古時期,都城中有「太廟」供奉神主牌;有「太社」立長石塊象徵土地;有「太稷」埋穀類而祭祀;周朝立「尸」擇族中兒童,美其衣冠,高居木桌,象徵祖先祭拜,都無有神像的存在。然而無有形象,便否定神的存在?值得思量。迨至佛教東來影響,而欲以有形之像堅定、安定眾生的信念,做為人之本體的「性」,成為道德見賢思齊的對象,呈現永生、光明、平等的宗教意義,是以各教宗脈紛紛效尤,流傳至今,便產生形象的觀點。偶者,二人,如其原神也。原來佛教不談宇宙主宰,而其他各教均言主宰,如基督教之耶和華、回教之阿拉,所以眾生言主宰有人形,但實非如此。老子云:「大象」,大象無象,如必須論象,則應以宇宙之大,喻為主宰的形象。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]二、存在性:易云:「神無方」,因其無所不在,如有所在則為有限,有限則有空間論,但主宰無所不在,強論之可譬喻為網。老子云:「天網恢恢,疏而不失。」孔子云:「十目所視,十手所指。」又云:「莫見乎隱,莫顯乎微。」但皆只說明其廣大,仍無法囊括全貌。所以要明無所不在的存在性,則需由宇宙的本體「道」來了解。道,無聲無味,無形無象,在萬有之先,不可名卻是天地萬物的根源,在無形中構成萬物依循的軌跡。而以無極而論,無極是太極,是雞子,但這些名詞都是假名,看似有,實則無,不過是象徵無邊的大虛空而已。唯識有云:諸法無有,莫執法我,欲見真我,需了空寂,一切表象,俱非真相。但為使眾生知所了義,乃施設名相,卻導致習氣成執。所以莫因印證主宰的存在而產生依侍;亦莫因印證的名相為假象,而視之無有也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 總而言之,主宰以無形、無象、無邊、無際的方式存在,為使修子明白而歸有形,為使修堅信而歸於名。所以天道以「無極」與「大道」連用,以「無極大道」喻為天地萬物的根源,喻為修子信奉的主宰,都是有其脈絡可循的。宇宙要有主宰,祂的變化才有規律,若宇宙無主宰,則將毀滅。乃因宇宙間一定有不變者,而後才能變,如完全變,則不可能再變。譬如:道家動靜、陰陽、相生相成即是此理,因此道不變,道是神,是宇宙的主宰也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第四章 一貫信仰即力量[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]96[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]11[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]25[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次丁亥年十月十六日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭接懿駕,命本堂城隍五里外,命本堂福神十里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:護駕郊來駐馬觀。重樓林立欲爭瀾。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 幾人識得皇娘意。勤把真銓普世刊。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示: 母娘臨堂,神人俯伏,不得有違![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮,賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:閒賦詩情遣意聊。鳥窺戶牖笑塵驕。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 案敲枝末驚千翅。想是知心詣聖朝。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:娘今日續著《大道續詮》,待書締著完竣滿望諸兒女廣為普化,方不白費為娘之苦心。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第四章 一貫信仰即力量[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 信仰是精神及思想集中一點而來的,信仰之所以不是迷信,乃因有它的目標及歷史背景,透過理論上的實踐,而達成外在遵循道德之軌跡,內在澈底澄淨自己的生命。然則一貫之信仰誠非易事,蓋因信仰是鍛鍊成道的力量,而將此力量集中成為至誠,方可以清白生命反璞歸真,亦即返回無極天家也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 諸兒女在修道的過程,遇有魔考而易生信心動搖之現象,乃因其信仰的力量不足的關係。力量為何不足?蓋因諸兒女認為信仰充其量不過是一時的熱忱,而不是一貫的信仰,所以當熱情消失,則無法轉變信仰的力量為至誠,進而成道。信仰為何要轉變?蓋因信仰如迴圈,迴圈就是要修持圓滿道德為最終目標,當迴圈一旦缺角,即是因信仰的衝動消失或者修持執著於德目的學習,則無法實踐道,使生命圓滿,終因缺角而退志也。因此諸兒女要有一認知,信仰宗教的對象是道而不是人,道沒有私心,更沒有衝突。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 世間有諸多法門,道理也是千宗萬脈,莫衷一是,倘若因信仰法門而挑三揀四,則不易成道。同理而言,若因千宗萬脈而博採群倫,終將流於不能精通而疏誤、抵觸,功虧一簣,難以成道。所以信仰不可以複雜,要至誠專一而訓練為成道的力量。娘今特以《列子.黃帝篇》為例證,開悟修道的諸兒女:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 春秋時期,有范子華者,性俠義且好廣交,一日,其二名門客出遊寄宿於商丘開之農厝,閒談及其主子華,聲威及好義心腸如何了得。商氏聞之即興起投靠的想法,洽詢門客卻遭譏諷自不量力,且戲謔商氏,因而要求由高台躍下,以證明投靠之節決心,不料商氏竟從之,且無有受傷。爾後尚要求商氏入水淵,出火窟竟皆毫髮無傷,旁人聞訊皆道商氏有法術護身,商氏駁而言其無有法術護身,僅以一心投效為念,心無旁鶩,因此不受偽物所傷。但如今回想水火無情,心生恐懼,害怕喪命,勝於至誠,竟將水火視若最懼怕之物。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 商氏之所以高台躍下而不傷,入水不溺,入火不焚,乃其心達精誠而不為外物所囿。換言之,諸兒女入道修持,倘若效習商氏精誠一貫,打破障礙,必有奇蹟產生;蓋因心一則神凝,神凝則至誠,所謂至誠如神,即已接近無極天鄉之境界也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第五章 先天性,後天命[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]96[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年十[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]12[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]23[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次丁亥年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]11[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]14[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭接 母娘懿駕臨堂,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:森森斧鉞列班前,赫赫軍威震陌阡,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 降筆明堂扶大雅,發聾啟聵澤無邊。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 母娘降鸞,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮,賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:孤松勁節向誰邀,啼鳥棲枝迭噪囂,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 傲對虛名沽不屑,榮枯至性淡然超。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:續著《大道續詮》。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第五章 先天性,後天命[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 天所賦予人之生命是一樣的,不過生命不能使人為善或去惡,如果使人都為善,世界上便沒有善惡可言,然則世界上確實有善惡之分別,當可由太極之動看出端倪。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 太極之動有兩種力量,一為陰,一為陽,所謂:「一陰一陽之謂道」,又「反者,道之動」。是以,以陰陽統天地而論,道動必有矛盾,如果沒有矛盾,宇宙則庶幾止息也。譬如:「乾坤其易之蘊矣,乾坤成列,而易立乎其中矣,乾坤毀則無以見易,易不可見,乾坤或幾乎息矣。」乾坤即陰陽,為二大矛盾,然則其本質上無有善惡可言,其之所以有善惡,乃「意」之用所致。意,就像一個點,稍一不慎,則容易淪為惡途。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 生命彷彿「核心」,外圍有其「意子」,人之一切思想,猶如意子的排列而產生善惡,比如誠意、正心、修身即是意子良善的排列,由點而線再面,點是意、線是心、面是身。然則在其生命的本質之中並無善惡,善惡之由來乃由外力使核心失控所致。比如:內分泌及腦電波跟人身的關係,內分泌因外感而分泌,腦電波亦因外感而放射,雖然都是反射作用,但是外感卻佔其重要的影響。是以生命核心失去作用乃受極大外感而破壞,感於善則善,感於惡則惡也。就是因此,諸兒女對於性命之本質及生命的活動,經常混淆,而有性善、性惡之辯。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 性命是先天道之靈性,生命是後天道之肉體,皆是由意產生生命的善惡。所以修其性善須由性命雙修起始,而性命雙修貴乎一心,心不在內亦不在外,是無所不在,且心不是形體,亦非原始就有,而是隨「化」而生。化之範圍有力、境、感、習。力之大小;境之優劣;感之內外;習之短長,在在是化為「心地」善惡的變數。所以要使生命純靜、性命至善,非由修持天道不可得其妙也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第六章 懺悔與祈禱之重要性[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]本堂主席關恩師 登台 中華民國[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]97[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]年[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]1[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]月[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]27[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]日 歲次戊子年 十二月二十日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭接 母娘臨堂,命本堂福神十里外,命本堂城隍五里外迎迓,其餘神人及本院眾修士排班候駕![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]御林軍主帥岳武穆王 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:日漸四垂冑甲輝,妖氛平靖志無違,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 恭隨母駕明堂降,慈語蒼生句有機。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:恭迎 母娘降鸞,神人俯伏,不得失儀![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極皇母大天尊 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿示:諸賢卿及諸兒女免禮、賜坐。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]詩曰:松窗遠眺木扶疎,誰道寒霜朽翠株,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 堅志安貧修德業,熱腸亮節煖歸途。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又示:著書,述「懺悔與祈禱之重要性」。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第六章 懺悔與祈禱之重要性[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極老母曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 人自何處來,便想往何處去,語云:未生之前我是誰,來生之後誰是我。所以諸兒女皆想以神人合一,由見素抱璞之至誠方式回歸無極仙家。不過人身皆有患,所以對於定、靜、安、慮、得之虔誠信仰,持恆日課,發心救人的目標,往往三分鐘熱度即又懶性復萌。因此為娘藉今日乃丁亥年最後降筆,以「懺悔與祈禱之重要性」,作為迎新去舊之勉語。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 宇宙是一大生命體,人居其中為小體,生命體之運行必須按其軌道,所以一旦離經叛道便要立即矯正,而這矯正的動力便是懺悔。懺悔不可流於形式,而須自覺忘我,乃因一切阻礙不是由外界產生,而是在執我。有我便自私,自私則易受物欲所役,既然視假為真又如何回歸正軌,找回真我呢?因此懺悔是真性流露,擺脫自我而新生。為何要新生呢?蓋因人乃帶業轉生,倘若無法擺脫夙業枷鎖,豈有自由可言,所以至誠勇猛懺悔者,必然因為解脫痛苦得到喜悅,喜極而泣;不過,懺悔後新生則如初生嬰兒般,必須養成,而這養成階段就是祈禱的重要性了。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 祈禱是修養「定」的簡易方法,一個至誠祈禱者,在其祈禱時必然心無雜念,且聽不到外界的聲音,這與靜坐的目的相同,皆是達到萬籟俱寂、一心澄空的境界,只是方式簡易多了。祈禱又如何應驗呢?主要依專誠一念而感應。何謂感應?依科學論感應如磁力及萬有引力,當電的陰陽產生感應,便有作用力發生;不過這一作用力之大小因人而異,抱負大、修養深、志趣堅定者感應則大,且淨化心靈之程度深;乃因至誠通神,心念動,神靈感而遂通,那麼祈禱者何敢再作惡,所以心靈因祈禱隨之淨化也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] 總而言之,虔誠懺悔與祈禱者沒有不虛心的,懺悔是自己認過而深切反省,而祈禱是減罪的手段;但是懺悔是知過能改,所以早上懺悔,晚上作惡,懺悔與祈禱,便易加深罪業有獲罪於天,無所禱也。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font] -
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第廿章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]怪力亂神障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]怪力者乃是岔亂正道所產生之異象,由外在力量所產生攝引而致憾動其心。人心本俱探索神秘不可測之本能,對尚未知或未能徹底明白之事物,皆欲想盡辦法去了解其來由始末。若依正信、正法之途徑求解則視為精進參悟,若是依止於旁門左道之力以助其解,則易成怪力亂神。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]現今文明社會所講究者皆是實實在在的有所依據,絕非是信服於迷信或怪旦之說,因為人身天賦之神智,對一切言論舉止終皆可透澈明白其是否合乎道理?因為一切都在常道之中而可辨正。若是依據法理則可由經典或善知識口中印証;若是依於言行舉止,雖有其相對性之各別異說,一時難以論斷,但真理恒不變,久之必可在真理之前顯露其貌。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]針對怪力亂神此一障礙,對每一個修行者絕對是要非常小心謹慎,因為在探索修道奧秘玄奇的過程中,各人資質不一,因而有者容易產生各種異象,或非比尋常之徵兆,有者由靜取悟,啟發靈力,顯現出超凡之異能,卻在此異能中迷失其自我,進而成為無有準則,偏離正道之怪力亂神障礙。另有它力所引動而產生心識者,反將自身原有之靈智排放,以為是契合靈通,或與諸天仙佛一心相應,導致一心沉迷於神怪,終遭見蝕於心神自紊之中。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]綜合上述原由,可知修行須先得靜心除妄,後可靈慧生智,如此所顯現的才可視之為真正的空中生妙有,智慧無上光,如是之所來。確實而言,往往修行者大都在道程面臨異象一關鎩羽而歸或停滯不前,能突破者唯有萬緣放下,使心靈回歸於空無的狀態。修子須知!怪力亂神所成之諸障,絕非僅在修行過程中鬧出笑話而已,其對心靈與道基皆有其絕對不良之影響,至希修者謹慎。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman] [/font]
[font=Times New Roman]九十二年十二月九日[font=KaiTi] [/font]癸未年十一月十六日[font=KaiTi][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第廿一章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]名相障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]常聞某某人名聲遍及,甚是得意;亦常見某某人形相完美,使人羨慕。名相在一般人而言是常追求,然而卻遠不及之事,但人們卻是一直沉迷其中。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]眾生各有不同福報,有人三餐山珍海味,有人卻三餐不繼,二者在面對基本生活之外之事務其心態是否一致?此中值得探討了解,以悟出在這截然不同的環境下,心靈有何不同之投向。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]其一,享有福報厚者,因日子過得甚為安逸,從不為生活 煩惱,故心靈日久必因著重形色而逐漸貪婪好逸,終至沉迷,心性漸昧。更因人性之關,對自身所擁有的皆不能滿足,故在此欲妄貪婪之下,對於追求名相自然產生所好。甚而為了名相的追求而不擇手段,造諸惡業,傷害別人,以求達到目的,如此之追求名相者,終自受縛於名相,將一生德性摧毀,落得身敗名裂,實苦矣![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]其二,身處福報不足者,因環境不允許下克苦耐勞,總為了這三餐努力勤奮,所謂吃苦者明苦也!對於自身福報不及他人了然於胸,常會自勉,選擇守成以求安定。如此者心無懈怠與貪取,對於不可預知之事亦不敢奢望,心中踏踏實實,一日平安渡過便心滿意足,故名相不會妄求則難成束縛。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]名相在修道者也是一障礙道程的難關,修者也實喜讚言,喜聞好聽言語,但時常在這些讚言美語的染著下,心裏容易日漸形成傲慢,自認為己之修持受人肯定,已漸落入名相障礙之中。精進心則必逐漸消退,反而自誇而樂,迷失了初愿修持。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]又更而甚者,有者在道場參加課程,或參與聖會,卻有一心態,亦即護持有功,護持可得聖佛加持普照而受益,然而從不知就在這一念動中已產生貪妄。聖佛慈悲無吝之賜福普照乃是仙佛藉機勉勵或感應修者精進,德修圓滿,可是許多修者卻將聖佛悲心憫意全然誤解,而成為修者一再再等待下一個讚訓勉語的是否是我?心中一味追求名相所賜,因而迷失了自性也!如此障礙了自身道程,實有不值啊![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年十二月卅日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]癸未年十二月初八日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二十二章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]偏思違行障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]人之心念萬緒紊雜,障礙心思,易成迷失,使智慧不成,終將迷昧。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]人既存活於世間,所面對的一切人、事、物都會反應於人心之思想上。念念不忘善,念念不離惡,一言一行皆由心念產生,行為舉止以是非善惡論定一切。又心是由自性所控,修心養性者明心性起伏,知安身立命,不加有偏思邪念。不知修心養性者,就如染缸中之水,經由不同色料混染,致成污濁不堪,此也就像心念五味雜陳一樣,久而久之自性必被這雜亂心念所牽引,漸失本賦之純真光爍,因而淪落黑暗則是必然。由一心之紊動,牽引成罪惡源頭,即是背著正心、正念造作之行為所致。且此心雜紊,即難顯智慧根器,又腐蝕本俱之天賦靈性,禍害極深,世人何以不懼乎?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修道乃立正念、正心以修正法,以此為悟道之基石。但也有些許未通智明心之修者,往往在護己之短處及缺失時,藉各種邪說妄言,以推翻對己不利之言說。更因此心偏邪而滋生仇恨執著,導致背道而行,造作出不可收拾之罪過,如此非僅止於己身落入未來可怕之因果報應中,其衍生更必造成眾難釋解之後果而為害深遠。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行乃為己身慧命而修,效聖賢精神,從眾佛菩薩大愿,故須時時刻刻謹慎安此一心,以保固正心不動、不偏、不邪,再予涵養自性,以延永生不墜之蓮華真如。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十三年二月十三日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]甲申年正月廿三日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春祖師 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二十三章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]縱容障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]所謂縱容即是放縱任行而不加以規範。人心對於己身之過錯,時常任心放縱;若遇後果,更進而逃避,不敢面對事實。放縱是摧毀自我心域長城,最易傷害心靈,它是縱逸之魔,帶領人心走向迷失之道,故智者不但不縱心所欲,反而更正念守心,以摒除此魔障之迷惑。再者,人之縱容非僅指自心,更有縱任他心之謂。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]吾舉一例。宋朝湖北寧安鎮,一富家姓林名善仁,平日好善樂施,甚有善名。善仁育有一獨生子,本因平日行善,甚是福厚,但因過於溺愛其子,對於兒子在外所做一切惡行,全都承擔下來。若有人欲告官則暗中依財了事,也常藉用為村里付出之善作做為說情。善仁雖有護子之慈心,所為卻是護子之短,如此放縱,任其子之行為一錯再錯,在此縱容之下,終致其子反成迷失,以為只要有父親出面,一切都會沒事。有此自我放縱之心,以致後來在鎮上與人爭執,重創他人身體不治,死者便是縣令之姪,事發後善仁用盡一切方法想救回獨子,奈何卻難以如願,其子終受酷刑而亡。此例道出人之縱容必導致雙方迷失,終而沉淪於此障而自害。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行對自心之縱容是絕對不可,就連一絲絲的縱任想法都不可有,因它最容易毀滅修行者之精進心與道基。因此修者宜了解,一時之縱容將是引動萬障之衍生,不可不慎也![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十三年二月二十四日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]甲申年二月初五日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春祖師 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二十四章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]迷智障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]智慧之源者何也?乃是人生過程之經驗,以此經驗入於識中,而得分辨了別,成就靈識之智辨慧明,此即是一般所謂之智慧。智者依知而得悟,運智而再益己,以得人生歷程的順暢。而利他之行者,以智而得擴大利益世人,成就至廣之心德。如是者,智之運用乃因對象之不同而有不同的發展。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]正智者取法運用,絕對是出自於公利,不存私偏的心念。而巧智者卻大都自認為自己出類拔萃,才智過人,因而常自以為是,形成吹噓不實之自我膨脹,故雖常言己身之能,卻常空言而不實。也有為取信於人,漫說長篇道理以圖達其所欲,如此之為,雖或能一時得逞,但卻在無形之中造就諸惡之源,因為巧智手段已乖離正道也![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]現今世俗人心不古,貪妄染污,根器不淨,識見尚未圓成,因此一再沉迷於萬障之深淵。唯俗世蒼生了解,世人雖有心智之機能,卻因有萬般之邪妄,在此邪妄心思之驅使下,亦使智生於追逐貪妄之用,使心追逐貪妄而頻用心機即是智迷也![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修子亦或如是!入於道中行修,略有所得即沾沾自喜,自慰自誇。將所得所知運用卻常感阻礙不通,卻仍巧辨一大堆,以圓缺失,實有失修行之典範,殊不知此乃正是智慧不足之顯示。修子初修,常著於皮毛外相而難以入理,更難勝解;智僅粗淺,而自我觀照能力亦是不足,如此僅在相上轉,難在理上修,此亦正是智迷之現象。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]智是修行者之必修必得,以期終能開悟,唯在此一啟發的過程中,也必有諸障考驗。能否脫出迷智障?修者須反照心智,定其心、明其慧,則智之障所成之牽絆難近其心矣![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十三年二月二十七日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]甲申年二月初八日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二十五章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]不淨障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]身心意不淨成障也!身之處於世,四面八方皆有色聲相連,無時不伸出魔掌,施以幻誘,使這身心隨其牽引,導致暗室胡為,邪徑偏行。身之不淨所為,必違人之天賦良知,此身一切皆是以心意為主軸,若心意得淨,則必外無邪行做偽,反之則如俗諺所云「黑心蘿蔔」,表是潔白,裡則心黑。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]對不淨身行根除之不二法是由基本之修心涵養、練性淨化作起,將能使心意在這百誘萬障之欲界中不染著,如蓮花般皎潔清新,出污泥而不染。因此心意淨則可使言行不受外在引誘而成妄。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]世人俱足情慾之障,更有六賊作亂,故喜好讚語美言之奉承恭維;外在之色聲香味,山水美景盡在浮塵之間,總是長時追逐,無法停頓。這一心不靜,染濁頓起,心意即成不淨,三毒遂成常住,心性因而痴迷,原有天賦靈智逐漸沉淪,終落塵色苦海而輪迴不息。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]明道近道之修行者尤須特別慎重!須將不淨障之來由省察徹透,若一個不注意,使這心起了浮動躁亂,便染著於不淨障中,恐累世修來之道基皆為此不淨障所毀。一但修者能謹慎,時時勤加撫拭清除,將圓明光陀之靈性昇華,返璞歸真,即是落實己身修持之大志大願。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman] [/font]
[font=Times New Roman]九十三年三月五日[font=KaiTi] [/font]甲申年二月十五日[font=KaiTi][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春祖師 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二十六章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]成敗障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]成功忌傲,失敗忌墮。人生總要對往後規劃,立下一個目標,再向這個目標前進,以達其所願。但在追求未來目標之時,必也須面對失敗的可能性,如無失敗的磨練又何能悟出其失敗的原因。有云:「失敗乃成功之母」,此理人人皆知,但卻是常見失敗之人難以從中悟得,更有者因此而自甘墮落,一蹶不振,實不解其心是否尚存一絲上進之心?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]成功者非是僥倖而來,定有不同於一般人之努力,才能夠如願以償。對成功者之所以能成功,失敗者須從中研究其所以成功之要訣,再加以思索探討改進,自能行於成功之途。但在未達到目標之前,成敗時常成為人心中難以去除的掛礙,因而使人不敢面對未來可能的失敗。心起此障則隨之裹足不前,甚至產生逃避心態,如此則終難成功。面對這些心障,唯再鼓舞其心,須有更上進之心、不退縮之心、勇於面對之心,才能突破此障之牽擾。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修子近道的層面愈廣,雖勤於正法,但異法也隨之起舞,正所謂佛魔同道。修法者也很容易掉落此法障中,一心執著在道之得,卻忽略了法之義。心著於求成則患得患失,患得患失則心中起伏不定,如此心中難靜難定則悟法豈是能成?若悟法難成,則何能窺知諸法實相?何能了知真實法義?如此欲成之而實敗之,因此修者不可有此得失心,一有得失心則第一義諦之勝解則永不可得,對於欲成為一位開悟之覺者則永遠將是個失敗者。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十三年三月十二日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]甲申年二月廿二日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春祖師 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二十七章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]姑息障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]姑息者,乃是過度放縱,任其為所欲為也!一般人常對自己及親友都有著相當的感情,因此對於他們的過錯都時常睜一眼閉一眼,不加以制止或勸導,終致形成不可收拾的後果。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]姑息者,乃是過度放縱,任其為所欲為也!一般人常對親友都有著或深或淺的感情,因此對於他們的過錯都時常睜一眼閉一眼,不加以制止或勸導,終致形成不可收拾的後果。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]清朝有一位王姓商人,經營布貨近十年,原本就非常勤奮。王氏娶妻田氏,二人待人都非常和氣,故事業更加有成。王氏雇用伙計六人,伙計中有一吳氏,好用心機,利用自己一些小聰明,在工作上計陷其他人於不義,再從旁圓融,使自己在他人面前成了一個好好先生,但卻無人看出他的真正面目。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]後因王氏夫妻為了瑣事爭吵,吳氏不但未從中緩頰,還從中破壞,致使事情越演越烈,夫妻最後失和離異。後來,有人傳言吳氏偽作,王氏離婚的妻子田氏更直言吳氏耍手段心機,伙計們才開始認識吳氏的為人。又看見吳氏逐漸得權擴勢,深怕受害,更加不敢得罪吳氏,只能在暗中警示老闆,應多注意吳氏的惡心。然因王氏過於信任吳氏,又不聽人警示,認為吳氏聽話,有其可用之處,尚且不足為患,終使吳氏在王氏姑息養奸下,最後奪權侵佔得逞。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]王氏原本可在一次吳氏被人檢舉盜賣貨品之事件上,接受他人的提議,只要清查貨物流向,就可查出吳氏的不法,不致產生將來不可收拾的後果。但王氏在懷疑之際,又受吳氏巧言辯白,相信吳氏或有一時疏忽,不會一錯再錯,只責罵了幾句,即不再追究。如此姑息放縱,任其所為,方使奮鬥一生方有成就的事業被吳氏奪至手裏。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]引此一故事作為案例,乃要世人莫過度放縱他人惡行,否則其人必受矇蔽而有所誤失!尤其對自己最親近的人,更不可溺於情愛,放任其過錯一再發生,該指正則須指正,才能使其回歸正常的行為。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行者對自身之一切行為尤須自我了知,因一切所為將牽動業力,而引生未來果報,一個小小的過失有可能導致嚴重的後果,不但毀了自己的道行根基,也會受人誹議不止,損及自身名譽,更導致世人對修道者之誤解,認為修道無用,且是個愚昧無智的行為。故希修行者莫姑息自我,須加強收歛自身心性,時時省察自身是否有過錯,若有,則不可放縱姑息自己,應斷然改之!勉也![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十三年三月二十三日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]甲申年閏二月三日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春 祖師 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二十八章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]身障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]凡軀居於人世,連繫業障之磨苦、果報之牽纏,雖然亦有福報,但也確實在因果的磨苦當中。此身既經轉輪於象界,軀體自然落在塵世之萬般形色之間,不由自主隨境起伏;若是淪落,必是身行違背天理正氣之關。人之落於塵世是有其必然,因為正是應其業而來。然而人有天賦之靈性,以此作為支撐,因而雖處塵色,卻也以一切身行作為考驗,以此顯現人之天賦秉性之清明與否?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]俗云:「人之處世,不虧天地良心。」已明指人身處於天地之中,能上昇入天之界,或入地之界,端看其一身之所為。又有云:「善有善報,惡有惡報。」又何不是指明,人處於黑暗與光明兩個不同極端境界之間,身之所為至善,必入於天界之光明勝境;身若惡道邪行,則入黑暗魔境,光明則不再現,於黑暗中生存之魔梟,亦是由此身之所為所致。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]世人皆俱善根,應觀破此一業報軀體為皮囊假相,若以此善根加以藉假修真,終有綿綿天福,何不快哉!但世人卻往往難捨此一假體,過度愛護而成貪戀,因而空有一付好身軀,而未善加以利用來完成人生更重要的大事,如此白白的浪費這寶貴無價之人生,可惜啊!可惜!期勉塵世眾生應珍惜此身,正行一切,以立萬劫不壞之功果。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十三年三月二十六日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]甲申年閏二月六日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春 祖師降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二十九章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] 心障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]心生萬千雜念,成為障礙之源,隨著諸般事務而執入心識不去,以致紊念頻生。所謂「日有所思,夜有所夢」,生活中若是如此,即是執著而不自知。人在日常生活中面對一切瑣事,使心不能放下,形成夜之夢魘,此又何嘗不是心之罣礙所成之障礙也![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]心能繫萬障,當然也能釋去萬障,端看此心境如何而作決定?且心可生萬法,亦可使萬法滅,全然在這心之念念生滅之中。如何除去心障?唯有反觀自照,使心清靜,不使內境及外觀諸所紛擾,則可排除紊擾之障。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]對一般凡眾而言,心障較易成形,此何以說?乃是凡眾易執外在形象,更未能時常聞法開悟啟慧,故對面臨之諸境事務難以分辨其實而得依循。也因智慧未經啟迪,在觀聞上皆依表相即一頭斷定,而不深入其理,如此則心障植深矣![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行之人乃是經過諸多啟迪,明智徹悟,勤修深行,故對心之浮動不安能有一程度的克制與撫平,而使心中諸障不起,不礙道基。但也有少許之修者心迷意執,自我實法依止不明,心念起浮不定之象自然不在言下;故對諸事常有一些怪異的見解,且又難以融和正理正法,使心偏執,導致思想言行皆與他人不同。此種現象並非超凡出眾,而是心識成障,若有如是之現象,修行者應立即反觀自照,省思此心是否有明確的法義做依止?有否以真理做驗証,那才能夠真正突破心障執迷。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十三年四月二日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]甲申年閏二月十三日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春 祖師 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第三十章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]靈障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]靈神不固,元神散渙,必有顯相。眼為靈魂之窗,可從眼窗透露內在靈神的狀況,一個人若在靈神成障之際,必可從其眼神略知其靈神是否已受損耗及。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一般而言,靈神受創可分為外來因素與因果業報所致。外來因素也離不開因果之關,因為事發總有其因,而後方成其果。靈神受外來刺激,觸受而入靈識,將視見聽聞諸種感受深入末那識,積存不釋,久而久之便成為靈神的潛在病因,一但再受到外來因素衝擊,潛在的意識作用便形成幻視、幻聽、幻覺等諸種景象而源源不斷從靈心反射到身上。靈神是身心之首,若有外來衝擊須即刻定心安靈方不致受擾。時下甚多人因外來刺激不能釋解而重創靈神,使靈神不能健康安穩。因而世人應知,唯有在靈神固守下才能盡斷諸業磨苦與諸因所絆。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]再論受無形因果業報所致之靈障。凡受到因果牽纏深者可能就在緣機下會由突如其來的事物引生果報,但雖曰突如其來,卻其來有自,必有其因。又有者會在毫無知覺之下果報即迅速形成,導致一段時間靈神受創,無法自主,障礙極大。此種案例甚多,身受者即陷入無明痛苦中,視見耳聞難明,不但自己難解其因,惑亦叢生,此都是由因果所致而成的靈障。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]身心靈和合三魂七魄,降生人世,俱足福與禍,世人須了解未來靈神之成長歷程亦不離種因與果報。修行者若要使靈神免於障礙,且能穩定的逐漸成長,則修行更須要在身、心、靈三方面下工夫,如此方得圓滿。祥和淨土亦是由此做為基礎而成,健康和樂的社會亦是由此而得建立,皆依止於人人都有健康正常的靈神狀態之上。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]世人身處塵世,淨垢遍處,染習無時,若無明智了知,慧炬自照,則縱然身處道場,修來亦是障礙重重。因而《[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]》一書之著作乃應時淺繹,將一切修行之障礙源頭一一道明,取其真詮義理,闡示透澈,以著成篇章,啟迪世人,做為普化,利益修子。書著淺白易懂,修子應多加把握矣![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春 寄語於豐原懿敕賢義堂[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天運甲申年閏二月十三日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman] [/font]
[font=Times New Roman]九十三年四月九日[font=KaiTi] [/font]甲申年閏二月廿日[font=KaiTi][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]王重陽祖師 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]吾以殊榮,降爾聖堂為《[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]》一書作[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]跋[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]夫!正心安德,修功晉果,德者不孤,廣益世寰,與天地同本,虛空任遊。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]《[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]》一書淺繹文理,將修行過程中易犯而執著成障者闡述得淋漓盡致,如似將黑白相繫相連,有條不紊,愈顯分明,使在修者與剛入道啟蒙者有一惕勵指引之方針,避免沉落於修持過程中之迷障。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]書著應其時運,以補行者在功行不足,德性不備的歷練過程中之所缺。萬般魔障之形成,總在修持者難以突破關鍵性的障礙,若得指引,難關易破,障迷可免![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]書中淺白詮義,研閱易懂,修子閱之可成心藥,以解破道程迷障,早返修行正途。世人用心參悟,亦可定神、安靈、正心,修身養性用之無礙。寶書珍貴難求,世人宜盡其用而惜之!參研不輟,必可成就功果也![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]王重陽祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]跋於豐原懿敕賢義堂[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天運甲申年閏二月二十日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十三年四月十三日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]甲申年閏二月廿四日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]太乙真人 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]吾降鸞揮砂,為《[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]》寶書完功圓滿作[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]跋文[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]嗟乎!道修德具功果備,過程必是魔障隨。《[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]》一書針對修行歷程易觸及之關卡障礙作詳盡解說,以使修行人在面臨道程瓶頸之際,藉由寶書啟迪,突破諸障,成就道程,故是書有其特殊之用,得之亦是難得之緣也![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman]天心慈悲,降著本書非無其理。末法修行,法門雖各是殊勝,奈何在內修工夫上多數不彰,甚多怪力求功,著相尋解,未有以自性開悟為基石,而以體道証真為終極,產生昧心受制於萬般魔障當中。是以書著完功圓滿,刊行壽世,乃修行者之一大福音。[/font][/size][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]《[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]》指陳解障之重要,直指破障之途,示明去障之法,修者宜深研珍惜之。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]太乙真人[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]跋於豐原懿敕賢義堂[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天運甲申年閏二月二十四日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十三年四月十三日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]甲申年閏二月廿四日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極懿前九天玄女娘娘 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]吾奉懿諭降爾賢義堂,頒佈懿詔律令,為《[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]》寶書作律:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]凡助印《[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]》一書延傳普化,可專案呈疏准予增福慧,消弭宿世業障牽掣。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]凡助印《[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]》一書延傳啟化,可專案呈疏准予消弭宿世阻道障道因果,排解道程瓶頸,順暢道業,精進圓功。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]凡助印《[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]》一書延傳,渡修善者一人、十人、百人可專案呈疏,准予釋化宿世道修基石不具,加持啟智明慧,載功彌圓。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]凡助印《[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]》一書延傳,蒼生受益得悟,入道而修,可專案呈疏准予增加功行、添注福德,釋除宿業病愆纏身。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]凡助印《[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]》一書延傳,歷世不止,法益世人,可專案呈疏,准予化解宿世因果業障,冤怨牽擾。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿律頒昭於豐原懿敕賢義堂[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天運甲申年閏二月二十四日[/size][/font][/font] -
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年六月十三日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]癸未年五月十四日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]嗔障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]人身俱性,相應於一切善惡,嗔亦是由性而起,亦是經由薰習而存在於此一身心之中。若外境丕變,不合己意,則引生嗔心。《華嚴經》云:「一念嗔心起,百萬障門生。」因此嗔能障道,亦是三毒之一。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]嗔者在思想觀念上難成融通,性情更難契合善境而臻至祥和,反倒在事理爭辯上互不相讓,終繫種種惡因成仇,彼此若是兄弟手足,亦如「本是同根生,相煎何太急」的毫無情義。世人須省思,嗔字對修持者是絕不可犯之事,因為一但嗔性延燒,怒火頓起,靈性清靜就被破壞,導致所修之功德喪失,也就是所謂的「火燒功德林」。如此不但對自身修行無能印可,更使清明靈性永不再現。尚且世人相互嗔恨所植下之種子,生生世世輪迴不息,如此何以能斷因了果?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]唯修者明徹,面對一切橫逆挫折不為所動,平日守心定靜,則可化生清涼,才可安撫平定此一易燥怒之嗔心,以免火燒功德林![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman] [/font]
[font=Times New Roman]九十二年七月一日[font=KaiTi] [/font]癸未年六月初二日[font=KaiTi][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十一章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]酒色障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]自古言:「酒不醉人,人自醉;色不迷人,人自迷。」酒飲穿腸亂性,色欲耗精傷身,盡皆蝕靈髓而禍靈智。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]從古至今敗毀在酒瓶下者不知何數?世人為了暢飲作興,但卻難以不被酒毒所侵害,導致亂性,滋生不當的行為。如口出惡語,唇舌傷人等等,因而互植怨因。又如貪杯霍飲,酒精中毒,身軀受損成疾等等,時有所聞。如此的種種現象都在警惕世人不可耽於貪杯,但世人卻一味沉溺,忘了一幕幕示現於眼前的果報下場,終於毀於酒毒之中。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]另言至色欲。色在世間是人之一大考驗,故有所謂色關之說。但迷者往往難以把持,貪圖邪淫,以致受陷於色關之中。有言道「色字頭上一把刀」,世人常為一時淫欲,毀了一生名節,或身陷紅粉仗中,身敗名裂才知悔恨,卻已為時已晚矣!世人應知,沾惹之後而使風波不斷者,唯此一「色」而已!故斷除此障即可去除種種魔考,平日生活及道程才得安康順遂。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]酒色在修行者而言,絕對是嚴重傷害心性之凶刀,若犯此二障,道基必毀,修行難成。吾舉一故事為例,以惕修者。從前浙江境內有一陳姓讀書人,平常喜與友人小酌兩杯,本是藉酒助興,吟詩作對,或舒憂解悶,但日久沉於酒酣之中。又受友人誘邀,常至酒樓揮霍。一日酒醉回家,一聽父母妻子質罵,因酒已亂性,難以克制,故出手打人,父母妻兒盡皆受傷,就這樣家庭因此破裂,陳氏終也因酒癱身疾潦倒於街頭。此例明示世人勿貪酒敗色,莫於酒色國度中自逞。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]酒本養身療補之物,色則有傳宗接代之神聖使命,卻因世人沉淪陷溺,導致在不自覺中自我身心毀滅,期世人寡欲清心則無此障害。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年七月廿五日癸未年六月廿六日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]登台[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十二章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]無明障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無明即是意識所不及之處,亦是心中難以徹知之闇昧處,因而此處的來由即有突如其來之莫明所以,如煩惱憂慮、急燥意亂等種種現象。但此處雖然是不知其所以然之莫明,卻也是業力所生,業力來自八識田中之引生,因此一但境界現前,自身則無明起法,形成障礙。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無明障一起則如野火燃燒,一發不可收拾。因為無明是無法自覺其來處,故也無法在其出處即予以截斷其衍生,故無明一起則將引動其他業力,業力之造作薰習再成業因,業因遇境又起動業力,如此形成惡性循環不息,以致心性日昧,智慧漸減,靈體日受蒙蔽,日常生活的事物則難以理智面對,容易意氣用事,因此一但無明障起,則火性大發,功德林因而焚毀殆盡。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無明障是最易影響靈心,帶動身行造成錯誤的行為,因此如何止斷無明衍生就成為問題的所在。無明雖是凡夫與生所俱,但無明障之緣生離不開八識田中的種子習氣,因此修子必須守心淨化靈識,將八識田中的業因種子根除淨釋,如此引動無源,遇境不起;再加強自性修練,將佛性昇華,使心境永處於清靜的境界當中,達到無罣礙之自在,則無明障將消失不存。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修子在道程中受無明障礙是難免之事,唯在初始階段應以多行善功加以調和,或清心寡欲以免引生浮燥,或謹慎戒行以免引動亂源;然而若能藉由各殊勝法門精進靈心智慧,將無明障淨除,如此所修功候才能漸達成效,也不致修至終來受諸障牽掣,永在此業力圈中翻滾不息。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年八月十九日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]癸未年七月廿二日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]登台[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十三章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]妄語障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]語言乃是人與人之間溝通的橋樑,藉著語言所代表的意涵才能達到心靈溝通,進而了解對方。但在人世間時常見到人們藉用言語互相攻訐,或藉以妄言迷惑,以達其私己之目的,將原本賦予溝通心靈使命的語言不但未加以善用,反成招引惡業的源頭,如此之為,世人豈是不智乎?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]所謂「病從口入,禍從口出」,在身、口、意三業之造作中,口業之造作可謂多而顯明,而其報亦甚速。《孟子》曰:「惡聲至,必反之。」此言惡語出口必反撲自身。故言語須經三思,否則一但惡語出口,即會立時受到口業之報,因此必須謹言慎行才不至落入口業之罪愆中。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修道人妄語則是忘道,因為妄語失真而離道,因其離道,故不生智慧而成魔障。其影響所及甚為廣泛,非僅止於己身所受而已,還更影響到周遭人事物,甚而整體皆可受其波及。在心識而言,妄語即是產生我執我慢,思想亦成偏差,一切正知正見皆不能融為己身觀點。因而言行日漸乖悖,靈智日受障蔽,善根也日漸受蝕,本性則因此終將淪入魔道之中。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]蓋,修行人慎莫有妄執之念,應時常自我惕勵是否昧理偏行。在初時應順應因緣,避免諍論,以求渡修為根本。應知理義通貫於事中,雖然個人所處環境,觀點角度不同,因而悟境不同;又個自資質之關,且因緣有別,何時入於理境又有不同,因而在道理的相對不同體悟下應避免妄語的出現而形成道程的阻礙。再則要破除妄執之念,對事理的體認應從宏觀的角度,以此精進智慧,達到融通、超越是非之圓滿境界,則可消除妄執之念而可使妄語之口業從根斷除。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修子若不出妄語則代表精修有成,也代表心智成熟。若能修至心性清淨,內德圓滿,則不但無有妄語口業障道,反而可使言語句句皆善,因而立言豎辭於後代,益人無數,而成就永世功德。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年八月廿六日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]癸未年七月廿九日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]登台[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十四章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]短見障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]「短見」有兩義,一者是眼光狹隘,見解膚淺。一者即是想不開,尋短之意;亦即是無法面對世事,難以解決消融,因而自我了結。如今社會諸種現象橫生,「短見」的現象時有所聞。然綜其現象,短見之尋求者以為就此可以了脫,更可以逃避現時所必須面對的事情,然而思此圖者雖是非理,但卻又忽略了生命無價,任誰也不該依非正法之途,斷止其生命延續。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]世俗眾生皆各揹負無形業力,在面對周遭種種不同際遇之個業與共業衝擊下,若超過其能承受範圍,必然使心識雜亂,理不明、智不開,因而有異常的精神狀況發生,此時尋短之念頭一閃而逝是大多數人共同的現象。然而既稱「短見」,則其業力的來源正是來自當初眼光狹隘的膚淺見解,或是近視短利的行為所致,亦即是未能圓滿終始的偏差造作。為何如此,此皆是世人對事情看得不透徹,僅是著相而不作義解,或僅知色有而不識空無,亦是未能智觀一切變化過程,而僅受惑於這色身之根塵接觸,因而無明障重。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]短見之障,修道者也常落入其障礙瓶頸,輕者智蔽無慧,對事物處理不完善,易造成攻訐爭端,人事紛爭,就連本就興盛的道場也會漸漸四分五裂;重者即生命未能圓功,修行永遠不及格。短見障若不能在每一個修行者之心中淨化、斷除,則將是摧毀善道圓成之一顆不定時炸彈,波及甚遠而超乎想像。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]蓋,修行人於我行、我思皆須時予返照觀心,識斷一切非正法之言論觀見。須了解理事一體,理由事顯,事由理成,唯用一心參悟透徹。修行若遇有難以解決之不明疑惑,莫使其久存,以亂人心智,應即時請益善知識指點迷津,再加以實踐力行,如此修者即可自我解脫於各種困境之中矣![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年九月二日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]癸未年八月初六日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]登台[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十五章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]疑心障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]疑者猜忌,因自心中已有無明,故遊移不定,難有明確。疑心者對事理即難以理性審辨,行為則易生乖違。所謂「疑心生暗鬼」,心中不夠光明磊落,致使心生闇昧,因而處事也常違離倫常道德,別人的善心好意也常會被誤會為惡意不仁,此是疑心之病態所致。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]以前懷山一戶富家顏氏,為人原本就難與他人植結善緣,又因財勢雄厚,總認為自己與眾不同,遇有他人求助則常刻薄言激。不但是一位見善不為者,還常出言取笑善施者是愚痴。在鎮中顏氏為人處世遭人諸多唾棄,誹議四起,然而顏氏聞之卻毫無感覺,依然我行我素。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一日顏府門外來了一苦行僧,經過顏府門前,望了一望,站立於顏府門外。家丁見狀上前查問,並予驅趕。僧人慈顏笑道:「吾今甚是機緣,想與爾家主人一見,以了夙世未了之因緣,還請施主代勞傳達。」家丁見僧人言中頗有玄機,不敢怠慢,立即往告主人。顏氏聽後心中充滿疑惑與好奇,定要看一看這個和尚倒底在玩什麼把戲?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]顏氏往門外走來,一見此僧,心中想著:「此僧看來甚是眼熟,好像在那裡見過,但見其穿著又不像我認識過的人呀!」就在顏氏極力的思索中,僧人上前用手在顏氏頭頂猛力一打。顏氏驚醒,再次望著眼前這位僧人,突然恍然大悟:「此人不就是十數年前我在邊疆從商之際,受到盜匪掠奪,險遭害命,是時有人一弓箭射向盜匪,救了我一命,此人不就是當初救我的那個獵戶嗎?」顏氏想起了前因,但剎那間卻是因為自已的疑心病,對僧人的來意大感不善,於是出言問道:「你今日是否要來討以前我對你的承諾,以及向你竊取的那批皮貨。」僧人仍是慈顏笑道:「吾與你因緣甚深,今逢緣機,乃不忍你將受劫而遭亂民劫殺,因此路經此地,隨應此緣,特傳達以釋宿因。還希施主能早醒悟,莫再執重財物,宜多植善緣,廣種福田,方能福增而消災解業。」顏氏聞僧之言,心中怒起,斥罵僧人:「別假惺惺,要來討回什麼東西都沒有,如有不甘可去告我啊!」[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]僧人見顏氏已是疑障入識,無可救藥,但仍心慈從僧衣中拿出一錦囊,希顏氏收下,在危急之際可觀之而行,自能避開劫難。言後,僧者大笑,揮袖遠去。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]顏氏見狀仍是疑神疑鬼,恐僧人不久會再來索討財物,心想如不除去此人恐成大患,故一不做二不休,暗中命他人從後追殺僧人,以保己一切所有。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]僧人乃上智者,早觀透顏氏疑心障深,必將加害之,因此僧人並未遠離,而躲到郊外荒廢廟宇,暫避劫關。話說顏氏因不聽僧者忠告,終在自己疑心障礙下,難蒙福祐脫劫,終在政亂中受到叛民搶奪殺害,命喪黃泉。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]故事已明述,人心本有明亮之燈,但總因為疑心,導致明燈遭滅,黑暗無光,在這無光明之路程中,何能不受阻絆牽掣?故世人處世應謹慎摒除疑心障,修行者更要謹慎疑心障毀了修道基石。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman] [/font]
[font=Times New Roman]九十二年九月十六日[font=KaiTi] [/font]癸未年八月二十日[font=KaiTi][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十六章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]劣根障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]人之根性能生萬法,若是所生為不善法,則是屬於劣根所致。此一劣根屬於人自性的一部分,亦是經由人之行為不斷薰習所致,故稱為劣根性;因為它深植於心識當中,故移除不易,可謂無時無刻不離不移。若一遇境緣生,依他起性,則容易偏行,造下惡業;若所處外境恒常不變,則緣生易不斷,終將墮落罪惡淵藪,衍成千古餘恨。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]人之自性隱藏光明與黑暗兩極,若無慧光自照,則恐迷失於暗昧當中,因此劣根成障是阻斷一切求增大道之絆腳石。其所產生的現象,正如佛家所言之貪、嗔、痴是腐蝕靈心光明的三大毒。三毒入性,則自性闇昧,導致正念、正見、正信無存,靈心受到牽纏,自我墮落,原本愿心誠志從此昇華無期。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行人應對自我心性多加了解,所謂明心見性的工夫即是對自我內在心性的觀照,而其觀照的重點則在於自我劣性的所在。若能觀照自明劣性何在,針對此一劣性痛加改進,則修行即可立見功效。因此修行人在平日一言一行中的審視功夫絕不可無,因為劣性由行為顯現,再由行為內觀自身思想觀念的內容,逐一修涵提昇,則可由劣性化為善性,達到修行的目的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年九月廿三日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]癸未年九月廿七日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]登台[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十七章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]猜忌障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]「猜忌」一詞顧名思義,即是對人不信任,對於他人的行為有非善的聯想,因此心中常有無明妄見的起伏,無法寧靜。人處於此一競爭的社會,人際之間常須思索本身所處的利害關係是極其正常之事。但若只朝向於不善之一方作連想,則不也是顯現自身心性之闇昧,因此猜忌多疑亦是礙道的絆腳石。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]塵世眾生,生活在這業海染缸之中,面對一切環境,周遭人事物皆由境相互相牽引,由前五識之眼識、耳識、鼻識、舌識、身識攝受外境,再轉入第六意識,與七識之我識,八識之藏識共同運作,而成靈神之見聞覺知,因此產生我見的是非、對錯、善惡等之意識作用,故靈心是一切智慧之源,能守心清靜,靈神則可清澈無擾,不受境相見聞所惑。心境清靜,能自持於客觀中道,則亦可自明己心動靜,疑亦不生,猜忌亦不衍,對道程修持才不致產生阻礙。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]凡人常自礙於猜忌之心,進而嫉心紛起而難容一切,因而所見所聞之解讀常偏離中道,智慧也隨之蔽障。因為猜忌心總是會反覆在猜疑他人是否對自己不利,因而防範心起,有如自築圍籬,也難以與他人共容,因而與人逐漸疏離;若因此邪思而有妄行,則靈心至此已萬障叢生,何期再言修道有成,因此修者宜謹慎此一猜忌心之障礙。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年十月三日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]癸未年九月初八日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十八章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]心魔障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]心繫萬念,動靜中行住坐臥,一切有為無為,念念繁複縈心。凡眾皆常為生計或子女教育、夫妻情誼、翁婆姑嫂等等問題傷透腦筋。一遇問題或有各執其理,爭得面紅耳赤,更進而互擊。原本善植的因緣,卻因理念與思想不得融通,因而互別苗頭,隨著起了爭執,終於反目成仇。此一時刻心念起伏,魔障蔽智,靈智難予判斷事由爭端裡之關鍵,盲目了心,對一切事物執意放不下,所言所為,種種亂象頻生,在心中反覆迴盪,終致心魔深植,蝕侵靈性,導致智昧難明,偏離正道,植造種種難以收拾之因果,多者在問題發生後才來後悔,時已晚矣![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行雖是蒙恩法沐,普照啟迪,日日精進,但也有在過程中遭逢魔障考驗,此段時期也是智慧增進與否之重要時期。眾多修行者時常心念紊雜難平而難以定性精修,因眾多皆是在家居士,虔愿入門修行,然因牽連居家一切共業之凡俗鎖事,最容易使修者之修持難在生活道中落實,難以圓滿道程之精修成效與成就。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]道本自然,萬象演生,心觸極深,一切形相皆由六根攝引,再之衍生對各種形相之反覆思索,起其義解,故心為一切道程進退之本。又心是佛魔同體之處,此境是佛,亦或是魔,靈心終能分辨。修者能否突破此心之魔障,端賴正信、正念之持恆,見魔除魔,聞魔去魔,靈心總存清淨,隨時與佛同在,何恐魔障作祟矣![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年十一月四日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]癸未年十月十一日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第十九章 [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]怠惰障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]人性潛藏著怠慢惰性的本質,其最主要者乃在不敢實地的去面對周遭事物,進而逃避之心態自然形成,導致放縱,日久必使心靈深處所潛藏之惰性漸漸浮顯。心靈既受怠惰性所侵蝕,自身則有著種種藉口來掩飾己身行為之無力,更也因此惰性使自身迷失,偏於正途,到終一事無成。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行忌怠惰,因為此一怠惰障是阻絕修道精進,它能將原本修行之根基棄之無用而使修行難有成就;修行既難有成就,則久之根基亦漸受毀損而無存。因而怠惰必沉淪,必也喪失靈心自明之動力,此一動力若失,則道行惘然,又何以言道果之成就?故修行在於自我砥礪,克勤精進是成就道果的唯一力量。心靈原賦有此一用之不竭的力量,若未能以意念引動,則總難以凝聚而形成動力。然初始若知將心靈原力推動,顯露一線精進心,則定可由此突破,而開展發揮至無限,修行成就則必然可期。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行者皆知怠惰心是止進反退之惡源,應時時警惕自勉,方不落此障中。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年十一月七日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]癸未年十月十四日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]七真邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font] -
[font=Times New Roman]本堂主席[font=KaiTi] [/font]關登台[font=KaiTi][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]恭接玉旨,命本堂福神十里外接駕,命本堂副主席觀音菩薩五里外接駕,其餘神人排班候駕。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]欽差大臣王天君[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]聖示:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]吾為頒宣玉旨特降爾堂,玉旨頒宣,神人俯伏。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]欽[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]奉[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]玉皇大天尊玄靈高上帝[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]昭曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]朕居凌霄,掌管三千世界,統轄萬靈,無時不以蒼生為念!茲爾豐原懿敕賢義堂關卿神威顯赫,憫懷世庶淪落業劫,靈性日遭侵蝕,難脫輪迴,呈奏寶書開著,啟迪世人,知修善道,以斷業愆纏擾。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]朕心大悅,賜准所奏,寶書著作三部,書顏曰「[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修道淺繹[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]」,命鸞聖[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]岳武穆王、驪山老母為合著仙師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt],命由興筆劉生為著作正鸞;其二部寶書顏曰「[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]」,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]命由七真邱長春仙翁為主著仙師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt],命由化筆劉生為著作正鸞;其三部寶書顏曰「[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]業報印證遊記[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]」,命由[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]華陀仙翁與爾堂濟公禪師為合著仙師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt],命由化筆劉生為著作正鸞,並擇癸未年正月二十五日起每逢二、五鸞期開著寶書,為期一年半。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]普化尤艱辛,聖脈推行諸障成絆,神人各應用命以護持,書著完功論功昇賞。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]欽哉勿忽,叩首謝恩![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天運癸未年正月十八日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]三清道祖[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]吾為《[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]》一書作[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]序[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]夫天恩浩蕩,澤沐蒼生,為啟凡成聖,特普降聖脈道場,以作為啟迪世人善性之所。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]時值末法,魔道橫生牽擾,修行易受塵障染垢成惑,導致道心萎退,朝勤暮怠,亦對往後道程產生阻礙,功果難以圓滿。蓋,修行是尊而可貴,能逢殊機,藉由揮砂闡述,始知明白修行之重要,再以用心躬親實踐,而得破除萬障之擾。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]寶書雖言淺,其意義卻深遠,為期延傳不斷,倡印廣傳則是力行之事。今為書著之初,[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]吾寄述數語以為敘。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]三清道祖[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]李序[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]於豐原懿敕賢義堂[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天運癸未年正月廿五日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]彌勒尊佛[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]吾為《[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]》一書作[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]序[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]夫賢聖出於俗凡,而中庸之道以行效聖範之言行而立命。自古仁人君子依聖範仁德而移風化俗,社稷則民安樂利,故修持行效聖賢之風範乃是仁智之擇也![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]然而功行途徑必萬障橫生,產生諸般牽纏;因而練性脫俗,智者則越挫越勇。若能明百障源起,唯覺性之關;染惑成迷,唯精修突破,進而了脫,如化蛹破繭,新生命來臨也!《修之障》一書,淺顯意明,闡述當下入門修者所須謹慎面對之諸障,與入門尚未明澈通達理義之修者一個指引方針。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]末法佛魔齊降,修道易因境景萬相,心靈變易,導致難克勤恒修,也更加迷惑沉淪。上蒼慈悲,殊機降著寶書,啟發世人善修功果,以返璞歸真。書著之初,特降述數語為序。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]彌勒尊佛[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]序[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]於豐原懿敕賢義堂[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天運癸未年二月初二日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]無極懿前仙姑許飛瓊[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]吾為頒宣懿諭,為寶書《[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]》一書作律:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿曰:[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]時值末法,萬宗各殊,樹立收圓在急,諸道脈延承降世,應運末法,首須文字闡教立竿見影,樹立斐功,因而其彰效不在言下。今懿敕賢義堂奉旨著作寶書問世,乃諸兒女之福。書著之始頒律,為寄望諸兒女早修以回歸。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]《[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]修之障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]》一書闡明修行之初發心者行持所易遇之百障,與入修恐面臨之諸種考障,淺明易懂,諸兒女可藉寶書進修開悟。書珍甚殊,助印延傳萬世,啟悟渡修,善行奏呈,准延慧命開智,靈性攝納加持。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman]書著護持承命,功深頗貴,指迷入悟,截斷諸障迷惑,助印延傳萬載,以達寶書之教化,啟發人心向善,知修[/font][/size][/font][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]返真,奏呈准核福慧俱增,釋業牽擾,百劫盡除。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]書著警世以達啟化人心,順應因緣,得修善果,了斷輪迴。奏呈准賜福星佑被,修道百障盡除,增添功果,消業牽纏,病厄災星盡斷。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]頒律書著,即刻成效。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]懿前許飛瓊仙姑[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降示作律于豐原懿敕賢義堂[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]天運癸未年二月初九日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman] [/font]
[font=Times New Roman]九十二年三月十八癸未年二月十六日[font=KaiTi][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第一章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]疑惑障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]疑者也,心識難徹其義,致存疑不確定。惑者也,由疑延伸而成,心識遭疑,反蝕智慧;蒙疑不釋,心永存惑,故人無有見地。昔之修習者在欲達開悟之初,常於疑惑中反轉增智,或力尋明師開示,以求撥雲見日;或闢室閉關,排除干擾,一心領悟,以求開慧生智,突破無明,使心識衝破障關,智慧朗現。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行之智慧是絕對不可或缺,因其是修行有成必備之無價之寶!今末法時期,道降火宅,修行者時可聽聞「研閱法益」之語,但常有初愿大志之心,卻難有常持之恆心者。有者尚能保持初心弱而不退,已是寥寥無幾!究其因乃是初習修者在由不知而知,不明而明之過程中懵懵懂懂,不能定心徹悟真理,進而道聽塗說,在眾所紛紜之各異其說中產生疑惑,修習者最易於此時墜入迷網。更因迷惑,產生我執,將真理強加取意,自編諸理,執著不化,初愿道基也就因此毀於一旦。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]論起修行並非困難,只要初愿堅而永續,遇疑徹知其理,理域通達,融會貫通,取其義理真詮。則可智慧在心,將一切所觀所聞分辨得一清二楚,先前疑惑自然雲消霧散。所謂「真理原本在,全由一心徹」,至希初愿宏志之修者深悟![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年三月二十一日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]癸未年二月十九日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第二章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]妄障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]人之心念瞬息萬變,喜、怒、哀、樂、幻、執、妄想,諸種變動難以掌控。心念變化皆由動態而成,若欲止動,則靜乃斷源之器,因為起妄諸念離不開動之心理變化,故在引生之處,心處之以靜即可排除萬障。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]初立志之修者,往往乍入生疏理域不得融會貫通,進而謀求外力神通之助,希藉由神通妙法達至靈力增長,妙法通徹,進而印証真理。然而此種做法,修者易在過程中漸入魔障,起由乃是不明究竟,容易昧理偏行,入於邪途,若再無良師益友之助,則終將求取外道為修。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]蓋所謂「牽一髮而動全身」,修行在平時思維上須極盡清心寡慾,對自身心念之起浮動靜皆須了了分明,否則念動身行,善惡立判,行為之結果差別極大。因此修者心中一起妄念則急斷,邪思則歸正,如此立斷亂源,得以保持心念純正,修持上方不致落入妄障之中。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]妄障各顯不一,修行者因現境與宿業等等之差別與顯現,故造成諸般障礙亦不同,但使心靈難定不靜則是同一。故修者可藉由無畏施以動制動,或者研閱經典參悟,或靜坐斷紊,以清除妄念滋生。若能保持清靜心,諸妄不執不生,道之修來,方不失真。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年三月廿五日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]癸未年二月廿五日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第三章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]傲障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]傲之顧名思義即是自我喧染,無視於他;膨脹自己,壓低他人。修者若自傲則愩高我慢,心胸狹窄,心態偏激,獨斷獨行。如此則心魔滋生,修持自漸偏離正道。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]從前有許、黃二位刀匠,同拜一師,經十年努力,二人各在製刀上出了名氣。在師父年老之時,二人為求延續傳業,討論如何將製刀名氣更加發揚。但二人觀念見解不一,理念難融,許匠主張創進研發,黃匠則主張入俗營利,兩人爭吵不休。師復勸解二人,許匠恭聆指導,黃匠卻自謂不凡,認為已得真傳,故不聽師言,更反駁師訓,後即離開自立門戶。許匠再經師父調教,深研不輟,並且四處恭問諸多老匠打製之法,後製造寶刀無數,受朝廷重用,享祿無窮。另外黃匠則因傲意自滿,不但不見長進,反而因此得罪甚多人,人生路途日漸狹窄,客人不敢上門,終於潦倒![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行莫執著己見,傲視於他,妙法深不可徹,真理更須精研始得悟出。似如許匠低心討教,精研不休,方能製造出難得的寶刀。故所謂「行之深者,經苦而得樂。」修者宜在苦行、苦修中深入探討,精進不懈,如此皆始於摒除我慢,廣益謙卑之不可自傲,如此修持才易得功效。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年四月十一日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]癸未年三月初十日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第四章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]得失障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行過程中最怕有得失心,患得患失縱然一時雖免,但是一旦執著入識,必然會退卻心志。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行者常在修法領悟當中,因個人根器或認知經驗之關未能寸進;或自認為有所得而想得到他人的讚賞,以顯露自身不凡的資質;或有所為想獲得功德之加注以排除人生的種種問題,但是終在難以如願以償之際,心念反覆,陷於得失障之漩渦裏不得自離,因而修道裹足不前,原地踏步,毫無進境。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]蓋修行乃重靈慧增長,自性覺醒,故而藉境生法啟智,以破無明。但修子往往難脫得失心之罣礙,導致內心痴執,受縛於一無形框架而不自知。因為修行乃是自我期許提升於一未知未能之境界,此一境界對於現時的修子而言可謂之無明,修子若無一探無明的勇氣與決心,則永遠困於一限制之中而難於超越,而此一無形之限制即是內心深處的懼怕所形成之得失心所致。因而修子欲靈慧增長,自性覺醒則必先化除此一得失心。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]希修子對得失有所認知!得乃一時,失亦一時,若以長遠來看則一時的得失不算什麼!又何必得時驕,失時餒。又得失乃一體兩面,此得必彼失,此失必彼得,在此一相對的世間中得失之間並無絕對之獲益。若以心境言,得時不增,失時不減,又何必隨得失而使心紊起伏?因而道程基石甚懼得失障之牽掣,寄期修者謹慎![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年四月廿二日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]癸未年三月廿一日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第五章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]情障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]人俱七情六慾,故感情用事屢見不鮮。而情關也是修子時受考驗之事,但因緣聚會本就與個人宿世所結有關,因而輪迴相聚可說是緣份,不可強求。但對一個精進修行之人而言,情是阻力也是助力。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]常有修行者因為感情不能如願,道程受到阻礙,無心精進,如此一頭栽進情網之中,情場卻不如意,諸多牽纏紛擾,心難定靜,如此何言修道?有者甚而由愛生恨,心生惡戾,如此離修行更是愈行愈遠。修行者如此癡迷於情字,願成情字之俘虜,使清淨心漣漪四起,亂心迷惘,智慧闇失;則修行不進反退那是必然![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]然而大道之行者仍然是依於本俱之情,因此才有救渡眾生之大願,而此一救渡的能力乃是依於自渡方能渡人,自覺方能覺他,因此自渡與自覺成為有情發抒的結果;因此對大道之行者而言,有情乃是一大成就之動力。在人間此一大道之行者仍然可見,他們在情之大願力之下皆能利益廣大的眾生,而成為人間的大菩薩,亦是人間修行的大導師,是世人所崇仰模範者。因而此一大道之行者,修行有成亦是必然也![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]由以上所述,修子可以明知,若是私情則成障礙,若是公情則成究竟,一者繫縛,一者解脫,修子是智是愚自擇也![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman] [/font]
[font=Times New Roman]九十二年四月二十九日[font=KaiTi] [/font]癸未年三月二十八日[font=KaiTi][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第六章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]財利障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]錢財雖是身外之物,然而三歲小孩也都知道金錢可用,是在生活中不可或缺之物。但是如何方能取得錢財?俗云:「君子愛財,取之有道。」因此錢財是必須在正道之下方能取得,但有者卻不循正途,而在金錢誘惑下造諸罪過,最後受到惡報。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行者在人世間生活,亦需要錢財維持生活,或需要錢財以為成事之重要條件,因此修行者亦必須面對錢財之問題。但是修行者若是貪圖非份,為了滿足私欲,即可能以修行之名歛財,如宮堂主事者假藉神意取得信眾之佈施卻用在個人生活的享受,如此即成為修行的一大障礙,因為貪毒難化,根性痴迷,只有沉淪,不能提昇,更奢言帶領同修或信眾同登聖域![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修道子應知,錢財的獲得即是福報之所化,而福報之來由即是修福而得,若不修福即無福報,若無福報即錢財之獲得亦難也!若有福報,即錢財要來擋也擋不住,世上之有錢人應大數有如此的體驗。然而若無福報之修持而強求錢財即成為障礙,修道子若陷入如此之強求中,即是不知道理,是謂「理障」,因此修道子應有「修福得福」之認知,方不有妄求之愚行。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行的最終目的乃是達到究竟之圓滿,因此對於人間錢財的看待也僅是一時的暫有暫用,必須看淡!修子不但不為財利所誘,反而更加善用錢財以行道。尚且世人宜知,就算擁有世間一切財富,到最後仍是一場空;無常一到,萬般帶不去,倒底哪一樣是可以打包隨身帶去的呢?若不是,空留財富又有何用?古人有云:「留財不如留德。」,子孫爭奪遺產時有所聞,如此財利障礙延及下代,應非好事!因此修道子若財利有餘,當用在於利益社會或廣施濟苦,以圓滿人世之道![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年五月十三日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]癸未年四月十三日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第七章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]迷信障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]世人際遇不順,或面臨難以克服之困難,有者會求助神佛賜助轉化,以圓滿諸事。人之虔愿雖由心念動力契合天心仁德,而得普照鑒納,但是人未能知法正信,顛倒妄見,因而不知神佛雖是慈悲大愛,也只能夠指引,而無法介入世人自身之福禍啊![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]古時有一坤眾,兒子生病,聽聞鄰村告知有一佛寺非常靈感,有求必應。坤眾誠心前往求神佛賜佑,治癒兒子的病。坤眾在大殿擲杯祈求神佛明示,自言問答,到最後言要屠殺羊隻作為謝禮,得到聖杯,因此執意神佛已答應所求。坤眾家境本就不佳,為了救兒子,向親友借錢買了二頭羊,殺之以供。坤眾敬拜後返家,開門卻見兒子已斷氣死亡!此一故事指出迷信的人,錯失了醫治兒子之時機,以迷信而成障礙,招致兒子死亡。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]此一故事又明示其義,人所不願接受之事實,反在迷信之下而出現。因此修道人須知,修道以法,一切現象的出現皆遵循法則的運行;若合於法則之運行者則可謂之正法,正法通貫即可理明智達,則可知其事物的變化;而迷信即是不求法理,而完全在一廂情願的想法中造就其未來願景。因為如此是不循法則的運行,所以事情的發展皆在其意料之外。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修道是修福亦修慧,一切之善果,皆可由智慧而可明知其來由,以智慧破邪顯正,萬事循其正確之來由,則無有妄求之迷信。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年五月廿五日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]癸未年四月廿五日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]邱長春祖師 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第八章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]自信障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]自信之心源動力無形無相,力量之鉅卻可突破一切障礙;持此一自信所修可得圓滿。然而自信亦易生成障,為何如此說?因為無智之自信即成為固執不化,由此而產生障礙。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]一般凡夫頗缺乏堅定信念,故信心難持,若乍逢挫折,心志則一蹶不振,難以面對事實,終而行事不成。但修行者在自信上有明確的定向,產生堅定的信念,才可衝破一切瓶頸,達至修持之目的。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]吾舉一例:從前橫山一老和尚,門下弟子圓智入門五載,心境難定,無有開悟,日日都須靠著工作累了才能靜下來休息。圓智難忍所受,終於跑去向老和尚請益如何開悟?圓智言:「弟子整日誦經能夠見佛嗎?」老和尚言:「汝心似波濤洶湧的大浪,有佛也早被沖走了!」圓智言:「心難清淨,無法靜下來,那念佛能夠得到安靜嗎?」老和尚言:「此吾不敢給汝肯定之說,因汝心非吾心;但吾可肯定的告訴你,心若自信堅定,終可見佛啊!」圓智恍然大悟言:「己心自信終可見佛!己心散亂,佛又在哪裡?」笑言二句離去矣!此段故事,直指心念若不能堅定自信,如同給自己一點機會都沒有,那未來如何能修成正覺?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]自信是達成圓滿功成的動力,它可成就一切,但它也可能因無智取信而成障。修行乃求正法真理,因此要圓滿修行,時刻都須正信恆持,否則即陷於妄斷成障中矣![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]九十二年六月十日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]癸未年五月十一日[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]邱長春祖師[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第九章[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]貪障[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]貪,顧名思義即是對某些事物,如名、利、地位、權勢等不知滿足的追求。世人追求利益,須守道義求取,靠智慧、勞力的付出,才能正當的獲得。但往往也在獲得之後,又在利益的誘引下,不斷的貪求,因而心靈麻痺,被物所役,實令人慨嘆![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]人心皆由眼、耳、鼻、舌、身接觸,而由意識思維觀照,再反應至心靈,產生了心理作用,正邪之念亦同於此時並起。理智正心者,則是勤勞進取而得其所需,或不斷的付出以得其應得;貪迷者,則食髓知味,汲汲追求,總難滿足,因此巧計百施,昧心而行。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]在社會的大染缸中,五花十色之各種引誘無時無刻環繞在身邊,面對這些誘惑,是否尚能保持一絲正心,不為所誘,實是心靈上重要的一件大事。人們常因貪心不足,造下了深重罪愆,猶陶醉其中,從無驚覺,宜明白世事能掩人耳目一時,卻難掩人耳目一世,就算能騙得了人眼,也騙不了天眼,是對?是過?良心自知啊!再則,以不正當手段所得,一但事發,遺留下來的禍患更非止於個人報應而已,尚牽連家人親友,如此之利害關係,世人可否深思呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修行中常有因貪成執、爭、妄、奪等等不良後果,影響所及非但是個人修持功候的問題,更有可能產生道場之分裂不團結。道場之設立,其目的乃是引人向善,若修者不自身潔愛,反躬自省,及時改進貪心妄取之作為,那留給欲入門者看在眼裏,將作何感想呢?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]修持者平時宜多把持善心,持戒不退,聞法生慧,避諸訐語妄論而得清靜,一切時中則與佛同在。若觀諸亂象,淨心自持,不為所牽,則修行亦在其中。修者切記,障是阻礙修道之絆腳石,不將此石移開,終難得道果,因此成之與否,全然在於一心之自勵自勉![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font] -
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第四十四章 [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]([/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]仙師問答[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt])[/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]玄女曰:南海道友,前期所示【神通解業與功德消業】,其意何在?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]菩薩答:所謂神通解業,乃借助他力暫時解開業力之牽纏;而功德消業乃指以自身力量化消業力之纏擾。神通者,處理速度快且立即可見到效果;功德者,處理速度慢,一分耕耘一分收穫。神通解業正如向銀行先行借貸錢財來還債務,但債務還了卻另外欠下銀行的貸款及每個月應付之利息費用。功德消業正如分期付款,一點一滴慢慢償還債務,雖然表面上看來是欠人債務,但不必再另外欠下銀行的貸款及利息。神通解業永遠在借貸中迂迴,而功德消業所負債務卻日益減輕。何以故?神通解業如同子女缺錢可向父母伸手要,卻不知道要自己好好工作,因為缺錢向父母拿最快,但有朝一日父母不在,向來依靠慣了,不知工作,一旦從事工作卻好逸惡勞,又嫌賺得太少,工作太累,易導致觀念行為偏差而成為社會之罪犯。功德消業正如為人子女自有工作,一方面省吃儉用,一方面協助父母繳水電費、房屋稅等開銷,又知道儲蓄以應付不時之需,依二者之長期比較觀而言,功德消業最適合於娑婆眾生,乃至於佛菩薩。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]玄女問:歡喜心如何?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]菩薩答:二六時中行、住、坐、臥所在之處無妄加身、逢災臨難、遇劫懷厄,心中不起怨恨、嗔怒、妄語、攻訐誹謗之念,當生歡喜心,何謂歡喜心?無論遭遇何種挫敗、疾病難醫之症,當心生歡喜,也就是甘心接受,不怨天尤人。諸惡事加諸於我之時,當思我從夙累所加諸於他人身之苦痛、精神上之煎熬等,我今所受尚微不足道,若能持此念,心生歡喜,可遠離眾苦,自性即西方極樂淨土,諸苦惱魔無緣得住,是故大德當常生歡喜心,不受苦惱,人間淨土、西方極樂無有二殊。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]可!本書至此告峻,但願他日有緣再敘![/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]北極玄天上帝 降[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]為《修道心法衍繹》一書作跋[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]心法者,顧名思義,論心之法。所謂萬法唯心造,可知心之變化無常。本書旨在說明如何降伏妄心之方法;或引經據典,或作論,皆在道破心識之變現,如能深悟本書精奧而精修,終可達十地菩薩果位;故至希諸眾珍而惜之,研而悟之!行之!。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[align=right][align=right][font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]北極玄天上帝 跋於豐原懿敕拱衡堂[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font][/align][/align][align=right][align=right][font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman]天運戊寅年七月初七日戌時[/font][/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/align][/align] -
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]第四十三章 [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]([/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]仙師問答[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt])[/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]玄女問曰:南海道友!前期所示考題【資糧】,其意為何?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]菩薩答:資者,資格、資訊、資源;資為吸收之意。知識飽滿,人才俱足亦稱資。糧者,消化也。適時、適機、適地運用己身所有資訊以做圓融。資糧者,可言視廣多聞,一點一滴所累積,無論智慧也好,人才也可,萬般周全以做萬一。更重要之意義乃指業愆化消後所餘之往生功德資糧。眾人未識,以為所做皆功,所積皆德,實乃無所得。諸眾有情,身雖行功德之善,心卻生疑,於我何益!或心生不捨於錢財移做它用,或有口生妄語誹謗、綺言穢句、淫詞[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]…[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]等,無不是在造業造罪,如此行功之往生資糧所在何處?光消現業或有不足,那來誇語我積功德,實是欺己騙佛。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]玄女問:【積極夥伴】其意為何?[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt]菩薩答:積極者,前進之力量也!做事之標準也!夥伴者,支柱也!鞭策之力道也!積極夥伴,除尋找自己之積極夥伴外,亦做他人積極夥伴。在此娑婆世界,人情冷暖,積極夥伴是精神支柱,是前進原動力。萊特兄弟有一賢妹是彼等積極夥伴,從未想過成功與否,只是給予支持、給予鼓勵,卻成動力而成舉世聞名人物。西洋亦有一畫者沒沒無聞,甚而潦倒窮困,卻有一弟百般支持與安慰,甚為作品藏家,若無此積極夥伴,何來梵谷成名?再曰孫文,時值滿清帝制嚴苛,民不聊生,始乃發奮推翻帝制,其中成員若非是有志之積極夥伴,民國開運何時來哉!是以故,莫輕忽每一個成功之機會與成就。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]積極夥伴,更是在無奈傷悲、突發事故時之安慰者、協助解困者,在道業上互為勉勵、探討心得、互規缺點、互糾以改正,方為積極夥伴。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=Times New Roman][font=KaiTi][size=16pt] [/size][/font][font=KaiTi][size=16pt]諸修子所呈卷,各有秋色,同錄本章。吾再出題:【神通解業與功德消業之損益】、【歡喜心】。同為下期繳卷,一份呈報,一份留底。[/size][/font][font=KaiTi][size=16pt][/size][/font][/font]
[font=KaiTi][size=16pt][font=Times New Roman] [/font][/size][/font]